Chapter 06
2169 Words
Chapter 06
Revelation
Felicia's Point of View
"What are you doing here?" Napalingon ako sa nagsalita.
Nagsalubong kaagad ang dalawang kilay ko. Naramdaman ko siyang tumabi sa akin na hindi ko lang pinansin. Pinunasan ko ang pisngi ko at nilingon siya.
"Kumain ka na, baka hindi ka pa kumakain." I raised an eyebrow. Hindi ko kinuha ang plastic na inaabot niya.
"And you, what are you doing here? You're not supposed to be here, right?" masungit na tanong ko sa kaniya. I sighed. "Akala ko ba kasama mo sila Travis, sabi sa akin nila Sabrina."
Napangisi ito. "I didn't know sinungaling ka pala. Alam mo bang pinagmukha mo akong tanga? 'Tangina ka," napa-irap ako at naglagay ng earphones na kaagad niyang tinanggal. I glared at him.
"Ano bang problema mo at pinagtritripan mo ako?" singhal ko sa kaniya. "I guess I don't really know you. Kahapon lang kita nakilala pero kung maka-asta ka, akala mo magkaibigan tayong dalawa."
"I'm just here to check you."
"And who are you to check me? After what you did earlier, pagkatapos mong sabihin sa akin na may project tayo kahit wala naman. Pinalate mo lang yata ako! I don't like you anymore, doon ka na nga!"
"Sandali nga, bakit ba napakainit ng ulo mo? I think we should—" napatigil siya nang itulak ko siya. "What's wrong with you?!" pagalit na tanong niya sa akin. "Nagmamalasakit lang naman ako," ignoring the fact na niloko niya ako? Para saan, para makipagclose sa akin, knowing na grade conscious ako?
"You're acting strange! Suddenly, you became obsessed with me. I should ask you, what's wrong with you? Nagsinungaling ka sa akin, what are you expecting me to do with you? Ayoko sa taong sinungaling like you!" Napatawa ako.
"I don't want to hear your excuses kaya 'wag ka ng magpaliwanag. Nandito ako to rest, not to be disturbed. Nagkakaintindihan ba tayong dalawa, kaya kung ako sa'yo, umalis ka na lang dito dahil naiinis ako!" Inalis ko ang tingin ko sa lalaki at napasigaw ng malakas, pouring my energy.
"Janria, wala akong alam sa mga sinasabi mo. Wala ako rito kaninang umaga—"
"'Wag ka ng dumagdag, Kalister," naluluhang sabi ko. "At saka tigilan mo nga ako sa pagtawag sa akin ng Janria! Kanina ka pa, ah! Janria is not my name! Felicia Isabela ang pangalan ko! I don't like that nickname if it was intended for me!" pagalit na sigaw ko sa kaniya. "Stop playing with me!"
"Umalis ka na nga kasi dito, hindi ako komportable! Gusto kong umiyak! Nagsagutan kami ng coach ko kanina, okay? Natanggal ako sa team namin!" Dugsong ko pa, nagdadabog.
Nakita ko kung paano nagbago ang expression sa peslak niya na hindi ko lang pinansin. Tumalikod ako at sumalumpak sa damuhan, parang batang umiiyak, malapit na naman ang PRISAA, and I'm not good enough for him!
"Sports are not for you," sabi niya.
Napa-irap ako. "Sports are not for you, your peys! Ayaw ko na," naramdaman kong niyakap niya ako.
"I'm sorry, Felicia." Narinig kong sabi niya. Napahinto ako saglit.
"Nag-iba ka ba ng perfume? I don't like it, magka-amoy na kayo ni Kasandra,"
"W-Who is... Kasandra?"
"Ah? Kaibigan ko. Yes, kaibigan ko." Sabi ko sa kaniya. I shrugged. "I mean, magka-away kami, and I don't know why. Bakit, crush mo siya, doon ka na." Napatango na lang ito at saka tumayo.
"I have to go," sabi niya at ngumiti sa akin.
"Ingat ka..." Nakajersey lang ako kaya may pagkakataong natatanaw ang dibdib ko. "Gago ka ba?" Kinurot ko si Kalister sa tagiliran nang mahuli ko siyang nakatingin. "Sinisilipan mo ba ako?" At itinulak siya palayo sa akin. "Away! Away! Away!" Pagtataboy ko na ikinatawa niya.
"Wala ka namang dibdib. What will I do with that? If I were a girl, mine will be bigger than yours."
Napangiwi naman ako sa sinabi niya.
"W-What? What are you talking about, Kalister? Kadiri ka! Eh kung ipasuso ko sa'yo itong dede ko, ah? Umalis ka na nga! Sho! Away!" Natatawa nitong itinaas ang dalawang kamay at patalikod na naglakad palayo sa akin. I stared at him with disgust.
Something's really strange. Nakilala ko lang kahapon si Kalister, imposible namang komportable na kaagad siya sa akin. I feel like he is not Kalister. Napatulala ako.
"She's my sister, Felicia, Kasandra." Kumabog ng malakas ang dibdib ko. Tumayo ang balahibo ko. Yup, this is Kalister. Nilingon ko siya ng mabilis, nakaupo siya sa sangga ng puno ng mangga dito sa garden.
Para akong nanigas sa kinatatayuan nang masilayan ko siya.
"I don't understand," I shook my head.
Tumalon ito mula sa sangga ng puno at ngumisi. Nilagay niya ang isang kamay niya sa pocket ng pantalon niya at nilapitan ako. "I don't think you're smart enough to understand it, Felicia," napakunot ang noo ko sa sinabi niya.
"Is it Vaughn?"
"Nope, it is Kasandra, my sister." Kaswal na sabi niya at yumuko para mapantayan ako. Ngayon, magkatapat na kami. Napalunok ako nang maamoy ko ang mabangong hininga niya. It is hypnotizing me. "I'm Fourth Kalister, and that is Kasandra. Can you see the difference?"
He touched my face, wiping my right cheek. "Never thought you'd be this fool, not considering the ability of people to shapeshift," my forehead furrowed. Napailing ako.
"Shapeshift?"
"Yup, why? I mean, knowing that you don't know people can shapeshift and they just exist in fantasies. I understand." Kaswal pa rin na sabi niya at tinanggal ang kamay sa magandang peslak ko.
"People can shapeshift?" Nagtatakhang tanong ko. What does he mean by that? Didn't know I'll be this crazy! "I'm not playing with you or anyone, but what do you mean?"
Pumulot ako ng d**o at ibinato sa kaniya na kaagad niyang inilagan, nagulat ako nang mabilis siyang tumakbo at pagpipira-pirasuin 'yon! Natameme ako at hindi nakagalaw sa kinatatayuan. Kaswal itong naglakad pabalik sa akin.
"What are you?" Natatakot na tanong ko. Nagbago ang expression niya at tinapik ako.
"Please, don't be scared." Sabi niya sa akin kaya napailing ako. I didn't look at him. "I'm not going to kill you or something. I'm good,"
Napahawak ako sa kaniya. "Tell me, what are you?!" pagalit na sigaw ko sa kaniya. "I don't understand what is happening around me, can you please explain it to me? What are you? You're a monster," nawawala sa sariling sabi ko.
I can't think of anything right now. Is he being possessed by a Devil?
"If I'm a monster, then then you're just like me, you're a monster," sabi niya sa akin that made me confused and at the same time, angry. "Narinig kong pinag-uusapan ka nila Kasandra, kasi narinig niya sila Anastasia kagabi, talking about you. I thought she'd do something awful na puwede mong ikapahamak so I visited for awhile. Now, can you please calm down?"
I shook my head. "Paano ako magcacalm down? You just told me I'm a monster," sabi ko sa kaniya. "Pangit ba ako?"
"What?"
I was called a monster.
"I'm sorry, can you please slowdown? I want you to know a secret. I know you can't think of anything because of what you saw, but I need you to understand it because we need you," sabi niya na hindi ko lang pinapansin.
I was called a monster.
"We're not normal. We are gifted with abilities that can vanquish that darkness of people who was being possessed by devil. I want you to know that you are the princess we've been finding for decades. I found you because of my ability,"
"What do you mean we're not normal?! What are you saying? Tanga ka ba, nakadrugs ka ba?!" Tumawa pa ako ng malakas kahit natatakot na ako, not minding what he just called me. Nagtaas ako ng kilay nang hindi ito nagreact. "Hindi ka nga normal na tao?"
"Felicia," he called. "Nakita mo kung anong ginawa ko, didn't you?" Napatango ako. "Now, do you believe me that I'm not normal?" He asked, raising his right hand, a strike of thunder went to it that made me scared, isang katana ang nakita ko sa kamay niya na kaagad niyang inabot sa akin.
"We can do whatever we want depending on the abilities given to us, we can shapeshift," nagbago ito ng anyo at naging si Travis. "We can teleport," nagulat ako nang maglaho ito at napatalon nang may kumalabit sa akin.
"Kalister..." I called.
"Your sorcery and abilities are concealed by someone powerful, it must be the Deities to protect you." Sabi niya sa akin at tinapik ang balikat ko. "Do you think I will reveal myself to you if you're not part of us?"
I shook my head. "No,"
"You're more powerful than me, but then," tinignan niya ako mula ulo hanggang paa that made me raised an eyebrow. "Do you believe you're a princess?"
"I'm not, I'm more than that."
"And that's the spirit." Sabi niya at napatawa.
Nakagat ko ang pang-ibabang labi ko. I don't think I can handle him, napakapogi niya—no! I was called a monster by him! "Sandali nga, totoo?" Tanong ko.
"Yup, I may not know you but I know you are princess Janria—"
"f**k, meaning, alam ni Kasandra?" He shook his head.
"Nope, ginagago ka lang niya." Kaswal na sabi niya. "You are princess Janria of Arcadia." Napakunot ang noo ko. "Kapatid mo sila Travis." Dugsong niya. "At Isagani."
"What?" Napanganga ako sa narinig. "Ampon ako?" Tanong ko sa kaniya. Napakunot ang noo nito. "Ampon talaga ako? I wasn't really their daughter?" Nakagat ko ang pang-ibabang labi ko at nagsimulang magtubig ang mata.
"S-s**t, yumayanig!" Narinig kong sabi niya. Napahinto siya saglit at kaagad akong hinila. "Are you doing it?" Tanong niya sa akin. "Slowdown, Felicia, this isn't the right place."
"I know," sabi ko. Naririnig ko ang sigawan nila. Nagtatakbuhan na rin ang ilang estudyante palabas ng school. Tumutunog na ang kampana ng school, meaning, kailangan naming pumunta sa ground kung saan kami magiging safe.
"We should stay here," desisyon ni Kalister at tiningnan ako. "Why are you angry? Kumalma ka na, please. I hope they can manipulate this, you can't control your sorcery well."
"What do you mean—" nagulat ako nang tumigil ang paglilindol.
"'Wag ka ng magalit, please?" para niya akong inaakit. Napailing ako.
"I'm sorry."
"I didn't know you're Janria at first, actually," naglalakad kami ngayon. "Nasilipan kasi kita, I saw the tattoo in your chest, at saka magkamukha rin kasi kayo ni Queen Astrid."
"Gago ka! You called me a monster, and then sinilipan mo ako?!"
"It was an accident! Hindi ko sinasadya! Nakita ko lang noong naghubad ka ng sweater kahapon, natanggal 'yong butones ng uniform mo sa itapat ng dibdib mo! I didn't mean it, do you understand me? I'm sorry!" he said, embarrassed. I chuckled.
"You p*****t! Parehas kayo ng kapatid mo, parehas kayong nanininilip! At parehas pa kayo ng peslak 'ka mo! Wala kayong respeto sa babae," sigaw ko at tumalikod.
"Oh, sige," sabi niya. "I didn't r***d you, kung makapagreact ka, akala mo naman ay may dibdib ka," nanlaki ang mata ko sa sinabi ng lalaki.
"Oh, just tell me more, putangina ka!"
"I don't like lying. At isa pang murahin mo ako, I'm telling you—" nilingon niya ako, nagtaas ako ng kilay kaya umilag ito. Nakita kong ngumisi ito.
's**t, Janria!'
"Ah," I growled.
"Bakit?" nag-aalalang tanong niya sa akin.
"Wala. Wala. Wala. Sumakit lang ang ulo ko. You men are stupid,"
"Dinamay mo pa ako, magulat ka, bukas, bading na ako," napatawa ako ng malakas at sinuntok ang braso niya. s**t, 'pakatigas! Natahimik ako, napakasakit Kuya Edie. "Ano, masakit? Tanga ka, eh."
"Ah nga pala, ito?" ibinaba ko ng kaunti ang jersey ko para makita niya. "Idinikit lang 'yan ng anak ni Nani ko. Sayang, maganda sana pero hindi permanent, mawawala rin 'yan," sabi ko at nagkibit-balikat.
"Wala ka ba talagang ideya? O nagmamaang-maangan ka lang?" Napataas ang kilay ko sa sinabi ng lalaki. "You are Janria, Felicia, kahit anong sabihin mo, the princess of Arcadia."
"I want an answer from them, Kalister, inaamin ko na, puwedeng totoo 'yang sinasabi mo pero kailangan ko ng sagot from my mother, not from you! Hindi pa naman confirmed na hindi talaga nila ako anak, pero alam kong hindi nila ako anak!" Napabusangot ako. "What stabbed me is that Nadine knew it."
"S-Sino si Nadine?"
"Kaibigan ko," umirap ako. "Bakit? Crush mo?"
"Stupid, I don't know her!" Sabi ko nga, kaya nga nagtatanong siya kung sino 'yon, eh. Pinagmasdan ko lang siya hanggang sa magsalita siyang muli, para siyang may iniisip. "Do you have a picture of her—"
"Sabi ko na, eh! Type mo 'no?"
"Hindi! Bakit, nagseselos ka ba?" Itinaas ko ang dalawang kamay ko.
"'Eto na nga, bossing eh! Ipapakita na nga, eh! Nagseselos, kadiri!"
×××××××××××××××××××××××××××××××××××
- Writer
