“Bri, I’m sorry,” bungad ni Kez sa kabilang linya. “Hindi ko maiwan-iwan itong tambak na paper works. Mag-o-overtime pa nga ako mamaya para lang matapos ito,” dagdag pa niya.
Alas-singko na ng hapon at balak ko nang umuwi ngunit mas pinili kong tumambay muna saglit sa office para tawagan ang dalawang kaibigan ko. Inaaya ko silang pumuntang Rocca ngayon gabi.
Una kong tinawagan si Kez pero mukhang malabo ‘yon makakapunta dahil nga sa sinabi niyang tambak na paper works na kailangan niyang tapusin. Naiintindihan ko naman siya dahil alam ko naman kung gaano kahirap matambakan ng paper works dahil ganoon din ang trabaho ko ngayon.
Almost two years na rin kaming naka-graduate and we have already a stable job. Ang bilis ng panahon dahil parang kailan lang, namromroblema pa kami sa q
