Hindi ako agad nakatulog noong gabing iyon; patuloy na umiikot sa aking isipan ang mga sandaling magkasama sina Declan at Nikkie.
At habang nangyayari iyon ay unti-unti akong nalulunod sa labis na selos.
Alam kong mali ngunit anong magagawa ko kung ito ang paulit-ulit na sinisigaw ng aking puso?
Tahimik ang kwarto, maliban sa mahinang tunog ng alon mula sa labas. Naglakad ako papunta sa bintana, at ito ang ikatatlong araw namin dito sa Boracay, at wala pa ring nangyayari.
Naupo ako sa silya sa may bintana, nakatingin sa malawak na karagatan habang hinahampas ako ng malakas na hangin sa aking balat.
Hindi ganito ang gusto kong maging buhay; ayoko makipag-agawan sa kaibigan ko na itinuring ko ng parang isang kapatid.
Pero habang tumatagal, hindi ko maiwasang humanga kay Declan at mahal
