Tutal tapos na rin ang obligasyon ko sa play nagpaalam ako sa adviser namin na hindi ako makakapasok sa school. Useless din na pumasok ako kasi magiging lutang din ang isip ko sa klase.Naisipan kong pumunta sa orphanage na minsan naming naging project ni Jeremie. Iniwan ko muna ang mga gamit ko sa bahay namin sa Tagaytay at dumaan sa isang grocery at namili ng ilang pasalubong.
“Magandang araw po Sister Elena” bungad ko kay sister sa gate ng orphanage.
“Liza!!!! Ikaw pala! Naku tiyak na matutuwa ang mga bata. Mabuti at napadalaw ka” sabi ni Sister Elena na tuwang-tuwa. At hindi na matapos tapos ang pangungumusta niya habang naglalakad kami papasok ng ampunan.
“Bakit nga pala hindi mo kasama si Jeremie? Matagal na rin nung huli kayong dumalaw d
