Mataas na ang sikat ng araw. Nakabukas ang kurtina at ang mga kasama naming iba pang pasyente ay nagsisimula ng mag-almusal na bigay ng ospital.
Hindi ako nakatulog ng gabing 'yon. Hindi din ako umalis sa tabi ni Aling Dessa dahil sa pangambang puntahan kami dito. Pero kahit papaano ligtas dito sa loob. Hindi ko ngang magawang lumabas ng ward dahil sa pangamba na may nakasunod na sa'kin dito sa loob. Kaya hangga’t maaari nananatili ako dito sa loob. I don’t even know how to protect myself from those people and now, I need to think how we can escape from this mess. I should at least try, right?
Kumilos ako na parang walang nangyari para hindi ako mahalata ni Aling Dessa. Pero ang hirap! Bawat kaluskos at bukas ng pinto nagigising ako. Pakiramdam ko kapag nalingat ako ng konti maaari kamin
