(Emmy’s POV)
Alam ko naman kung ano ang pinagkakaiba naming ni Daniel. Pero hindi ko naman hahayan yung sarili ko na manaig yung sagabal sa aking nararamdaman sa kaniya. Hindi naman natatago sa akin na pinagtutulakan niya ako papalayo. Pero alam ko, alam na alam kong gusto niya rin ako. Kahit masakit, kahit mukhang malabo ay gagawin ko ang lahat hanggang sakaya ko.
“Kamusta?” Bungad ng aking kasamahan ng tuluyang nawala si Daniel.
Malumanay ko namang sagot. “Apulahin na lang natin ang apoy.”
Na agad niya namang sinagayunan. “Sige.” Dagdag pa nito, “maghanap ka ng taong buhay o may napinsala siguradong kailangan nun ng ating tulong.” Kitang-kita ko yung pagsundo kanina ni Daniel. Kung hindi ako nagkakamali ay iyon ang taong kailang ang tulong naming pero huli na ang lahat.
Kaya hin
