Chapter 22: 95 at ang kaniyang pag-aalala

1474 Words

(Daniel’s POV) Napatitig ako kay Emmy na hindi maudlot-udlot yung pagkakatingin niya sa papalabas sa sine. Nang napansin niya ako ay nagsalita siya, “magsisimula na oh.” Napabuntonghininga ako at napasabi, “may bibilhin muna ako sa labas.” Ikinagulat ko na hinayaan niya akong umalis sa pagkakataong ito. “Sige, basta babalik ka ha.” Tumayo ako sabay saad sa kaniya. “Sige.” Saka ko siya iniwang mag-isa. Habang papalabas ako sa naturang senihan ay panay isip ko sa kung saan ako makakabili ng airplane ticket. Binaybay ko ang daan at panay tingin sa paligid. Sa dulo ay may nahanap ko na yung dahilan kung bakit ako nandito sa mall. Lumapit ako at agad namang kinausap ng babaeng makapal ang lipstick. “Hello pogi.” Pamugad niya sa akin. Hindi naman ako nagpahuli pa at sinabi ang pakay ko.

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD