LANCE
Habang hawak ko ang isang baso ng alak ay napahilamos ako sa aking mukha gamit ang isa kong kamay. It’s a month when Lyka and Allison left our house. Ayoko na rin umuwi ng bahay dahil doon, palagi ko lang silang namimiss sa tuwing uuwi ako at hindi ko sila nakikita sa loob ng bahay namin. It really hurt knowing that there’s a chance that she can’t forget what happened to us years ago. Na hindi na niya ako kayang pakisamahan pa at tuluyan na siyang makipaghiwalay sa akin. Hindi ko kakayanin na mangyari ang bagay na iyon. They are my life, silang dalawa ni Allison at ang magiging anak naming ni Lyka. I can’t afford to lose them.
Palagi na lang akong tumatambay sa isang bar bago umuwi simula ng umalis ang aking mag-iina sa bahay namin. Kahit anong gawin kong hingi ng tawad kay Lyka
