Michiko's POV
Hawak ko ang kamay niya habang nakatingin pa rin sa kanya. Hindi ko maintindihan kung ano ang nararamdaman ko ngayon. Totoo ba ito o nananaginip lang ako? Hinihiling ng puso ko na sana… sana panaginip lang lahat ng ito.
Pinakikiramdaman ko ang pulso niya pero wala na akong maramdaman. Bakit naman ganoon? Ang sabi mo sa akin ay matutulog lang tayo, hindi ba? Kaya pala ikaw na mismo ang nag-aya sa akin na matulog dahil… dahil… hindi ka na pala gigising.
“Vonn,” pagtawag ko sa kanya. “Ang tagal mo naman matulog ngayon. Bakit naman ganiyan ka sa akin? Vonn...” Paulit-ulit ako sa pagtatanong sa kanya kung totoo ba na iniwanan na niya kami at kung totoo ba ang nangyayari na ito dahil kung nananaginip lang ako, mas gugustuhin kong gumising para maramdaman kong muli ang mga yakap
