“Kumusta ang tulog mo, Anak?” bungad sa akin ni Mama. Kakagising ko lang at bumaba na ako para mag almusal. Nadatnan ko na lang sila na kumakain na ng lunch. Oras na rin kasi akong nakatulog kagabi dahil sa kakaisip. Wala na yata akong ginawa kung hindi ang isipin siya.
“Ok naman po, Ma. Pasensya na hindi na ako nakasabay mag-breakfast sa inyo kanina ni Papa,"
“Napuyat ka na naman ba? Ilang araw ka nang ganyan, baka lalo kang magkasakit niyan,” bakas ang pag-aalala sa boses nito. Umupo na ako sa tabi niya at kumuha na ng pagkain.
“Ma, I’m ok po. Don’t worry about me," pagsisigurado ko. Tumango lang siya. Kahit pa hindi ako gano'n ka-ayos kailangan pa rin nila akong makitang ok dahil baka mag-alala sila sa akin.
Habang nagku-kwentuhan kami ni Mama nang tapos na kaming kumain ay biglang
