Dear, Joey

3

 Natatawang pinagmasdan ko si Jullie na tumatakbo sa bakuran habang hinahabol nya ang puppy na regalo ko sa kanya.

Ang saya nyang pagmasdan.

"I'll file a divorce"

Napatigil agad ako sa pagtawa at tumingin kay Dad na nakatanaw kay Jullie.

Ang lungkot na nababanaag ko ay sa matatag kung Amang ni minsan hindi ko nakitang ganito kahina.

"D-Dad..." paos kung tawag.

Ngumiti sya ng paunti unti ngunit alam kung wasak na wasak sya ngayon.

"Dad... You are letting her go?" nanginginig kung tanong at humawak sa arm rest ng upuan ko.

Huminga sya ng malalim at tumango ng isang beses.

"She need to be happy without me. I need to let go so we can be free. " He bitterly smiles, and I saw how it hard for him. For f**k’s sake 25 years is not a joke.

Napapasinghap na lang ako habang unti unting tumulo ang mga luha ko habang nakatitig sa kanya. Tumingin sya sa akin at ngumiti ng maluwang this time he understands what it has to be this way and I'll support him all the way.  Napapahikbing tumayo ako at lumapit sa kanya upang mayakap sya ng mahigpit.

He sighs heavily while hugging me. Hinaplos nya ng marahan ang buhok ko. Mas lalo kung binaon sa dibdib nya ang mukha ko at dun umiyak.

"This is the love I know Anak… I'm sorry." nag c***k ang boses nya.

Napapasinghap na umiling agad ako at mas lalong inakap sya.

Umalog ang balikat ko sa iyak na humarap sa kanya.

"I love you Dad so much... If you think that's the right thing to do for Mom. I will support you." tumulo ang luha nya habang natatawang hinawakan ang mukha ko at pinunasan ang luha ko.

Napapahikbing hinawakan ko ang kamay nya at habol ang hiningang sumagap ako ng hangin. I can't breathe because I'm crying hard.

"After this... I want to travel Anak. I want to find myself again. Will you take care of our business for awhile?"

Mabilis akung tumango at inabot ang pisngi nya para punasan ang luha ko.

"I will Dad... Don't worry." pangako ko habang pinagmamasdan ang mukha nya.

Para syang mas tumanda ng ilang taon sa edad nya. I saw nothing but sorrow and pain.

Napapaiyak na umakap ako ulit sa kanya at humihikbing tinago ang mukha sa dibdib nya. Sino nga bang anak ang matutuwa kapag nalaman mong mag hihiwalay ang magulang mo? Sino nga bang may gusto na wasak ang pamilya? Sino bang anak ang natutuwang nakikitang nasisira ang unang nagmahal sayo simula palang ng isilang ka sa mundo? Wala... And I know I said that I will support Dad in his decision but it's not easy. Sa likod ng isip ko sana hindi ko na lang sinabi kasi sobrang hirap but I always true to what I say.

Days and weeks passing by. I find myself always check Dad where he was and what he always does. Mom's not aware of everything.

We act like we didn't happen the confrontation. Were happy when Jullie is around but we’re silent when she's not. Andun pa yung sakit, galit at panghihinayang sa akin. Sa kanilang dalawa and I can't find myself better.

Huminga ako ng malalim habang kinuha ko ang laylayan ng long dress ko. Naka tsinelas at dress lang akung pumunta ng Flower farm dahil wala akung balak magtrabaho ngayon. Naiwan ko lang ang cellphone ko kahapon kaya kukunin ko ngayon. 

Naiwan sa sasakyan si Jullie ngunit nakabukas naman ang pinto kaya ok lang.

Mag pi-picnic kami ngayon dahil yun ang gusto nyang gawin. Ngumiti sa akin si Jes at Riza na mga florist ko. Simple lang ang loob ng flower house. Unang bungad sa pinto ay ang living area at maliit na reception area kung saan palagi ang pwesto nila Jes at Riza. Sa kabilang sides ay gawaan ng mga bulaklak and the other side is my office. Sa pinaka dulo o likod ay ang kitchen and Cr.

"Hi girls." bati ko.

"Ganda Ms. Ahh. May date?" tudyo ni Riza.

Natatawang nilagpasan ko sila at di sinagot. Pumasok ako sa office ko at hinanap ang phone ko. Natagpuan ko ito sa center table. Mabilis ko itong kinuha at nagmadali ng lumabas.

"Girls kayo ng bahala dito ah. Kapag may naghanap sa akin sabihin nyo wala ako because I go somewhere. Ok?" Paalala ko sa kanila.

"Yes Ms." sagot ni Jes.

May ngiti pa rin sa mukha ni Riza at may panunukso sa tingin.

"It's a date with Jullie, Riz." saad ko sa kanya.

Natatawang tumango na lang sya. Napapailing na lang na lumabas ako at nagmartsa agad papuntang sasakyan. Pumasok agad ako sa loob at tiningnan si Jullie na naglalaro pa rin ng Barbie doll nya sa back seat.

Umangat ang tingin nya at ngumiti sa akin. Nakita ko ang baby teeth nya na malinis at maputi. She's 9 years old and she looks like me, pwera lang sa mga mata nyang singkit kapag ngumingiti ng husto.

Sinuklian ko yun ng ngiti bago marahang umiwas ng tingin.

The most important picture here is Jullie and I will fight her rights to this family.

Natatawang pinagmasdan ko si Jullie sa paghahabol ng mga paro paro sa paligid habang may hawak na magic wand. Nasa pinaka dulo kami ng flower farm ko. Sa lilim ng isang puno ng mangga ay dun namin piniling maglatag ng carpet at ilagay ang mga pagkain at mga laruan nya. Sa di kalayuan ay tanaw ang sasakyan ko na pinark ko lang sa gilid ng kalsada.

May flower crown sya sa ulo tulad ko. Gusto nya daw kasing maging fairy kami kaya gumawa ako ng flower crown para sa amin. Sakto sa kulay ng damit naming dalawa na light blue and white dress.

"Tita Mommy Look!" pinakita nya sa akin ang paro parong dumapo sa balikat nya. Napapangiting tumango ako at naglahad ng kamay sa kanya. Napapahagikhik na tumakbo sya palapit sa akin at dinamba ako ng yakap. Napaupo sya sa kandungan ko at pagod na tumingala sa akin.

"This place is so beautiful Tita Mommy. Can I have this place from now on?" mangha nyang sabi at tinaas ang mga kamay sa ere.

Natatawang inayos ko ang crown nya. She always loves colorful things.

"Of course, Juls... You can have this place." malambing kung sabi.

Napa yehheyy sya at inakap ang leeg ko ng mahigpit. Nangingiting inakap ko rin sya at hinaplos ang buhok nya. Nangilid ang tubig sa mga mata ko at mas lalong hinigpitan nng yakap sa kanya.

Ramdam ko ang sunod sunod ng vibrate ng phone ko ngunit di ko yun pinansin.

"I'm hungry Tita Mommy."

Tumango ako at bumitaw sa kanya. Pinaupo ko sya sa gilid ko at nilabas ang mga nasa basket na hinanda ko kanina.

"Wow... It's chicken curry." mangha nya at napapapalakpak na tumingin sa akin.

Ngumiti lang ako at pinagpatuloy ang ginagawa. Lumipas ang mga oras na syang pinapangambahan ko. Sa harap ko na lang pinaupo si Jullie ng paalis kami ng flower Farm. Ang daldal nya at minsan ay kumakanta. Sumasabay na lang ako sa sigla at tuwa nya.

Nakalabas na kami ng flower farm ng tumunog ang phone ko. Mabilis ko yung sinagot habang napapatingin naman sa akin si Jullie na nilalaro ang ginawa kung bouquet kanina bilang libangan sa panonood sa paglalaro nya.

"Mom..."

"Jullienna!" sigaw ng baritone na boses sa kabilang line.

Napatuwid ako ng upo at napahigpit ng hawak sa manibela. Dumalang ang hangin sa akin. Why did he have our mom's phone? Is he home? How? Kasama nya ba si Jullienne? No that's impossible.

"Kuya." tawag ko.

"May hindi ka sinasabi sa amin! And I want it to talk with you right now! Come home immediately!" sigaw nya at mabilis pinutol ang tawag.

Ginapangan agad ako ng kaba at tumingin kay jullie na busy sa paglalaro ng bouquet. Parang hindi na ko makahinga ng nasa harap na kami ng bahay namin.

Marahan akung lumabas at gumilid para pagbuksan si Jullie.

Kinuha ko sa kanya ang bouquet at pinadala sa kanya ang maliit na basket na may mga bulaklak na natira sa pagpitas namin kanina. Hawak ang laruan nya at basket ay masayang nauna sya sa aking maglakad. Napapabuntong hiningang humawak ako ng mahigpit sa bulaklak habang papuntang front door.

Walang nakakaalam ng nangyayari sa bahay kundi si Mom Dad at ako. I think I know who's the one who told them about this. Sa living room palang kita ko na ang di inaasahang mga bisita at mukhang may kasama pa silang iba.

Nasa harap nila si Jullie at daldal ng daldal habang pinapakita kila Kuya Lenuel ang basket. They are all seven people. Kasama si Kuya Lenuel, Jullienne, a woman and 3 men. Mukhang kararating lang nila based on their outfits.

Nasa gilid nila ang mga katulong at mukhang nag aantay lang ng maiiutos. Sa akin sila nakatingin at parang nalilito kung lalapit sa akin o mananatili lang sa pwesto.

I need to be tough to face them.

Lumunok ako.

"Jullie." tawag ko habang palapit sa kanila.

Agad silang nag angat ng tingin sa akin habang napapangiting bumaling sa akin si Jullie.

I sigh.

"Amy, Des. Take Jullie upstairs for awhile." tawag ko sa tatlong katulong.

"But Tita Mommy... I haven't talking to Tito and Tita yet." angal nya at napapangusong lumalapit sa akin.

"You will talk to them after you take a bath pumpkin." malambing kung sabi habang inabot ang noo nya para halikan.

Napapangusong bumaling sya kila Kuya Lenuel na sa akin nakatingin. Pinanood kung isama nila Des si Jullie pataas bago marahang bumaling kila Kuya na tahimik na ngayon.

Tinitigan ko sila isa isa. The woman beside Jullienne is beautiful. Unang tingin palang parang mataray na but seeing the way she seats. Maarte. Beside her was a guy. I think her boyfriend.

Sa kabilang love seat ay isang lalaking kung makatingin parang pinag aaralan ako mula ulo hanggang paa habang ang isang lalaki ay. Yung nakita ko dati na katabi ni Jullienne noon sa bar. Nakatitig sya sa akin ng husto. Nakakailang ang titig nya.

Kuya is standing and facing me. Look intimidating and arrogant at the same time.

"I Didn't expect you to come back here. What's the rush Kuya? And my beloved twin?" basag ko sa katahimikan. Pawang mga tahimik silang lahat.

Maingat akung lumapit kay Kuya at humalik sa pisngi nya.

"Are you getting married Jullienna? Para kang ikakasal." may inis na sabi nya at tinitigan ang ulo ko at ang dala kung bouquet. Umatras akung ngumingiti sa kanya.

"I'm too young to get married. And besides kung ikakasal ako si Dad ang maghahatid sa akin sa altar. Anyway... Are you in vacation? Seems like you are because you brought your friends here." ngiti kung sabi at napapatingin sa mga kasama nya. Binigay ko sa isang katulong ang hawak kung bouquet. Tumayo si Jullienne at seryosong lumapit sa akin. Nawala ang ngiti ko.

"Hi twin... Nice to see you again." pilit nyang ngiting sabi at umakap sa akin. Mas matangkad ako sa kanya kaya tumingkayad sya ng kaunti.

"Not me." sabi ko at tinapik lang ang likod nya.

Napatigil sya at marahang bumitaw sa akin. Di ko sya pinansin at bumaling kay Kuya.

"Where's Mom? " tumiim ang bagang ni Kuya at galit na tumitig sa akin.

" Why did you do that?!" mariin nyang tanong. Diritso lang ang titig ko sa kanya at hindi natinag sa galit nya. Mom is finally letting go huh.