Dear, Joey

5

 Kinagabihan ay hindi ko maiwasan ang pagsabaysabay naming paghapunan. Wala akung nagawa kundi umupo sa tabi ni Jullie kaharap si Kuya Lenuel at Jullianna katabi ang kasama nila. I don't even know their names, nasa kabisera si Mom.

Theres a tention in the air and the unbreaking silence, buti na lang at narito si Jullie to ease the tention.

"Tita Mommy are you going to fitch me tomorrow after school?" ngumiti ako.

"Hmmm. No Jullie... I'm going to manila tomorrow so Tay Pedring will be going to assess you for the meant time." sagot ko.

"Your leaving?" napaangat ang tingin ko kay Mom. Her eyes are red, and her presence are gloomy.

"Yeah... Jemaine arrive yesterday, and I have a meeting with Javier. Baka next-next day na ko makabalik." sagot ko while wipping jullie's mouth.

"Jemaine Fajardo? She's back?" napapasinghap na saad ni Jullianna sabay lingon kay Kuya na napatigil sa pagkain.

Malamig ko silang tinitigan lalo na si Kuya Lenuel. Wala pa rin talagang pinagbago kahit may iba na silang dalawa.

"Yeah..." sagot ko taking a bite of my food.

Tumuwid ng upo si Jullienne at sumulyap sa katabi ni Kuya Lenuel na busy sa paghimay ng hipon. This woman is simple and gorgeous. Very girlfriend material.

"It’s been so long... Bakit ngayon lang sya bumalik joey? I-I mean tapos na ba syang mag aral?" ngiwing tanong ni Jullienne. 

I sigh.

"Sabay kaming grumaduate last year…" nguya ko staring at Jullie who's busy on her food. Tumango lang si Jullianna talking to her friend after she asked.

"And by the way Jullienne…" kuha ko ulit sa atensyon nya.

"Yes, Joey?" agad nyang tugod.

Nasa kanya ang tingin ko but my attention was on my Kuya's reaction.

"Expect an invitation this coming month. Hindi ko alam kung kailan nila ibibigay but Jemaine said that its already done. I'll expecting you there. Baka pilitin ko ding umuwi si Dad para makita nya si Jemaine" Casual kung sabi.

"Invitation? What's the occasion? Birthday ni Jemaine? Well, if Dad goes to be there, I will definitely come." mabilis nyang sabi at may sigla sa gawi nya. Nakita ko ang tingin ni Kuya na iniwasan ko, nakita ko ang pagyuko ni Mom.

Humigpit ang hawak ko sa tinidor at kutsara.

Tumango ako I sigh.

"Hmm. Her birthday is the day of her wedding so its very special to her groom" Sagot ko but I didn't finish the sentence when her reaction is really disturbing.

"What!?" agad nyang react at napapatayo pang tumitig sa akin habang awang ang labi at di alam ang gagawin.

Napatalon kami sa gulat ni Jullie dahil sa kanya. Nakita kung napatigil din silang lahat sa kung ano man at parang namatay ang buong mundo sa reakyon nila. Even Mom was acting like its really shocked.

"Yeah?" marahan kung saad at hindi sure kung bakit ganun na lang sya kung maka react sa nalaman.

Nahalata nya atang OA sya kaya bumalik sa pagkakaupo.

"H-How come? Akala ko nag aaral lang sya? We didn't even know where she is tapos malalaman natin..."

"I know where she goes..." sansala ko sa sinabi nya. Mas lalo lang ata silang nabigla.

Teka, nagtataka na ko. Why are they making this a big issue? Something's wrong? I know Kuya doesn't have the guts to move on, but this is not what I am expecting.

"You did?" Kuya Lenuel quietly ask. He is staring at his glass like its important.

“Yeah... She called me one week after she settle in Spain. We often skype and chats. She meets Vito after a year, I met him when I go to Spain for 3 days vacation, after one year he proposed in her graduation. 6 months of preparation is enough but Jem wants me to arrange her wedding decoration and so they settle to wed here in the..."

"Hold on... Hold on Joey! Are you saying that you are updated on her life, but you didn't tell us this?" Parang di makapaniwalang tanong ni Jullianna.

Napakurap ako. Did I hear something on her voice? really?

"Should I? Did you ask?" tanong ko.

Napasinghap si Jullianna at sumama ang tingin sa akin. Kumuyom ang kamao nya sa mesa.

"Jullieanna!" gigil nyang saad.

Nakita ko ang pagbuga ng hangin ni Kuya at pagkabahala ng mga kasama namin while the men are watching us talk.

"What?" tanong ko looking at her coldly. Nakita ko ang pag buo ng tubig sa mga mata nya which is new, but it didn't flinch my heart a bit. Umiwas ako ng tingin at tinuon ang pansin kay Jullie na patapos na sa pagkain.

"Kung nagtanong kayo sasagutin ko. Kung tumawag kayo sasabihin ko. Kung nagpakita kayo baka nasabi ko" Dugtong ko and look at her straightly.

"But you didn't... for 3 years" mariin kung saad.

Nakita ko ang panginginig ng labi nya habang tumiim naman ang bagang ni Kuya looking down, nakita ko ang paghawak ng katabi nya sa hamay nya. Alam nga nila.

"At tsaka... hindi ko rin naman alam kung bakit ko sasabihin gayung Jemaine never wanted to tell everyone in the beginning."

"So pinipili mo sya kisa sa amin ganun ba?" nanginginig na boses nyang tanong.

"You never even choose me Jullianna kahit walang choices… Why bother asking me that?" baliwala kung saad.

"Finish!" hagikhik ni Jullie earning me a smile.

"Indeed baby... Go to your room. Susunod ako."

Pinanood ko syang magpaalam kila Mom bago lumakad paalis. I just had one wish na sana hindi magaya sa akin si Jullie.

"You manipulative b***h! You never care about Kuya?!" gigil nyang sigaw sa akin.

"Call me b***h, call me names but you never neglect the fact that its true."

giit ko. I don't care if they are watching this family ruin right now. Matagal naman na tong sira kahit noon pa.

"So that's why you backstabbing us!? Wala naman kaming ginagawang masama sa yo?! Ano naghihiganti ka kasi iniwan ka namin ha!?" sigaw ni Jullienne wanting to get near, but Mom stop her.

Tumayo ako.

"Naghihiganti? Hindi ako immature para gantihan ka sa ginawa nyo. I mean it’s not a big deal anymore" I calmly said. Nag iinit ang mga mata ko sa galit but I stop it not letting it fall. I'm stronger than this. I'm stronger than before.

"Liar! Hindi mo matanggap na iniwan ka namin kaya ka gumaganti! Hindi mo sinabi kay Kuya because you never want him to be happy again!" hysterical nyang sabi at pilit na lumalapit sa akin but they never let her go lalo na si Mom na umiiyak na ulit while Kuya remain seated and defeatedly hung his head.

Tinitigan ko si Jullienne, for the first time in an actual scenario like this dapat ba kung umacting? but this is real at alam ko ibang iba ang Jullienne na nasa TV at ang nasa harap ko.

"Bat ako ang sinisisisi mo gayung choice nya to ha?" garalgal kung tanong sa kanya.

"Because of your revenge! Iniwan ka namin dito...!"

"So, inamin mo rin pala... na mang iiwan ka." habol hininga kung saad surprising my tears but I can't. Tumingala ako at suminghap ng hangin while whipping my tears in the side. This is too much for me.

"Oo! Iniwan ka namin! Sinasaktan mo kami kasi gumaganti ka!"

"Iniwan nyo ko Jullienne!" basag na basag kung boses na balik kung sigaw sa kanya.

"Iniwan nyo kung lahat!" I didn't hear myself anymore.

Basta ang alam ko I can't properly breathe because of extreme emotions. Nanginginig ang buong katawan ko to suppress my feelings but my tears fall like a pouring rain. I practice an Inhale exhale, but I can’t, and it frustrate me.

"s**t!" gigil kung saad habang hinaharang ang kamay sa mga mata ko. Umaalon ang balikat ko and I put my other hand to my hip for support, I can't help but to feel helpless. I don't know what to do anymore.

"J-Joey" iyak ni Mom making me so down more.

"W-Wag mo kung sasabihan na naghihiganti ako Jullienne.. Hindi mo alam ang sinasabi mo." I shakingly said.

"So,Totoo nga?!.."

"Jullienne Shut the f**k out!" sigaw ni Kuya.

"Kuya! Are you insane?! " sigaw ni Jullienne.

I sigh that's broke my heart again. Tumalikod ako para umalis dun because I can't do this anymore. Pagod na pagod na ko.

"So, ngayon aalis ka!? Iiwasan mo to!? Tell me Jullieanna Naiinggit ka ba kasi nakakaalis kami ni Kuya gayung ikaw andito ka lang..."

I can't do this anymore! Mabilis akung bumaling sa kanya at iniilang hakbang ang pagitan naming dalawa.

I slap her in so much force kung wala lang may hawak sa kanya baka natumba sya sa lakas nun. Nakita ko ang pagkabigla sa kanilang lahat sa ginawa ko. Nanlalabo man ang mga mata ko ay dinuro ko sya ng mariin. Nakita ko ang pagkatulala nya sa akin.

“N-Nasan na yung "Twins against the world" mo?" riin kung tanong sa kanya.

"Nasaan na Jullienne?!" gigil kung sigaw sa kanya habang napapaiyak na lang. Ayuko na talaga.

"Ahhh Iniwan mo nga pala ko ng nasaktan ka ng isang beses!" naiiyak kung tawa sa kanya.

I felt Kuya Lenuel pull me, but I refuse his touch. I don't need that anymore.

"He brokes you, but you never know that you break me more..." I calmly said but my shakily voice tells the other side, my tears never falter. Basang basa ang mga pisngi ko.

"Kakambal kita." I felt Kuya hug me from the back, but I refuse to go away.

"P-Pero hinayaan kita.. K-kahit kahit nasasaktan ako... Hindi ako nanumbat even you shut me both out in your life! Wala kang narinig sa akin kahit isa sa mga taon na kailangan kita rito! Hinayaan ko kayong lahat dahil naiintindihan ko!" iyak ko habang pilit kung tinutulak si Kuya palayo sa akin.

"Naiintindihan ko Jullienne! sobrang naiintindihan ko! Naiintindihan ko!... na hindi nyo ko kailangan sa buhay nyo!" gigil na gigil kung sigaw sa kanya.

Mom try to hug me, but I didn't let her and push Kuya harder. Wala syang nagawa ng bumaba ang mga kamay nya palayo sa kanya.

"Pero sana... Maintindihan nyo..." hagulgol kung saad.

"Na nasasaktan din ako..." I hide my face to them not to see my pain even though its useless.

"Na nauubos na ko! I'm f*****g 23 but I felt like I need to be so mature to understand all of you! So don't tell me na hindi kayo ang pinili ko because in the first place I stayed!" Wala akung nagawa kundi mapaupo sa sobrang maghihina ng tuhod ko.

"T-Tita Mommy" iyak ng maliit na boses.

Napatigil ako ng marinig si Jullie. Napapasinghap na mabilis akung bumaling sa bata na umiiyak na sa di kalayuan.

"J-Jullie Hey..." agad kung bati at mabilis na pinalis ang mga luha pero wala ring silbi. Napapahikbi pa ko.Agad syang tumakbo sa akin at inakap ako.

"Bakit ka po umiiyak? Inaaway ka ni Tita? Bad ka tita!" iyak nyang sigaw kay Jullianna. Mabilis akung tumayo at kinarga sya.

"Ssshhh I-Its not like that Baby..."iling ko at mabilis na naglakad palabas habang mahigpit ang hawak kay Jullie. Walang lingon na umalis ako doon.

"Umiiyak ka Tita Mommy eh" iyak nya habang akap ang leeg ko.

"No, I'm not... Napuwing lang ako, I'll stop na. Now Now stop crying..." saad ko habang umaakyat kami ng hagdan.

 "Inaaway ka ni Tita?" hikbi nya.

"No... We just practicing her next drama." sagot ko.

Napapangusong umakap na lang sya sa akin at agad na tinago ang mukha sa leeg ko. Napapabuntong hiningang pinalis ko ang mga luha ko habang papasok kami sa loob ng kwarto nya.