Dear, Joey

10

Natapos ako sa pag-box ng mga cupcakes and cookies ng di na bumalik si Tegan. Maayos na rin naman ang iniwan nya kaya baka nagpapahinga sya ngayon.

It's past 4 in the afternoon. Sakto para pumunta sa bayan dahil hindi nya masyadong mainit.

Umakyat ako sa taas at nagpalapit ng damit. Its just a simple cut dress with strap sandals. Pabalik na rin sila amy kaya ayos lang kung iwan kung bukas ang back door kung saan ang dirty kitchen.

With a messy bond hair on the top ay kumatok ako sa pinto ni Tegan. I heard foots steps bago bumukas ang pinto. Naudlot ang ngiti ko ng makita ang kunot nyang noo at madilim na mukha. Ok, gone the gorgeous man and the one I saw right now is a hunk este a mini arture hulk that can smash any minute. Line na line ang bibig nya and I saw vains on his neck.

"Ok ka lang?"

Napakurap sya at parang unti unti nyang na realize na nasa harap nya ko, He sigh slowly and look away. Wala na ang galit nyang reakyon pero tense pa rin ang balikat nya. Mukha syang may problema.

Ni wala syang sagot eh.

Tumikhim ako at tinago sa likod ang mga kamay ko at pinag hugpong. I'm nosy b***h sometimes and I really wanted to ask but nahh. Its not good to ask something that makes him more upset.

"Itatanong ko lang kung gusto mo bang sumama sa akin? I can tour you around while I deliver everything. Sa bayan."

He didn't response and he even grip the doorknob. I saw the line on his arms. I think the silent is the respond. Napakurap ako at napatango.

"Sige." alangan kung saad at tatalikod na sana but I can't let him be alone here with this kind of emotions.

"You sure?..." baling ko sa kanya I saw him look away when I turn around.

Napangiti ako at tinagilid ang ulo para silipin sya ng maayos.

"Kasi my offer still stand, and I can't barely accept nos…" ngiti ko sa kanya.

No response again.

"Hmm. Ito lang kasi ang time ko at busy na ulit ako bukas."

"I'll just change…" ayaw nya sa akin at mabilis na sinara ang pinto ng malakas. He shut it on my face. I even heard him curse.

Hindi ko napigilang matawa.

"I'll just wait you in the car!" malakas kung saad at kumatok ng isa para maintindihan nya.

With a body bag I go down and wait for him inside the car. Inayos ko na rin sa back seat ang mga cupcakes and cookies.

Ilang minuto lang ay nakita ko syang lumabas wearing a black shirt and jeans with a brand shoe. Napailing na lang ako ng pumasok syang mabangong mabango. Basa pa ang buhok nya na mukhang nagmadaling naligo, naghalo ang shower gel at pabango nya sa loob ng sasakyan. Nangangati tuloy ang ilong ko.

"Did you lock the door?" tanong ko. Binaba ko ang wind shield ko para makalabas ang amoy sa loob. Don't get me wrong ok. Ang bango bango nya at fresh na fresh pero kasi may mga bagay talagang ayaw mo na hindi mo mapipilit dahil katawan mo na ang tumatangi. Fine, I have smell sensitivity since I was born. Hindi naman malala dahil madalang naman atakihin pero ayuko talaga ng matapang na amoy lalo na yung perfume na sobrang tapang na kakalat sa buong paligid mo. Hindi ito matatawag na allergy dahil hindi naman sya nag te-trigger ng severe irretation pero nakakainis pa rin kasi masyado akung sensitive pagdating sa mababangong amoy.

I don't wear anything that can make me smell so much, I always used mild lavender scent dahil hindi masyadong matapang tulad ng rose or vanilla soap flavor or anything that can trigger my sensitivity of smell.

Even my clothes ay walang downy or scented powder, Pati ang bahay ay may mga part lang na may refreshener tulad ng kwarto nila Mom or nila Kuya pero madalas yung tinatanggal ng mga maids dahil sa akin kaya araw araw silang naglilinis dahil sa akin.

"Ayy I'm. yeah. Where are we going?" nilabas nya ang phone nya at nag type sa phone.

"Hmm. daan muna tayo sa plantation. Tapos sa bayan na.." ngiti kung sabi.

On the way nadadala ng hangin ang bango nya so singkot ako ng singkot at minu-minuto ay kumakati ang ilong ko. Lingon sya ng lingon sa akin dahil sa pag singhot ko and I think by now, ang pula ng tuktok ng ilong ko.

"Sorry..."

"Are you sick? Should we go back now…"

“No... Ang bango mo kasi nakakairita." ngiti ko sa kanya while glancing the road.

"What?" nabibigla nyang tanong at para pang nabingi sa sinabi ko. Natawa ako. Did he feel offended?

"Don't get me wrong ok. Ang bango mo sobra. I even smell you five feet away." tawa ko. I saw his face flush and lips parted while looking at me.

"But I have irritating reaction of too much scent like a strong perfume. Sensitive kasi ako sa masyadong mabango at mukhang gustong gusto mong mabango ka parati Tegan. I know the feeling lover boy. Should I introduce to you the women here? Alam mo kasi madami akung kakilala ditong single at available."

"No! Why would you do that!?" kunot noo nyang asik sa akin at nanlalaki ang matang napapangiwi sa akin. Na pikon na.

Suminghot ako.

"Anong silbi ng kabanguhan mo kung hindi mo makikilala ang mga dilag ng San Alfonso? Kung paparito ka na rin lang e dapat kang maki socialize pa minsan minsan. Wala rin naman ako sa bahay parati." tudyo ko at pataas taas ang kilay sa kanya.

"I'll go home tomorrow then." masungit nyang sabi na ikinatawa ko.

"Ok I'm kidding! Hindi ka na mabiro" tawa ko at inabot ang braso nya para suntukin ng pabiro.

"I want here to stay to have peace in mind not to socialize..." seryoso nyang baling na ikinangisi ko lalo.

"Ok ok Chill! Baka sabihin pa ni Kuya binu-bully kita. I just want you to talk

more. You’re like a one-word man Tegan. Hindi ako sanay ng walang kausap so you talk."

I heard him stk. Ang cute nyang magalit. His like a big bad bear ready to roar any minute by now. Papasok na kami sa bayan ng bigla syang nagsalita.

"I just don't have a reason to talk." napalingon ako sa kanya and I saw him looking outside staring at the traffic lights. Like he talks but he never here.

"Then you have me." napalingon sya and its starting to go sign. I smile glancing at him.

"I can be your reason to listen to every words you say Tegan." nagiging traffic na naman ulit sa gawing fly over. Mukhang gabi na kaming makaka uwi mamaya.

"So would you start now so I can listen?" sulyap ko sa kanya. Nakatitig lang sya sa akin. I wait him until he started to talk about how he meets Kuya and Jullienne. Talks his vacations and travels. I also comment between his stories.

We didn't notice the time because we just talk and laugh until I stop the car infront of St. Angel Orphanage. Ngumiti lang ako ng makita ang sulyap nya sa gate at mga batang nagtatakbuhan sa loob ng malawak na bakuran ng orphanage.

Bumaba ako at pumunta sa back seat para kunin ang mga box ng cupcakes at cookies. Nasa tabi ko agad sya ng tutulungan sana ako.

"Pwedeng ikaw na lang ang kumuha sa likod. Mas kaya mo yun kisa sa akin."

"What is it?" takang tanong nya.

"Just get it." ngiti ko at binigay sa kanya ang susi ng kotse ko.

Agad akung sinalubong ng mga bata pagpasok ko pa lang at kanda akap sa akin.

Napapatawa na lang na hinayaan ko silang lahat na mag tipon sa akin. Tatawa sa akin na nagmasid ang mga caregiver ng mga bata at si father na naka abang na sa tapat ng office nya.

Binigay ko sa mga helper ang mga dala ko bago pumunta kay father.

Father Daniel is one of my closest friends. He always gives me advice and bless me everyday.

"Kumusta Father?" malaki ang ngiti kung sabi habang inaabot ang kamay nya sa pag-mano.

"Maayos palagi Hija pinagpapala tayo ng panginoon sa araw araw" ngiti ni Father glancing a bit on my back.

Nasa tabi ko si Tegan ng umayos ako ng tayo at awkward na nagmano din kay Father going back to my side once again. Father Daniel laugh at us fondly.

"Hindi ko alam na dadalhin mo dito ang nobyo mo Hija... Madami ang nagpaparehistro ng kasal ngayon."

Agad nanlaki ang mata ko, even Tegan tense when Father mention the wedding word.

"Ayy Naku Father kaibigan ko po si Tegan, Tegan si Father Daniel." taas ko ng kamay at natatawang nilahad si Tegan na pormal na pormal sa harap namin.

I saw Father Daniel looking at me expectantly. Napapatangong sininyasan ko sya. Sometimes Father Daniel can be this p****r. Palibhasa wala akung love life.

"Hello.. po?" napasulyap ako kay Tegan na parang hindi sigurado sa sasabihin but there's a formal and kind approach on his aura but still stand on his ground. He knows very well to face people. What a rich man he is.

"Hmm… Pasensya na Hijo, palagi kung napagkakamalang nobyo ang pinapakilala ni Joey, kung hindi ko lang alam na pihikan sya sa lalaki ay mapagkakamalan ko syang tomboy." tawa ni Father.

"Father naman!" reklamo ko glancing at Tegan who's watching us.

Hindi rin kami nagtagal at nagpaalam na rin kay Father.

Nasa highway kami ng biglang tumunog ang phone ko. I answer it right away not minding Tegan who's quietly staring outside.

"Bru!" 

"Ano?" saad ko.

"Tara dito may handaan kila Puning!"

Tessa, she's one of my circles of friends since high school.

Napangisi ako.

"Taray, Sino may birthday?" I glance at Tegan who's still watching outside.

"Si Mang Berto, aba'y hindi ka daw nya na tsempuhan sa plantation kanina kaya pinatawagan ka ngayon ngayon lang. Alam mo naman yun makulit pa sa pusa. May mga palaro pa nga dahil ika 70 nya na daw. Nag aaktong debutante ang lolo mo!" I laugh out loud.

"Alam mo naman na mas maasim pa sa suka ang karesma ni Mang Bert Tess! I even remember, may nililigawan daw syang Chic sa kabilang baryo, Isang taon lang ang agwat nila and he even bribed me to get a discount for the flower he bought. Hindi ko alam kung sasakit ang ulo ko or matatawa kay Mang Bert. Manghaharana daw sya araw araw!"

"Wow! He has strong bones!" tawa ni Tess sa kabila.

"Definitely!" tawa ko.

"I wish I had a man like Mang Bert. Yung tipong susuyuin ka araw araw. Itong matris ko tuyot na hindi man lang madiligan! Buhay nga naman ng single O oh" kumento nya sa kabila making me gasp and glance at Tegan who still silent. His hand blocking his lips still looking outside. Wala syang galawan sa passenger seat.

"Tessa!" angal ko. s**t wala pa naman akung earphone.

"Why? Ikaw rin naman! Ang tanga mo kasi bakit pinakawalan mo si Enrique. Ang gwapo gwapo, matcho, edukado, may prinsipyo at higit sa lahat yumaman na. Bakit?!" she shrieks to the other line.

I laugh fake trying to lower the volume.

"Let's not talk about it Tessa.. Anong oras ang start ng party ni Mang Bert?" 

"Whateever.. Nagstart na kanina pa. Bilisan mo ah."

"Sige na." tawa ko at pinatayan sya ng tawag.

"Pwedeng bukas na lang kita ipasyal sa bayan?" baling ko kay Tegan na nakatitig na sa akin. I smile at him.

"What?" tawa kung tanong.

"Okay" sagot na lang nya.

"Okay, Hmm. Nakaranas ka na ba ng birthday party sa probensya?" Ngisi ko.

"Of course, I have" He crest his brow to me.

I just laugh and nod. Let's see.