Dear, Joey

9

Natatawang bumaba ako ng sasakyan habang kausap si Jemaine sa phone.

Last week lang ng pumunta sila dito for visiting my plantation pero umalis din sila for attending some events in Metro. Three weeks from now will be the most beautiful wedding of the year for both groom and bride.

"Your rushing things Jemaine. Pati si Vito na pe-pressure sayo" tukso ko.

Kinuha ko sa back seat ang isang box na puno ng gulay habang inipit ko sa tinga ko at balikat ang phone ko.

She's so eager to perfectly finalize all the details of her wedding.

"Oh, come on Joey this is my wedding! I just wanted to be memorable for the both of us" I roll my eyes while walking at the front door.

"Saying I dos will be unforgettable for the both of you because you love him. That's the biggest part of the wedding." I stated bago binuksan ang pinto at patalikod itong tinulak. Diritso ang lakad ko papuntang kusina. Hindi ko napansin ang mga matang nakasunod na ang tingin sa akin.

"Whatever! can we just change the topic na i-stress ako ehh" ungot nya na nakapag patawa sa akin. Binaba ko sa counter ang dala ko.

"Ikaw kaya ang nag rereklamo dyan" I hold my phone again.

"Ugh. Its just so stressful. Kapag ikaw kinasal mararanasan mo rin to" may pagbabanta sa boses nya.

"Excuse me Bride to be, this best friend of yours doesn't have plans to get married so soon... 23 is too young. Si Vito lang nagmamadali no" tawa ko while getting a drink.

"Oh my God How could you!? Let me remind you that being alone is not attractive my Joey. Just like you today. for sure mag-be-bake ka nyan dahil mag isa ka sa mansion nyo ngayon" 

Ang sama talaga ng babaing to. Pinamukha nya pa but...? I'm not the one here, right? O umalis na sya?

"For your information hindi ako mag isa...."

“Who's that?" speaking of the devil. The Devil but super handsome man is so serious looking at me.

Natahimik sa kabila kaya natahimik din ako. His wearing a simple white fitted shirt ang reapped pants while slippers.

"W-Who... Jullieanna!? May kasama ka!? lalaki!? Who is he?!" hysterical ni Jemaine sa kabila but I just smile and remain silent.

"Jullieanna!?"

Tumikhim ako at nilayo ang phone sa akin.

"Its my best friend... Can you say Hello?" lapit ko sa kanya at tapat ng phone sa labi nya.

Kunot noo syang tumitig sa akin bago nag hello and that's ladies and gentlemen are the big point of her insane whistle. Rinig na rinig ang sigaw tili nya sa kabilang linya na ikinatawa ko ng husto habang ang kasama ko ay nalilito sa akin. I give him a silent thanks.

"See... I'm not alone don't worry" 

"Jullieanna De Lucia Malandi kang babae ka!! Sino yun!? Oh my gosh! Ang gwapo gwapo ng boses!? San mo yun napulot ha!? Gosh Mapapaluwas ako nito sa yo ehhh!"

"Sige na babye.." Ngisi ko.

"H-Hoy wag ganyan! Julleinna Wag mo kung bitinin! Gaga ka Hoyy!"

Natatawa ko lang syang binabaan ng phone. I'm sure nag iinit na ang pwet nun ngayon at pinagmumura ako. I can imagine her being so curious right now.

"May problema ba sa kaibigan mo?"

Napalingon ako kay Tegan na tinitingnan ang box na dala ko. He’s tagalog is cute, may accent.

"Nothing… Ganun talaga yun." malaking ngiti kung sabi at tinulungan syang ilabas ang laman nun.

"Kumain ka na ba?" tanong ko habang nilalagay ang gulay sa ibaba ref kung saan ang lagayan.

I sense his look at my back and watching my moves. It’s been 3 days seens he stayed here for vacation, hindi pa rin bumabalik sila Mom at mukhang namamasyal pa rin kasama si Tito Henry.

"Yeah, You?" tahimik nyang sagot at tumulong sa pagpasok ng gulay.

Tumango ako pero napahinto ng tumingin ako sa paligid kung ginamit nya ba ang kitchen but its too clean at may baso lang akung nakita sa sink.

"San ka kumain? sa bayan?" kunot noo kung tanong at sumulyap sa likod nya. I don't see his face and his broad shoulders are blocking most of his side features kaya likod nya ang tinitigan ko. Ok na rin ganda ohh. He even has a round butt. Perfect.

"I don't know where to go." mahina nyang sagot sa akin. Napakurap ako. Kung ganun...? don't tell me...!

I silently groan when I remember his cereal and milk. The man doesn't know how to cook. Pity. I confirm it when I saw the milk and the cereal are in me

mess place. I sigh rolling my eyes. He didn't even know how to get things back. Such a golden man I have here in my house.

"Wait here..." anya ko at walang lingon likod na tinakbo ko ang taas. I change to my comfortable clothes which is a simple cut dress and slippers.

Tsaka ako bumaba. Tapos nya ng ipasok ang ibang mga gulay sa ref at ang iba ang nasa box pa rin. Di na kasya.

Naglabas ako ng madaling lutuing gulay at isda. Nakita kung nakaabang lang sya sa akin sa gagawin at pinapanood ako. Tinaasan ko sya ng kilay.

This man is really intimidating. There’s something air around him that makes you want to obey in a one glance even if his reaction is neutral.

"Would you like to help me?"

Walang imik na sumunod sya at tumabi sa akin like an obedient child. Tumikhim ako dahil nakatingin sya sa mga ingredients na gagamitin namin. Inabot ko ang dalawang apron na nasa gilid at nag suot ng isa habang inabot sa kanya ang isa. He just stares at it like an interesting object.

"If you don't want to get dirty when you cook suutin mo.." I just sigh when he just staring at me.

Inagaw ko yun sa kanya at tumilay para abutin ang ulo nya and its not working. Pansin kung di man lang sya gumalaw.

"Bend a little" I sternly said, and he obey. Ano ba naman? Para syang robot na de remote ah.

Sinuot ko sa leeg nya ang apron bago sya pinatalikod para ibuhol ang tali.

Humarap sya ng may kunting ngiti sa labi nya.

I just sigh and turn to the sink. I guide him trough all the way. Simpleng gisang gulay at pritong tilapya ang niluto namin dahil mas madali yun. Nag saing ako pang hanggang dinner.

Ng matapos ay naghain ako para sa kanya. I saw him staring at me while putting the empty plate for him. I smile a bit.

"Kain ka na.." simple kung sabi at lumapit sa sink para hugasan ang ginamitan namin.

Mag bi-bake din naman kasi ako pagkatapos maglinis.

Napansin kung nakatayo lang sya sa gilid ng counter at nakatitig sa akin. Nalilitong tumingin ako sa kanya.

"Kumain ka na." ulit ko at bumaling sa hugasin. Hindi pa rin sya gumagalaw. I sigh. Is it hard to eat for him? kahit nalipasan sya ng gutom ay malamang walang laman ang tyan na buhod sa cereal.

"Masamang magpalipas ng gutom o kaya kumain ng hindi tama. Sa susunod sabihan mo ko kung may kailangan ka para naman di na hassle para sayo hmmm. Sige na.. Baka sabihin ni Kuya inaapi kita” ngisi kung sinyas sa kanya at pabiro pa syang aanbahang sisipain.

I saw him smile staring at me intently, I return it sweetly.

"How about you?" tanong nya while taking off the apron. I roll my eyes at him.

"Ang kulit.. I'm already eat Tegan. Its already past three..." pakanta kung sabi na ikinatawa nya.

"Ok..." yun lang pala yun.

He started eating while glancing at me every five seconds. I just can't ignore it because I always caught him.

Natapos akung maghugas so I started to bake while his watching. Tahimik lang kaming dalawa habang naghahalo ako ng gagawin kung cupcake.

"You baked?" basag nya sa katahimikan.

"Hmmm." tango ko.

"My stress reliever aside sleeping of course" ngiti ko sa kanya.

Tumango syang may ngiti sa labi, Theres a red taint on his both cheeks like his bloushing, mas lalo yung nagpatingkad sa kagwapuhan nya. His cute kaya di na ko magtataka kung ang daming nahuhumaling sa kanya kahit san man sya magpunta.

Pumunta ako sa Ref at naglabas ng maiinom nya with a glass.

"Do you want to go out today?" tanong ko habang nag pe-plating.

Napatigil ako ng makitang nakatitig sya sa akin like staring intently. Theres something in his eyes that I can't explain. Nalilito ako kung ngingiti ba ko o ano kasi nakatitig lang talaga sya.

"Do you want to go out today?" ulit ko habang napapatiningin sa bowl mixing the baking ingredients.

"Hmm. Wala naman kasi akung gagawin at baka nabuburyo kana dito."

"Like a date?" agaw nya sa sasabihin ko pa.

Napatigil din ako at awang ang labing tumitig sa kanya. Did he just say date? A date? Did he want a date with me?

I think he realize what he said dahil halatang nabigla din sya at biglang napa upo. May tumalsik pang kanin sa bibig nya.

Tarantang binigyan ko agad sya ng tubig at tinap ang likod nya. Nakayuko syang tinanggap yun at sinuntok ng marahan ang tapat ng dibdib.

"I-I think there’s something inside my throat." ngiwi nya sa akin at hirap na lumunok, his Adams apple move. May kanin din sa gilid ng bibig nya at tubig dahil sa pag inom. Is he a baby or something? Man, ano ba tong nadala ni Kuya dito?

Nanlaki ang mata ko at tiningnan ang isda sa harap namin. Walang masyadong bawas pero men! ni walang naiwang tinik sa spine ng isda and I think kahit yun kinain nya. Ano ba naman!? Hindi ba sya marunong!

"Natinik ka! How…" I stop in the med way because just that. Isipin pa pinag iisipan ko sya ng masama.

You already did! Hindi sya marunong kumain ng isda!

Shut up mind! Gezz. Hindi ko alam kung anong mararamdaman ko ngayon. How in hell a man can't eat fish without getting prick?

I unconsciously get the tissue and weep his mouth. I saw him watching me while getting some bananas inside the fridge. Tinapon ko yung tissue sa trash can sa gilid ng lababo.

"Eat this... and drink water again." abot ko sa kanya ng dalawang saging at kinuha ang baso nya para salinan ulit ng tubig.

"Dapat sinabi mo sa akin na hindi ka marunong kumain ng isda!"

"I know how too!" ngiwi nyang sagot at sinamaan ako ng tingiin. Tinaasan ko lang sya ng kilay.

"Then why did you eat the spine of the fish?"

"Its crunchy!"

"Even so... You shouldn't eat it kung di mo ngunguyain ng maayos lalo na at may tinik yun na kasama. Sana sinabihan mo ko ng hinimay ko na lang ang isda para sayo. Now eat that bananas para mawala yang tinik sa lalamunan mo." malumanay ngunit may awturidad kung sabi.

Wala syang imik na tumitig lang sa akin kaya inirapan ko sya. Bahala sya kung hindi nya kakainin nyan.

Ilang sandali lang ay mga balat na lang ng saging ang nakita ko at umiinom na sya ng tubig.

I sigh when I watch him like his drinking the finest water in the world. What's with this action of his? Napaka pino nyang gumalaw, even the fact that his so gorgeous to be a man parang napapa linya sya sa mga batikang angkan at aristocrat sa bansa. Sino ba sya?

"Wala na?" tanong ko ng pinunasan nya ang bibig nya.

Tumitig sya bago umiling at ngumiti sa akin. Nakahinga ko ng maluwag. Buti naman.

"Good... Don't finish that. Kakainin ko na lang ang tira mamaya. Hugasan mo na yang pinagkainan mo." dagdag ko ng kakain pa sana sya at mukhang tatapusin ang kinain.

Ilang sigundo syang nakahinto bago tumayo at tahimik na sinunod ang sinabi ko.

Tahimik lang kami habang inaayos ko ang pag decorate ng cupcakes na gagawin at cookies.

I proceed to the oven when I heard a phone ring. Nakita ko syang sumulyap sa akin bago lumabas ng pinto. Nagkabit balikat na lang ako at pinagpatuloy ang ginagawa ko.