Dear, Joey

7

Hinatid ko sila sa labas pagkatapos naming mag meryienda. May kanya kanyang sasakyan sila at mukhang nag convoy lang papunta rito.

"Ako na lang ang susundo kay Jullie" ngiti ni Kuya.

Napatango na lang ako at sinundan sya papunta sa sasakyan nya. Nakasunod yung Tegan sa amin dahil katabi ng sasakyan ni Kuya ang sasakyan nya.

"It’s not your fault..." napatigil sya sa pagbukas ng driver seat. Hindi sya lumingon sa akin. I saw his hand slip out of the handle of the car.

"Why... Dad decided to let Mom go." hinga kung malalim at naramdaman ko ang pag iinit ng mga mata ko.

"Don't think that way because Dad loves you so much Kuya. You have to understand him why he let this family apart. Mas nasasaktan sya kisa sa atin Kuya. When I last saw him, I didn't saw our dad anymore. Kaya intindihin mo sana kung bakit kailangan nya to, ok?"

Lumingon sya sa akin at pilit akung ngumiti pero tumulo ang luha ko.

"Iyakin ka pa rin pala..." nginig ng boses nya. Natatawa at naiiyak na inabot namin ang isa't isa. I hug him tight because he deserves this.

"Hahayaan ko sya but make sure his ok."

"His in Batanes." tawa iyak ko at tinapik ang likod nya.

He groan makes me laugh more.

"Why did you tell me? Baka sundan ko yun." ungot nya paharap sa akin.

Suminghot ako at tinitigan ang namumula nyang mata.

"Lilipat sya sa ilocos next week. after that one-month sya sa cruise ship." dagdag ko. He sighs nodding. Tinapik ko ang dibdib nya and step back to give him space.

"Go. Uuwi na rin ako maya maya." kaway ko.

Tumango sya at tumalikod na para pumasok sa sasakyan.

Naglakad ako papasok sa flower house habang pasulyap sulyap na tinanaw ang papalayong mga sasakyan. May mga bagay na kaya mong gawin pero pipiliin mong hindi na lang. Gusto kung tulungan si Kuya para makuha ulit si Jemaine but having those thoughts makes me want to be selfish. Hahayaan ko na lang silang mahanap kung ano ba ang dapat. Kahit gusto kung makialam. Alam kung parihas pa rin silang nasasaktan but they have both lives already at mas maraming masasaktan ngayon, bahala na. Ganun na lang.

Pagpasok ko ay sunod sunod akung inabala ng mga florist ko. Hindi makapaniwala sa pagsulpot ng apat na yun, natatawa na lang ako sa kanila. May chance na daw silang makahanap ng the one.

May mga bagay talaga na ganun na lang kung pag isipan ng mga tao, but the process is so complicated. Hindi ganun kadaling ma in love. Mas lalong hindi madaling mabuhay pag in love, when loving is your reason to live then I always tell myself that love yourself first. Mas magandang unang mahalin ang sarili kisa ang iba, mas mahirap kasi yun. Kasi ngayon nahihirapan pa rin ako.

Ang dali para sa atin na ma in love at masaktan. We held to those facts about loving someone but never care about loving yourself. Ang totoo.. Mas madaming mag mahal ng iba kisa mahalin ang sarili mo.

"Tita Mommy!" salubong ni Jullie na nakapag pangiti sa akin. Tumakbo sya papunta sa akin at huminto sa harap ko.

"Hi baby..." inabot ko ang mukha nya at hinalikan sya sa noo.

"Tito said we will gonna go to Disneyland this year! I'm so excited!" napatigil ako sa sinabi nya. Pilit akung ngumiti.

"Ganun ba baby. that's good then. How about tell me your day again? Did you enjoy playing with your friends in school?" hila ko sa kamay nya papunta sa Living room.

"Of course, Tita Mommy! we played again tumbang preso and chinese garter!"

Bumagal ang lakad ko ng makita ko sila sa Living room naglalaro ng chess sila Kuya at yung Tegan habang nanonood ang dalawa nilang kasama. Wala ang sila Jullianna at mukhang nasa taas dahil may narinig akung mga boses doon.

Ngumiti ako sa kanila ng sabay sabay silang nag angat ng tingin. Umupo ako sa love seat habang sumunod naman sa akin si Jullie at umupo sa kandungan ko paharap sa akin. Inakap ko ang maliit nyang katawan habang pinaglalaruan nya ang dulo ng buhok ko.

Patuloy pa rin si Jullie sa kwento kaya natuon na sa kanya ang atensyon ko.

"Alam mo Tita Mommy ang sama nga nung Ka-klase namin na lalaki. Binubully nya yung isa naming kaklase tapos minsan hinihila nya yung mga buhok namin" simangot nya.

"Baka bakla sya type nya yung buhok nyo." ngisi ko at biro sa kanya.

Napahagikhik sya at umiling.

"Hindi kaya Tita Mommy! Gwapo kaya sya tapos sya pinaka siga dun sa amin."

"Hindi purkit siga lalaki lalo na gwapo, tsaka hindi ibigsabihin nun na malakas sya dapat na syang mang away, hmmm. kausapin ko kaya adviser nyo." singkit ng mata ko sa kanya sa mapaglarong paraan.

"Ehhh Ipapahiya mo ulit ako dun Ehh!" tumitili nyang sabi at hinila hila ang damit ko.

Natatawang pinigilan ko ang kamay nya pero ayaw bumitaw kaya kiniliti ko sya sa kili kili. Sabay kaming tumawa.

"Wala akung ginagawang masama! hoyyy masisira Tshirt ko! Bitaw!"

"Wag ka ng pumunta kay Teacher! Magkakarun ng crush sayo yun ulit!"

"Ahh Ganun ahh San mo napulot yang crush na yan!" kiliti ko sa kanya.

Nagtago sya sa dibdib ko habang tili ng tili.

"Joey ang ingay nyo! " saway ni Kuya sa amin.

Di namin sya pinansin. Pumasok si Mom na may dalang tray sa Living room.

Natatawang huminto ako habang hagikhik ng hagikhik ang Ale. Napapangiti sa amin si Mom.

"Mom did you talk about crush thing?! Ohmygod, she knew it! How did you know it Jullie? Come on..." tawa kung hila sa kanya paharap sa akin.

Lumapit sa amin si Mom at hinalikan ako sa noo habang natatawa sa amin.

"Baka narinig nya sa klassmate nya. Magmerienda muna kayo Lenuel." ngiti nyang baling sa mga kasama namin.

"Jullie baby San mo yun narinig ha?" tukso ko pa at pilit syang hinarap. Ang pula pula ng mukha nya ng humarap sa akin. Mas lalo akung napangisi.

"Mommy La si Tita Mommy ohh." sumbong nya at bababa sana sa akin ng mabilis ko syang inakap.

"Ops. Answer me muna." ngiti ko at tinaasan sya ng kilay.

Napanguso sya.

"Kasi namin Tita Mommy ehhh!" kawag nya sa paa nya at tinago ang mukha sa leeg ko.

"Hindi. Di ka papaalisin dito kung di mo ko sasagutin. I will hug you forever." mapaglaro kung iling.

"Sa classmate ko… Sabi nya crush ko daw si Yuhan" bulong nya sa huli.

Napatuwid ako ng upo at nawala ang ngiti. Tumingin ako kila Kuya na nanonood din sa amin habang may pinag uusapan naman sila Mom at Dino. Like business.

"Mom" tawag ko ng seryoso at bumaling sya. Nataranta si Jullie dahil alam nya ang gagawin ko.

"Tita Mommy. Shut up..." pabulong nyang sabi at tinatakpan ang bibig ko pero umiwas ako ng pinigilan sya.

"What is it Hon?" tanong ni Mom.

Napatango ako.

"Confirm Mom. She had a crush" seryoso kung saad na ikinabigla nya, even Kuya Lenuel. Pinigilan kung tumawa but I can't, rinig sa buong bahay ang halakhak ko. I can't believe it. My 6 years old Jullie have a crush for the first time.

"Tita Mommy!" tili nya at pinagpapalo ang braso ko. Di ko sya pinansin. I'm so amused right now even Mom can't help but to laugh but Kuya isn't. Para pa nga syang nagalit dahil kunot ang noo nya.

"Ohmy, Jjullie! Should I meet this Yuhan little man of yours? What's his surname? I should go to your school tomorrow." tawa kung tango sa kanya habang sya ay asar na asar.

Mabilis syang bumaba at humarap sa akin.

"You’re not supposed to tell them! its a secret!" singhal nya habang nasa magkabilang gilid ang kuyom na mga kamay.

Napapasinghap na humarap ako sa kanya.

"But its inevitable... You should be proud to have a crush for the first-time baby that's life!" madrama kung saad.

"Mommy La si Tita Mommy nag s-start na naman! Hindi ko nga po kaya crush si Yuhan! " padyak nya at sumbong kay Mom.

"Joey stop it." but she did laugh also. Nakita ko rin ang aliw kay Sed at Tegan na nakatingin sa akin. Nakita ko naman ang singkit na mata ni Kuya Lenuel.

"Yuhan. Ahh I will ask your classmates who is Yuhan tomorrow."

"No way Tita Mommy!"

"Hold on Sweetheart. Did you just admit you have a crush already?" striktong tanong ni Kuya. Di sumagot si Jullie at ngumuso lang bago pinaglaruan ang kamay nya. Bumaling sa akin si Kuya, napairap na lang ako sa reaksyon nya.

"You heard her." sagot ko.

"Look Sweetheart. Ang ganyang mga bagay ay hindi pa pwede para sayo." seryoso nyang sabi, making all of us look at him.

"Kuya" pigil ko sa kanya. Hinila ko si Jullie paupo ulit sa akin.

"I'm just telling the truth Joey. Bakit mo kinukunsinte yang ganyang bagay? napaka bata pa ni Jullie." seryoso nyang sabi.

"Dude, seryoso ka?" ngiti kung tanong. Di nagbago reaksyon nya.

Napapailing na inayos ko ang yakap kay Jullie.

"Kuya may mga bagay na hindi natin pwedeng pigilan paglumalaki tayo. Even at an early age. Ano naman kung 6 years old si Jullie pero may crush crush na. She's a child. She sees beautiful things."

"But not boys her age." pagtatalo nya.

Napangiti ako.

"Ba't ikaw? Do you not see beautiful girls when we were young? You’re a kid back then." pang aasar ko sa kanya.

Nakita ko ang pagtawa nila Dino.

"Were talking about Jullie not me..." masungit nyang sabi.

"See! That's that! Ha I could even remember when you kiss one of my classmates when we were in elementary." tawa kung kwento at tumingin kay Tegan na nangingiti sa akin.

"She cried and call the attention of all the teachers. Weeks past before it forgotten. Tinawag pa nga syang Kiss stealer dun because of it."

"Hey!" saway ni Kuya.

"Bakit hindi ba?" panghahamon ko at nangingisi sa kanya.

"Wala na kung sinabi" erap nya ngunit may ngiti sa labi habang umiinom ng juice.

Natawa kaming lahat, binitiwan ko si Jullie ng bumaba sya at tumakbo pataas. Natatawang sinundan ko sya ng tingin. Tumatakas na ang bata.

"Where is she going?"

Napatingin ako kay Tegan sa tanong nya. Kita ko ang sulyap ni Kuya sa amin. Ngumiti ako.

"Tumatakas. Ayaw nyang gisahin ko sya ulit."

"You always embarrassed her Hon." sabat ni Mom.

"I didn't, she's just too shy Mom... Mana sa inyo." ngiti ko. 

Nakita ko ang pagbaba ng ngiti nya ng kaunti. I sigh. I should probably let her go.

Tumayo ako at huminga ng malalim. Aalis na sana ko but I think this will be the right time. Wala na kung time sa susunod. Mabilis akung humarap ulit at inipit ang isang kamay ko sa bulsa na nasa likod ng pagtalon ko.

"You know Mom... Will Tito Henry wait for you. I think 1 to 2 years more?" kabit balikat kung tanong habang diritso ang tingin sa kanya. 

She taken aback and parted her lips. Ngumiti ako sa kanya, hindi na pilit. Totoo na.

"Jullieanna…" nay warning na tawag ni Kuya.

Nakita ko ang pagtakip ng bibig ni Mom while teary eyed look at me.

I sigh.

"The annulment papers could take too long and I'm sure Dad will take it sometimes… you know?" taas balikat kung sabi.

"...To move on. Could you wait for a bit?" I looked down. Ayuko talaga syang nakikitang umiiyak.

"H-Hon I love your father "

"I know Mom but not as strong as your feelings for Tito Henry" bawi ko.

Yumuko si Mom, hiding herself. Lumapit si Kuya kay Mom at inakap ito. Seryosong tumingin sa akin si Kuya. Ngumiti ako sa kanya.

"Could you? Please?." napasinghap syang tumango at tumitig sa akin.

"Kailangan ba talagang may file ng Annulment Hon? Could we just stay that__"

"Its unfair to Tito Henry…" naiinis na naman ako. She's doing that again. Being selfish. I sigh heavily.

"Even to Dad, Mom... And would you rather want Tito Henry as a mistress? Ang unfair sa kanya kung ganun lalo na he waited for you almost 26 years" nakita ko ang pagkabigla sa kanya, she knows it. Lalo naman kay Kuya. Ngumisi ako. I know because of Dad.

“His so persistent and loyal and faithful or anything...   Think about it, he never had a wife after you broke up although he got a lot of women, but he never gets married. Its YOLO Mom. Go get him. I won't stop you but don't make it official yet in public. Ok?"

Natawa ako ng kumalas sya kay Kuya at patakbo akung dinamba ng yakap. Humagulgol sya ng iyak sa balikat ko habang sobrang higpit ng yakap nya.

"Ang sama sama mo! Ang sama mo Jullienna! I hate you Hon!" iyak ni Mom. I roll my eyes hugging her back.

"Its Joey Kulit." asik ko habang tinatapik ang likod nya.

She stayed hugging me like she doesn’t want to let go. Natatawa na lang kami nila Kuya sa kanya.