ELLYZA
Sinusundan ko lang si Jeremiah kung saanman niya ako dadalhin dahil hanggang ngayon ay hindi pa rin niya sinasabi sa akin kung anong klaseng surpresa ba ang nag-aabang sa akin. “Gem,” tawag ko sa kanya. Sa mga nakalipas na araw ay pakiramdam kong mas naging malapit na ang loob namin sa isa’t isa, kaya hindi na rin ako naiilang tuwing magkasama kaming dalawa. “Bakit ba kasi ayaw mo pa rin banggitin kung anong meron? Nasa labas naman na tayo at wala naman din si Reona rito, dahil kagaya ng sabi mo sa akin ay para sa akin lang naman ang surpresang inihanda mo,” pagpupumilit ko sa kanya.
“Umuwi na muna kasi tayo,” ani Jeremiah, ni hindi man lang sagutin na lang ang tanong ko para tapos na tsaka na lang kami umuwi kapag narinig ko na kung ano ang gusto niyang sabihin. Napansin siguro
