Don't You Remember?

Chapter 35

MADIE'S POV

Naalimpungatan ako ng naramdaman kong bumangon si Jaydee. Narinig ko ang pagbukas ng pinto at bulungan--hindi ko masyadong maintindihan dahi sa sobrang antok ko. Pero bago ako tuluyang makabalik sa pagtulog ko---

"....girlfriend yours Jaydee." Ayan lang ang naintindihan ko atsaka ako nakatulog.

Nagising ako, nkaita kong tulog si Jaydee dito sa tabi ko. May sugat sa labi at pasa--- hays Nandy. Tumayo naman ako para magcr pero bago ako makapasok sa CR nila napansin ko ang ilang pictures ni Kielle at Frances na nakadisplay--- They look so good together, honestly. 

Naagaw naman ng pansin ko ang isang picture nila na ang nakahawak sa camera ay si Kielle at ang kita lang sa picture ay si Frances habang nakahawak ang kamay niya sa isang kamay ni Kielle--- yung bracelet na suot ni Frances. It looks familiar.

Is that Frances bracelet? Yung nakita ko sa car ni Jaydee? Yung kasama niya sa hotel? Kaya ba kanina parang may tinatago silang tatlo samin? Alam ba ni Kielle? Ako lang ba hindi nakakaalam? 

Tumingin ako kay Jaydee na tulog na tulog ngayon. So you lied to me because of Frances huh? Napatawa nalang ako ng mapait. Jennifer Nandy Garcia you're so unbelievable. 

Pagkatapos kong magcr umuwi nako agad sa condo namin. I don't wanna see her face-- their faces. Parang may nakadagan sa puso ko sa sobrang bigat--- sa sobrang sakit parang wala nakong maramdaman. 

JAYDEE'S POV

Nagising naman ako dahil may narinig akong nagkukwentuhan-- I think si Brei at Coco. Bumangon naman ako agad atsaka ko hinanap si Madong. Tinanong ko naman kila Brei kung napansin nila pero hindi daw. Tinawagan ko siya peoro hindi siya sumasagot. 

*ting* "Don't worry, I'm fine-- just fixing some stuff here." Text niya sakin.

Nireplyan ko naman yun kung nasaan siya at kung anong stuff yung tinutukoy niya tsaka kung sino kasama niya pero hindi siya nagreply. Kaya naman nagpaalam nako sa dalawa atsaka ako umalis. I think tulog pa si Kielle at Frances. Well I just said na sabihan nalang nila na umuwi na kami ni Madie. 

Pagkauwi ko sa unit namin--- wala namang nagbago. Parang hindi naman nagalaw, ilalagay ko na sana yung susi ko sa istante namin ng mapansin ko yung picture frame namin ni Madie na nakataob. I think something's wrong kaya naman agad kong tinawagan sila Laney to call Madie para malaman ko kung nasan siya. 

Atsaka I wanna tell her the truth about what happened that night..

Habang nakaupo ako sa couch namin nakita ko namang nagreply sila Laney pero they don't have any idea daw. Nagriring naman daw yung phone ni Madie baka daw busy lang talaga. Kinuwento ko naman sa kanila lahat ng nangyare simula nung gabi na magkasama kami ni Frances pero hindi pa ako nakakatapos magkwento ay binabaan niya ko ng phone. Sht--- nagalit din ata sila sakin. Sabagay sino ba naman ang hindi magagalit. Tanga mo Jaydee!

FRANCES' POV

Naramdaman ko ang pagtapik sakin ni Kielle kaya naman unti unti akong dumilat--

"Anong oras na Hun?" Tanong ko sa kanya habang tinitiklop niya yung kumot niya.

"Malapit na mag 2pm" Iksing sagot naman niya sakin.

"Owww-- where are they?" I asked atsaka tumayo para magtoothbrush.

"They left. Actually kanikanina lang." Sabi niya atsaka ako lumabas ng kwarto.

Naramdaman ko naman ang pagsunod niya sakin. 

"What really happened the night you left?" She questioned habang pinaglalaruan yung kape na nasa harap niya.

"Kielle---" I started.

"Don't worry I'm not mad. Actually I'm really thankful na nandon si Jaydee to save you. What happened next?" Dagdag naman niya.

"Wala na akong matandaan Hun-- I'm so drunk that night." I said at tumabi sa kanya.

"Did you kissed?" She asked. Tumingin naman ako sa kanya--

"No--- I think we didn't. Nagising nalang ako sa Hotel ng ako lang mag-isa. I think she didn't stay the whole night with me." Sagot ko naman sakanya. Kasi yun naman talaga yung totoong nangyare pagkagising ko.

"Do you love her?" Natahimik naman ako sa tanong niya. Umiwas ako ng tingin atsaka ko kinukot yung kuko ko sa kamay. I don't know actually-- I mean hindi ko talaga alam yung sagot. Naramdaman ko naman yung tingin niya sakin kaya ako kinabahan.

"Minahal mo ba ako Frances?" this time agad akong tumingin sa kanya.

"Ofcourse! I love you." Sagot ko naman sakanya.

"Pero hindi katulad ng pagmamahal mo sa kanya right?" She stared at my eyes with full of her emotions. I know--- i know she's hurting. I know 'coz she's right. 

Hindi ako sumagot kaya naman tumayo na siya atsaka puumunta sa sink.

"Hanggang kelan ako makikipagkumpetensya sa kanya Frances? Hanggang kelan ba ako lalaban?" She asked habang nakatalikod sakin.

Hindi ako sumagot--- i don't find any words to tell. 

"I'm sorry---" I murmured. 

"It's okay. I should know this from the beginning. I think alam ko naman talaga pero ako lang yung pumilit. Ako lang yung nagpumilit sa sarili ko na mahal mo ko, na----" I stopped her, niyakap ko siya. I can't stand hurting her. 

"Kielle--- stop. You did everything for me." I said.

"I did everything for you--- yea you're right. I did everything for you pero hindi ako yung kailangan mo para gawin yung mga bagay na yon. Even if I give you the world-- my world kung ibang mundo naman ang gusto mo. It's actually nonsense." She said at humarap sakin.

"Wala akong ibang ginawa kundi mahalin ka, alagaan ka, protektahan ka--- but I am not the one you need. I'm not the one you're longing for." Dagdag niya atsaka niya hinawakan yung mukha ko.

"We should have a space-- I think. Hindi kita pinapakawalan, this time I want you to think 100 times to be so sure who's the owner of your heart." She smiled at me and left a soft kiss on my forehead.

"Space?" I questioned and she replied.

"Yup-- maybe I should go. Uuwi muna siguro ako sa palawan. Just text me nalang kapag tuloy kayo sa resort namin okay? Magbobook siguro ako mamayang gabi for my flight. Alagaan mo yung sarili mo dito ha? I'm doing this for us. Don't you ever think na hindi kita mahal--- mahal na mahal kita kaya ko to ginagawa." Niyakap ko naman siya atsaka ako nagthankyou sa kanya. I still have a couple of days to figure out what's really happening to me--- to my feelings.

MADIE'S POV

I just found myself here at the bar. Sa bar ni Zach-- sarado pa yun pero nakabukas yung door sa gilid pag kasi ganitong hapon na ay naglilinis yung ibang staff. Pumasok naman ako agad at nakita ang ilang naglilinis hindi naman nila ako pinigilan dahil alam naman nila na friend ni Mama ni Zach. May lumapit naman sakin at nagtanong----

"Ma'am Madie si sir po ba ang hanap niyo?" Tanong sakin ni Kuya.

Tumango nalang ako kahit hindi ko naman talaga alam kung bakit ako nandito. Narinig ko namang tinnawag niya si Zach pero bago pa sumagot si Zach ay nagpunta nako sa office niya. Naabutan ko naman siyang kumakain ng brger habang may tinatype sa laptop niya.

Nakita ko naman ang pagkagulat sa mata niya kaya agad siyang tumayo at sinalubong ako.

"Madelaine what----" Hindi ko na siya pinatapos at agad ko siyang niyakap. I just found myself crying at his chest.