Di na napigilan ni Dinnah na aalis at tuloyang nagpaalam kay John.
"Kung wala na po kayong ibang sabihin, Sir, lalabas na po ako," sambit niya nang hindi tumitingin kay John na nakaupo sa harap ng desk nito. Nanginginig parin siya habang pinipilit niyang panatilihing matatag ang kanyang boses. Ang luha ay muling ay pinilit niyang pigilan ito—ayaw niyang makita pa ni John na mahina siya.
Tiningnan siya ni John ng matalim, ang mga kilay ay nakaigsi.
"Tandaan mo, Miss Dinnah, sobrang laki ng ginawa niyong kasalanan sa akin, at totohanin ko talaga ang lahat na banta ko kapag walang magandang dahilan ang kapatid mo kung bakit siya umalis, minsan lang akong magmahal pero niloko pa ako ng ganito!" Malinaw at galit na wika nito na binibigkas ang mga salita nang may poot.
"With the way you're
