CHAPTER 22

1562 Words

Pagkatapos humiga at mag-isip-isip sa kama, hindi napigilan ni John na bumaba mula sa kanyang kwarto. Hindi niya alam kung ano mismo ang hinahanap niya– baka gusto lang talaga niyang makita ang mukha ni Dinnah, kahit na mga masasamang salita lang naisip niyang sabihin rito. Sa kusina ay naabutan niya si Manang Sonia na nag-aayos ng mga pinggan. Mukhang handa na itong magpahinga, ngunit natigilan ito nang makita siya. "Sir John! Akala ko po'y natutulog na kayo?" bati ni Manang Sonia habang agad na inayos ang kanyang damit. "Kakain po ba kayo? Ipaghanda ko po ba kayo, Sir?" "No, Manang. Alexa and I already ate outside," sagot ni John, tumitingin-tingin sa paligid na may hinahanap ang mga mata. "But thanks," dugtong ni John. Napansin ni Manang Sonia na tila may hinahanap sa mga mata s

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD