The Lustful Island of Pueblo

Chapter 14

“I just can’t stop thinking about the last time that we’ve been together, the way you response every time I touches you, when I kissed you and most when I pinned you down like this!” anas ng lalaki habang idinidiin pang lalo ang katawan nito sa dalaga. It made her groan and make her yearn for more.

she curves her body more just to meet his masculine physique, she want to press him more than she wanted. Habang hinagod naman ng pang amoy ng lalaki ang leeg nya na nag bibigay ng bolta-boltaheng enerhiya na di nya mawari kung pano ito nailabas ng ganon lang kabilis, lalo pang uminit ito ng marahang humaplos ito mula sa makinis nyang legs pababa sa kanyang paa, pataas pababa ng paulit-ulit at maya-maya lang ay lumiko ito tinutumbok ang malusog na pisnge ng kanyang kweba gently pinch it with gentle stroking it in a circle, napasinghap muli ang dalaga sa ginawa nito.

“UUUmmmmhhh!!!......Ohhhh…sshhhhiiiii….” pumakawalang ungol na sambit ni Aniah. Napakapit pa ito ng mahigpit sa balikat ng lalaki.

Nasiyahan naman ang lalaki sa naging reaksyon ng dalaga, kaya kinintilan pa nya ito lalo ng halik sa bawat sulok ng mukha nito hanggang pababa sa may leeg na lalo uling nag papabaliw ng diwa nito. Ng matagpuan naman nito ang malambot na labi ng dalaga ay marahan nitong inangkin ang mga labing nanabik na muling maangkin. Marahan lamang sa una, hanggang sa dumiin ito ng maramdaman ang paggalaw ng mga dila ng dalaga na sumabay sa pag gagalugad ng lalaki sa luob ng bibig ng dalaga, munting ungol ang naidulot nito sa lalaki na lalong naging marumdob ang pag-angkin nito sa mga labi ng dalaga. Lalong napakapit ang dalaga sa lalaki halos mapupugto na ang hininga nya ng pinakawalan ito ng huli. Naliliyo sya sa bawat dapo at paglalakbay ng mga kamay ng lalaki sa katawan nya, napamulat sya ng maramdaman nyang huminto ito, ng makita nya ay tila lumalayo ito sa kanya. Nag protesta ang buong kaluoban nya, gusto nyang hawakan at pigilan ito, ngunit bakit ganon? Hinde nya maabot ang lalaki. Gusto nyang magsalita ngunit bat walang boses ang nais lumabas? Ng tiningnan nya muli ang lalaki ay isang napakasilaw na Liwanag ang tumabig dito, ramdam nya ang init na nag mumula dito kaya naitabing nya ang kanyang kamay sa may nuo para masuri ang papalabong imahe ng lalaki.

Pero bat ganon? Oo mainit na ang katawan nya sa subrang pag nanais, pero bat kakaibang init naman ang naramdaman nyang dumapo sa kanyang pisnge, ang hapdi, parang masusunog yong balat nya, gusto nyang humiyaw sa hapdi……

“Aaahhhh……ang hapdi….” Aning dalaga na daling napabalikwas.

Hinihingal na napabangon ang dalaga sa pagkatulog, nagising ang diwa nya sa init na tumagos na ata sa katawan nya. pagmulat ng mata nya ay agad sumalubong sa kanya ang talas ng sinag ng araw na nagmumula sa naka bukas na binta, oo nga pala binuksan nya ito kagabi gawa ng maalinsangan kagabi. Ang sakit na ng sikat na nag mumula sa araw, kaya naman napatingen si Tasya sa orasan 11:20 napamulagat si Tasya kinusot nito ang mga mata para suriing baka namalikmata lamang sya, hinde nga nag bago ang orasan, tanghali na nga. Nag tataka naman sya hinde man lang sya ginising ng kanyang tiyahing si Aling Bebang.

Napabalikwas si Tasya ng bangon mula sa kama, napaupo ito sa gilid tila inaabsorb pa nya ang napanaginipan, ng ma-alalay tila pinamulahan sya ng kanyang mukha. Iniiling-iling ang ulo na tila ba pag ginawa nya ay madadala nito ang malaswang napanaginipan.

“Ohh, damn….ayusin mo nga yang sarile mo….focus ka lang…Stay FUCOS!” anito sa sarile.

Napabungtonghinga na lamang ang dalaga. Ini stretch nya ang kamay at mga balikat, pagkatapos noon ay agad na iniligpit ang pinaghigaan. Tinungo nya ang sariling banyo at nag hilamos, nag ayos ng mukha. Napadalawang tingen sya sa salamin ng mapansing may parte na ng muka nya ang namumuti, ng suriin nya ay namumuti na din pala ang sa may batok nya, kaya dali-dali nyang inilabas ang tunning spray. Agad nyang inisprayhan ang parte na namumuti. Ilang Segundo lang ay pumantay nang muli ang kulay nito. Napabuntonghinga uli ang dalaga, kailangan nyang mag-ingat ng maigi, at baka ito pa ang dahilang mabulilyaso ang mga plano.

Isang katok sa kwarto ang nagpapitlag sa dalaga. Dali-dali nyang ibinalik ang spray sa pinag taguan ng marinig nya ang boses ng nasa kabilang pinto:

“Tasya, gising ka na ba? Pag gising ka na ay humayo ka na at pomarine sa kusina”

Ang kanyang Tyang Bebang pala ang andon. kaya napabuntong hininga sya ng malalim. kinakabahan kasi sya kung sino.

“Sige po Tyang susunod na po ako. Mag bibihis lang po.” Dagling sagot ni Tasya sa Tiyahin.

Ng marinig na susunod na ang pamangkin ay agad namang nilisan nito ang kwarto ng pamangkin at tinungo na ang pasilyo patungo sa kusina.

Muling sinuri ni Tasya ang sarile, as usual, malaking tshirt na matingkad ang kulay at matingkad na kulay din na jogger ang sinuot nito, sinabayan pang medyas na magkaiba ang kulay. Naka ngiti na ito ng makita ang itsura sa salamin. Kaya ng makuntento na ay niligpit na din nito ang mga ginamit na gamit. Inayos muli ang medyo na gusot na higaan. Ng makumpirmang ok na ay agad nyang tinungo ang pintuan ng silid at lumabas na upang Samahan na ang tiyahin at gawin ang mga dapat nyang gawin.

Nasa hapag kainan na ang mga kasamahan nila ng dinatnan ni Tasya.

“Helllooooo ebery wan! Good murning!” bati ni Tasya sa mga ito.

“Ang good ata ng morning mo Tasya, siguro Maganda panaginip mo ano? At medyo na tanghali tayo ng gising pare-pareho” aning labandera nila na naka ngisi.

“Hayyyy nakuuu…..pasalamat kayo at wala dito ang ating mga amo! At nakagising tayo ng medyo tanghali na. pero paalala lang ha? Wag masanay at baka mawalan ng pangkabuhayan.” Ani Aling Bebang.

Mag tatlong araw nang wala ang mga Ardiente, nasa manila ang mga ito, may inaasikaso daw na importante. Pag mga ganon bawal pumasok ang mga katulong sa mansion na wala ang mga ito, tanging mga pinagkakatiwalaan ng Don lang ang pwede mag check kahit ang mga ito ay pinag bawalang buksan ang mga silid ng mga amo maliban sa mga guest rooms. Kaya naman mas Madali ang trabaho ng mga andon at yon ang pinaka break nila. At pwede silang gumising ng tanghali na at sa wala namang gagawin at walang pag sisilbihang mga amo.

“Ay sya ng apala benjo, linisin mo pala yong swimming pool at Nakita ko kanina may naka langoy na namang palaka, baka maabutan ni ma’am Maureen yan eh lagot pa tayong lahat.” Ani Aling Bebang

“Ganon po ba Aling Bebang? Ah sige ho, yon po gagawin ko pagkatapos kumain.” Ani naman ni Benjo na sumoba agad pagkasalita.

“ikaw naman Anita, ano tong nababalitaan kong nakikipag away ka daw don sa katulong ni madam Conchita?” tanong ni Aling Bebang sa isa pang katulong.

“Ay naku Aling Bebang kung Nakita mo lang kahapon yong away ng mga yan, tyak hahablutin mo buhok nong bruhang yon!” ani naman ng tinatawag na Anita, habang itinaas pa ang mga paa sa upoan.

“Haaayyy naku naman Anita bat mo naman pinatulan? Eh di nabawasan na ang ganda natin dyan?” sabad ni Tasya na umupo na sa tabi ng tyahin.

“Ayyyyy sorry Tasya, mas Maganda pa din ako sa kanyan no!” sagot ni Anita na umingos pa nga.

“Oh, eh ano naman ang pinag awayan nyo ha?” si Aling Bebang na sinandokan ng kanin ang pamangkin.

“Aba Aling Bebang, pinagkalat ng bruhang mang-aagaw daw ako! Inagaw ko daw po si Nestor sa kanya, eh di naman sila ni Nestor, ako ang niligawan ni Nestor so pano ako naging mang aagaw Aling Bebang?” sagot naman ni Anita na halos lumalabas na ang kinain sa bunganga habang nang gagalaiti na naman ata ng maalala nito ang naging kaaway.

Natawa si Tasya ng makita ang itsura ni Anita. Simple lang naman din ito, kung anong pinangit nya sa ginawa nya sa sarile ay di hamak na mas Maganda sya kay Anita. Medyo may pagka cross eyed pa nga ang mat anito, since born na syang ganon. Morena din ang balat nito pero mas makinis pa din ang balat nya pero magkasing kulay sila. Payatin ito pero malakas, bilib nga sya dito nakayang buhatin ang malaking bin ng basura pag puno na para dalhin don sa mas malapit sa gate.

“Nakuuuuuu….Anita hinde ka na nag dadala! Sinabe ko nga sayong pinag-aaway lang kayo nyang Nestor na yan. Pera lang ang gusto nyan sa inyo……ikaw naman si tanga eh si nagpapabola ka” si Benjo na tila nagagalit sa sinasabe ni Anita. “Humanap ka ng lalaking totohanin ka, yong ikaw ang bibigyan hinde yong ikaw yong kwa-kwartahan. Tanga mo talaga!” dugtong pa nitong sabi, habang umiinom ng tubig sa baso.

“Hoooyyy, Benjo! Wag kang epal, kahit kilan eh di ako niluluko ni Nestor, palibhasa nag seselos ka lang, kasi si Nestor ang gusto ko at di ang tulad mong amoy alipunga!” Ingos pang saad ni Anita.

“Aba kita mo Aling Bebang? Tingnan mo ugali ng impaktitang nugnog sunog! Akala mo kung sinong Maganda!” kantyaw naman ni Benjo pabalik.

“Di bali nang nugnog sunog kisa kagaya mong BUGNAW SIMOD!” ani Anita na bumilat pa nga sa binata. Lumabas tuloy pagka Bisaya nito.

“Abaaattt…” pikon nang turan ni Benjo.

“Ohhhh….Ohhh… tam ana yan, baka dumadanak na naman luha dito, at mag hihiyaw nang DI KAINGON.” Sawata ni Tasya. “Ang mahal pa naman ng bayad ng iyak nyan Alak ni Don Alfonso” birong balik ni Tasya.

“Hoooyyy! Grabe ka talaga sa akin Tasya! Kala ko ba pwendz tayo? Bat mo ko ilalag-lag?” nakangusong saad ni Anita sa kaibigan.

Napahagalpak ng tawa si Tasya sa kaibigan.

“Oo naman, pwendz tayo, ganito oh! Pero tama naman kasi si Benjo don, wag mo ipagpilitan sarile mo dyan sa Nestor na yan kasi sa dulo nyan iiyak ka lang, tamo!” paliwanag ni Tasya na may halong paalala. Habang pinagdikit pa ang mga daliri kung gano daw sila ka close ni Anita.

“Tama Anita, wag ka kasing atat, na akala mo naman wala nang lalaking magkakagusto sayo! Matoto kang mag-antay malay mo makapag sabi din yon sayo!” Si Belen na kanina pa nakikinig sa pinag usapan ng mga kasama. Bibihira pati nila ito maringgan ng boses.

Napalingon naman ang lahat dito maging si Tasya. Napangiti naman ng lihim si Tasya sa sinabe ni Belen. Bibihira lang umiimik ito pero sapol naman sa bawat binibitawang salita.

“Hallaaa! Anong nakain mo bhe? Nagkaboses ka daiz!” tila gulat pang turan ni Anita habang hinirap ito na medyo pinalaki pa lalo ang matang Malaki na.

“Oh, bakit? Bawal?” tugon uli ni Belen na subo ng tinapay na dinawdaw kanina sa kape.

“Ha.ha.ha…..ganyan sila ka gulat Belen pag nasabay ka sa usapan, mano ba naman eh bibihira ka lang naman kasing maki halubilo sa kanila.” Nakatawang sabi ni Aling Bebang.

Pilit naman ang ngiti ni Belen sabay tango sa sinabe ni Aling Bebang. Itinuloy na lang nito ang pagkain, tila nag sisi pa ito at nakisali pa sa uspan.

“Hooyyy…Belen biro lang yo! Kaw naman di ka na ma joke dyan!” bawi namang sabi agad ni Anita sa katabi.

Tumango lamang ito at napasulyap kay Tasya. Simpleng tango lang din ang ginawad ni Tasya para dito.

Nag thumbs up nalang ito kay Anita para mahinto na ito.

“Oh, sya tama na nga yan, pagkatapos nyo eh gawin nyo na yong mga Gawain nyo. Baka sa sunod na araw eh darating na mga amo natin. Kaya wag kayo lalamya lamya na ha at naka pagpahing naman na tayo.” Paalalang muli ni Aling Bebang sa mga kasama.

“Opo!” sabay-sabay pang saad ng mga ito.

Alas 12 na ng gabi ng may isang anino ang lumitaw sa may kadilimang bahagi ng hardin ng mga Ardiente. Matimtiman ang pagmamasid nito. Dahan-dahan pa itong gumapang palapit sa may beranda na kung saan naka pwesto ang silid ni Don Alfonso. Maingat ang bawat hakbang nito. Mga ilang dipa nalamang ang lapit nito sa may veranda ng may tauhang nag ro-robbing, kay bilis naman nitong nag blend sa madilim na bahagi ng hardin. Tila ito honyango sa pagbi-blend. Ilang minuto din ang lumipas bago ito dahan-dahang gumapang pabalik sa may veranda. Tila ito gagamba sa bilis ng pag-akyat ang veranda ng kwarto ng Don. Maingat din itong tumalon at idinikit naman ang katawan sa pintuan ng veranda upang di masinagan kahit unting ilaw mula sa poste ng mansion. Maingat itong nagmanman sa paligid, tingen sa kaliwa, tingen sa kanan, sa harapan ng masigurong walang ni isa mang andon o tao ay marahan itong dumukot sa may bulsa sa tagiliran. May inilabas ito mula doon. Kuminang ito ng medyo na ampyasan ng unting Liwanag. Agad naman nitong ipinasok sa keyhole ng pintuan, master key pala iyong inilabas nito. Mga ilang Segundo lang ay marahang narinig na nito ang pag click hudyat na nabuksan na nito ang nakasaradong pinto. Muli itong nagpalinga-linga at maiging sinusuri ang paligid bago tuloyang pinasok ang silid.

Kanina pa pabalik-balik ng lakad si Tasya, tila n ate-tense na nanaman ito.

“Dammmnnnn….bat ang tagal? wheerree arree youuu...” bulong na ika ni Tasya. Kanina pa sya di mapakali sa kinatatayoan. Naroong sumisilip ito sa may binta, pag walang makita ay bumabalik na naman ito sa kinaroonan. Palakad lakad na naman itong muli.

Ilang beses na nyang tsini tsek ang telepono, pero ni isang mensahe ay wala syang nata-tanggap. Kaya naman ibinalik na naman nya ito sa lumang side table. Naroong sumisilip na naman ito ng palihim. Napalantak na nanaman sya, hanggat di pa ito tumatawag ay hinde sya mapapakali, madaming naglalaro sa kanyang isipan. Kaya napaparanoid na sya.

“Shiiiitttt! Hinde naman siguro ito nahuli! Wala namang kagulohan ang mauulinigan sa labas” Pang-aalo nito sa sarile “kung mayron man? Eh di sana kanina pa nagkagulo!” dugtong pa nitong bulong.

Humiga na lang muna sya, inilapat ang namimitig na mga paa sa headboard ng higaan nya. tulalang nakatitig sa kisame, habang nakatitig don ay kung anu-ano ang lumalabas na imahinasyon sa kanyang isipan. Kaya naman napalantak na syang muli. Bumangon na uli sya at napahilamos ang mga kamay sa mukhang pinagpapawisan na sa pagkakataong iyon. Maliban sa maalingsangan ang gabing iyon ay talagang tudo na ang kaba nyang naramdaman. Natatakot sya para dito. Dahil pag nahuli ito, kahit hinde man ito kumanta ay tyak syang mag hihigpit lalo si Don Alfonso, mas lalo syang mahihirapang halughugin ang mansion. At higit sa lahat tyak nyang di titirhan ng buhay ng Don ang mahuhuling intruder’s ng mansion. Napa tiim bagang nalamang ang dalaga. Kailangang makahanap sya ng paraan para maiwasan ang posibleng mangyare. Kahit na wala ang mga Ardiente sa mansion ay andon naman ang pinagkakatiwalaan nito. Halos di nga ito umalis sa pwesto nito mabantayan lang ang kwarto ng don.

“Comeee on Belen……ano na nangyayare sayo!” bulong na saad ni Tasya.

Nang di naglaon ay nag viberate ang phone nya na naka patong sa lumang side table. Napalingon agad sya at padaluhong nilapitan nya ang side table, sinuri nya ang naka talagang numero sa screen ng telepono “No Number” agad nyang sinagot ang tawag:

“Hello!” Ani Tasya sa mahinang boses.

“Ma’am, ako to! Mission Accomplish! Clear!” aning kabilang linya.

Tila nabunotan ng matinding alalahanin at tinik si Tasya sa narinig, malapad ang ngiting gumuhit sa kanyang labi.

“Good! Umalis ka na dyan! Wala ka bang iniwang traces dyan?” paalala ni Tasya sa kausap.

“No Ma’am….lahat po ay maingat kong nalinis at nagawa ang trabaho. At tyak akong di nila madidistinguish na pike ang nasa vault nila.” Walang gatol na sagot nito.

“Okey, Good! Dalhin mo sa safe ang mga nakuha mo. Monitor mo pa din ang mga iba pang kinakailangan nating makuha. Unting kimbot nalang at mailalantad na din natin ang katotohanan.” Ani Tasya.

“Noted ma’am! Mag-iingat din po pala kayo ma’am, nadinig ko ang usapan ng ilang tauhan ng Don, may naka pansin sa inyong nag babago daw minsan ang itsura mo. Kaya iwasan nyo pong lumantad ang tunay nyong kulay.” Dagdag paalala nito.

“Ganon ba? Okey, sige salamat!” tumatango pang sagot ni Tasya. Ibinalik na din nya ang telepono ng marinig na nya ang pananahimik sa kabilang linya. Agad nyang ibinalik sa pinagtatagoan nya ang teleponong ginamit kanina. Dapat nyang maitago ito ng maigi ban ga naman biglang mag halukay ang mga tauhan ng Don kung ganong nag duda ang mga ito. Kailangan din nyang hanapan ng paraan o solusyon ang pagdududa ng mga ito. Hinde dapat mabunyag ang pagbabalatkayo nya. at higit sa lahat kailangang makuha na nya ang lahat ng kinakailangan nyang makuha bago pa man magkabukohan.

Ng may Maalala sya ay agad nyang kinuha muli ang telepono at dinail ang numero ng kanyang abogado. Nagulat pa nga ito at dis-oras na ay napatawag pa ito. Agad namang sinabe ni Tasya ang mga nais nya at mga ipinapagawa nya sa abogado.

Mahaba-haba din ang napag-usapan ng mga ito. Ng mapagtanto na ni Tasya na wala na syang nakaligtaan ay nag paalaman na din ang mga ito. Ng masigurong tapos na nga ang lahat ay agad namang sinara ng tuloyan ni Tasya ang bintana ng kwarto, isinara na din nya ang kurtinang tumatabing sa bintana. Sinunod nyang e check ay ang pintuan naka double lock naman ito, isa lang ang lock nito pero sya na ang gumawa ng isa pang lock para alam nyang safety sya pag natutulog. Alam nyang walang mag nanasa sa itsura nya pero mahirap na din ang magtiwala.

"Okey attorney! see you soonest!" pagtatapos na wika ni Aniah sa kausap. at ibinaba na ang telepono ibinalik na ito sa lugar na pinagtataguan nito.

Kanina pa nakatayo sa may salamin si Tasya, tinitigan nya ang sariling reflection sa salamin, sino nga naman ang maniniwala na sa likod ng maitim na kulay nito at pangit na itsura ay naka tago dito ang Maganda, maamo at puno ng lungkot ang mga mata na dalaga. Kumuha sya ng bulak nilagyan nya ito ng facial cleanser, dinala nya ito sa kanyang mukha ilang pahid pa nito ay lumabas na ang tunay na kulay ng balat ni Tasya. Ng lubosang mapunasan ang mukha ay lumantad ang maamo nitong mukha, mapait na ngumiti ito sa sarile.

“Mama. Papa unti nalang po, at maibibigay ko na sa inyo ang hustisyang nararapat sa inyo! Hinde ako hihinto at di ako titigil hanggat di ko kayo nakukuha ang hustisya.” Bulong ng dalaga habang tinitgan ang reflection nito sa salamin.

Dahan-dahan nitong tinanggal ang sinusuot na wig, nalalaglag ang makintab at tuwid nitong buhok na lalong nag papadagdag gandang taglay ng dalaga.

Ang Tasyang pangit na baluga ay walang iba kundi si Aniah! Natupad na din ang gusto nyang makapasok sa balwarte ng mga Ardiente. Lubos ang pasalamat nya sa Mag-asawa at tinulongan sya ng mga itong maisakatuparan ang mga plano. May halo mang pangamba ay mas nanaig sa puso nya ang paghihiganting ilang taon nang umuukupa sa kanyang puso at kaluluwa.

Nang ma satisfied sa Nakita sa salamin ay agad na nyang tinungo ang higaan at matiwasay nang makapagpahinga. Tuloyan nang Nawala ang kaba at pangamba. Pero dapat pa din silang mag-ingat, mag-iingat sa kanilang mga galaw lalo na sa mga taong naka paligid sa kanila.

Alam ni Aniah, na nalalapit na din ang pagkakataong inaantay nya, mabibigay din nya ang hustisyang isinisigaw ng puso at kaluluwa nya. kampanti sya sa pagkakataong ito dahil alam nyang malayo ang mga Ardiente sa kanya. Pero paghahandaan nya pang lalo ang araw na bubunuin nya laban dito.

At pag dumating ang panahong iyon, sisiguradohin nyang pagsisihan ng mga ito na bumuhay pa ng isang “CASTILLO” dahil:

“Ako si Amelie Celestine Castillo, ang magpapaluhod sa gahaman nyong puso! Tanging ako ang maniningil sa mga atrasong ginagawa nyo sa pamilya ko! Humanda ka Don Alfonso Ardiente, pagbabayaran mo ng mahal ang pagkakautang mo!” ani Aniah na tila nasa harapan nya ito at nais pulbohin gamit ang mga kamay nya.

Nag pupuyos man ang damdamin ay huminahon si Aniah, kailangan nyang maging kalmante lalo na sa harap ng Don, kung hinde mabubulilyaso ang kanyang plano!

"Breath In, Breath Out!"