ONLY HAVE YOU

CHAPTER 5

— AUTHOR POV —

Weekend na nang umalis sina Jayden at Belle para sa isang out-of-town trip—isang bagay na matagal nang inaabangan ni Belle. Matapos ang sunod-sunod na araw na nakakulong siya sa trabaho at responsibilidad, ito na ang pagkakataong makalayo kahit sandali.

Naiwan si Elsa sa bahay, at hinayaan na lamang muna niyang umalis ang mga anak. Nalungkot man ang dalawa dahil hindi nila kasama ang kanilang ina, wala rin silang magawa. Ipinagbawal na ng doktor ang pagbibiyahe ni Elsa, kaya nag-iwan si Jayden ng isang personal nurse upang magbantay at mag-alaga sa kanya.

Kasama rin nila si Jun, ang assistant ni Jayden. Magkasundo naman sina Belle at Jun sa kabuuan, kahit madalas niya itong tarayan—lalo na kapag pakiramdam ni Belle ay inaasar siya nito.

Nagkita silang tatlo sa labas ng building, handa na para sa biyahe na matagal nang hinihintay ni Belle.

“Belle! Sir Jayden!” sigaw ni Jun habang patakbong sinalubong ang dalawa, halos hingalin.

“Hindi kami nagmamadali para tumakbo ka ng ganyan,” mataray na sagot ni Belle, sabay irap. “At tsaka huwag kang lalapit sa ’kin.” Pagkatapos ay humarap siya kay Jayden. “Sa front seat ako.” Sabay turo kay Jun. “Ikaw, sa likod.”

“Belle—” suway ni Jayden, bahagyang kunot ang noo.

“Okay lang po, Sir Jayden,” mabilis na singit ni Jun na may pilit na ngiti. “Sanay na po ako.”

“Hindi pa ba tayo aalis? Ang init-init na,” reklamo ni Belle, halatang iritable.

Bago pa paandarin ang sasakyan, napatingin si Jayden sa suot ni Belle—mula ulo hanggang paa. Simple lang ang damit niya, ngunit bahagyang mas maikli kaysa sa nakasanayan ni Jayden.

“Bakit?” matigas na tanong ni Belle nang mapansin ang titig nito.

“Next time, wear a longer dress,” seryosong sabi ni Jayden. “Ilang beses ko na bang sinabi na huwag kang magsuot ng ganyan kaiksi?”

“Oo na!” sagot ni Belle bago tuluyang pumasok sa sasakyan, padabog ang pagsara ng pinto.

Nagkatinginan na lamang sina Jayden at Jun bago umalis.

Masayang-masaya si Belle sa unang bahagi ng biyahe. May halong kantiyawan, may tahimik na sandaling nakatanaw siya sa bintana, at may mga sandaling pakiramdam niya’y normal lang ang lahat—hanggang sa dumating sila sa rest house.

Biglang napatigil si Belle.

Nakatayo sa may balkonahe si Eve, naka-puting bestida, tila ba inaabangan na sila. Nang makita si Jayden, agad itong ngumiti—isang ngiting hindi nagustuhan ni Belle.

“Akala ko tayo lang,” malamig na sabi ni Belle, hindi inaalis ang tingin kay Eve.

“Sorry, Belle,” paliwanag ni Jayden, halatang nag-aalangan. “Tinawagan ko si Eve. Biglaan lang.”

Isang iglap—parang may hinigop na hangin sa dibdib ni Belle. Tuluyang nawala ang sigla niya, at ang ngiting kanina pa niya suot ay napalitan ng tahimik na pagkadismaya.

Napansin iyon ni Jun at nilapitan siya.

“Okay ka lang?” mahinang tanong nito.

“Akala ko tayo lang,” bulong ni Belle. “Hindi man lang sinabi ni Jayden.”

“Nagseselos ka ba?” biro ni Jun, pilit na pinapagaan ang tono.

“Hindi!” mariing sagot ni Belle. “Hindi lang ako sanay na may ibang kasama.”

“Alam mo namang may girlfriend na ang kuya mo,” mahinahong sabi ni Jun. “Kaya hayaan mo na. Hindi ka naman niya pababayaan.”

“Ewan ko,” iritadong sagot ni Belle. “At ayoko sa babaeng ’yon.”

Hindi na siya naghintay pa ng sagot. Padabog siyang pumasok sa loob ng rest house habang magkasamang namasyal sina Jayden at Eve—magkatabi, tila ba walang ibang tao sa paligid.

Sa loob, nagmukmok si Belle. Hindi pa man nagsisimula ang bakasyon, ramdam na niya ang tensyon.

At sa unang gabi pa lang, malinaw na sa kanya ang isang bagay— Hindi ito magiging bakasyong inaasahan niya.