"Nihan!"
Rinig niya ang pagtawag ni Finley sa kaniyang pangalan. Ipinagpatuloy niya ang pagewang-gewang na paglalakad.
Walang lakas ang kaniyang mga tuhod habang tinatahak ang kung saan. Mahapdi ang kaniyang mga mata sa sobrang sakit.
Pero mas masalimuot ang mayroon siya sa puso.
"Nihan!"
May gigil sa pagbitaw ang binata. Napahinto na siya, at naramdaman na lamang ang paglapit nito mula sa likuran.
"Kumalma ka," naging mababa na ang boses ni Finn habang nakatitig sa isang hakbang na layo sa nakatalikod na dalaga.
"You want me to calm down?" ulit niya nang humarap.
Nagtugma ang kanilang mga mata.
"Sa mga narinig ko sa mga kaibigan mo? Kakalma ako-"
"You're drunk. Ihahatid na kita sa kwarto mo," Akmang lalapit ito nang maagap na umatras si Nihan.
"I'm not drunk," seryosong tugon
