Isang payapang umaga ang bumungad sa akin nang imulat ko ang mga mata ko. Nasa loob na ako ng nakaraan ni Haring Erezo.
Dahil hindi ko naman maigalaw ang ulo ko ay tanging mga mata ko na lang ang pinaikot ko para libutin ng tingin ang buong paligid. Mukhang nasa labas ako ng palasyo.
May mga bulaklak akong nakikita kaya sa tingin ko ay nasa hardin ako ng palasyo. Kung titingnan ay payapang-payapa ang lugar na ito. Siguro nasa panahon ako bago naganap ang digmaan at siguro din ay noong kabataan pa ito ni Haring Erezo gaya noong kay Haring Zeneyo.
Gusto ko sanang pumikit para langhapin ang sariwang hangin. Gusto ko sanang walain muna sa isipan ko ang mga bagay-bagay na gumugulo sa akin. Gusto ko sanang palayain muna sa isipan ko ang katotohanang napakakumplikado ng buhay ko. Gusto ko sana
