Chapter 91
Johan Dwayne Santibañez
GUSTO kong manuntok. Hindi basta suntok, 'yung tipong isang bagsak lang, tulog na si David. Permanenteng tulog kung pwede lang. Ramdam ko ang panginginig ng kamao ko, ang init na umaakyat mula dibdib hanggang batok. Pero pinigilan ko ang sarili ko. Halos maputol ang hininga ko sa sobrang pagpipigil.
Naalala ko ang mga boses nina Amari at Uno sa utak ko.
Manuyo ka muna.
Kapag wala pa ring nangyari, saka mo ilatag ang final plan.
Putangina, ang hirap.
Selos na selos ako. 'Yung klase ng selos na parang may humihila sa puso mo palabas, tapos dudurogin sa harap mo. Pero kinain ko lahat. Lunok. Tigas ng mukha. Tiis.
Sinundan ko na lang ng tingin ang mag-ina ko habang papalayo. Si Jaxx, hawak ang kamay ni David. Si Veda, nasa tabi nila. Para silang isang
