Jiro’s POV
“I knew it, Miss Nunal. Ikaw talaga iyan. It’s nice to see you again. You always surprised me when we meet.”
Pagkatapos ko iyon sabihin ay napatakip na lang siya ng bibig niya at hindi na itinanggi na siya nga si Miss Nunal. Humingi na lang siya ng tawad sa pagpapanggap na hindi niya ako natatandaan at idinagdag na rin niya ang paghingi ng tawad sa pagsipa sa akin kanina. Pinalabas niya ako sa maliit na espasyo na pinasukan ko noong nakita ko siya at muling nagsungit noong itinanong niya kung ano ang ginagawa ko roon kaya sinabi kong kukuha ako ng schedule ko.
Iniabot ko sa kanya ang papel na katunayan na nakapag-enroll na ako. Nandoon din ang kailangan niyang student number ko para mahanap ang schedule ko.
“Jiro Miles Barcelona,” pagbanggit niya sa pangalan ko noong nakuha
