Chapter 30

1840 Words

Aleina’s POV Inaasahan ko naman na kapag lumabas at kumalat ang balitang iyon ay magbabago ang tingin ng lahat sa akin. Sanay naman ako sa mga ganoong naririnig pero sana hindi na ito umabot kay Rebecca dahil masasaktan at masasaktan siya kapag ganoon ang narinig niya lalo na at ayaw niya akong nakikitang malungkot o kaya ay nahihirapan dahil sa tuwing ganoon daw ang nakikita niya sa akin ay iniisip niya na siya ang dahilan ng pagiging malungkot ko. Sinipa ako ni Malia para makuha ang atensyon ko. Nasa trabaho ako ngayon sa kainan noong dumalaw si Malia dahil nga simula noong kumalat ang balita ay dinadalaw na niya ako paminsan-minsan sa trabaho o kahit sa department namin habang naka-duty ako bilang student assistant para lang masiguro niya na maayos lang ang kalagayan ko. Pahinga ko s

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD