Nanubig ang mga mata ko matapos kong maalala ang mga masasayang sandali namin ni Tony. Alam kong balang araw ay makikita ko siya. Kahit hindi na siya bumalik sa akin, makita ko lang siyang muli ay ayos na. Wala akong ibang hangad kung ’di ang mapabuti sila ni Antonette.
“Magdasal ka lang lagi, Angeli. Huwag kang panghihinaan ng loob. Magtiwala ka lang, balang araw malalagpasan mo rin lahat ng pagsubok. Ilapit mo lang sa Kaniya ang lahat ng bigat na nararamdaman mo, hindi ka Niya pababayaan. Huwag ka sanang mawawalan ng pag-asa kung sa ngayon ay hindi pa Niya tinutupad ang mga kahilingan mo.” Payo niya sa akin.
Hindi ko namalayan na pumatak na pala ang mga luha ko. Nagpakawala ako ng isang ngiti–ngiti na puno ng pag-asa.
“Salamat po sa mga payo mo sa akin, Ate. Lagi kong tatandaan lah
