My Drunkard Husband (R-18)

Chapter 19

Friend

"Loving someone is one process on how you hurt yourself."

Ngumiti siya sa akin habang

hawak hawak ang isang karton sa kanyang kamay at iniwawasiwas ito sa ere na parang isang pamaypay.

"Ayos ka na ba Miss ganda?"

tanong ng binata sa akin.

"Sino ka? What happened?"

"You lost consciousness."

"Hah?"

"Nahimatay ka Miss Ganda."

Ng marinig ko ang kanyang sinabi ay doon ko lang napansin na nasa loob ng isang sasakyan kami ngayon inilibot ko ang aking paningin at nakita ko sa labas ng nakabukas na pinto ng sasakyan ang pa palubog na araw, nataranta ako ang muling napatingin sa kanya.

"What time is it?" bulalas ko sa binata

"Its 4:35 pm. Are you ok now? Ayos ka na ba? tuloy tuloy niyang tanong sa akin.

"By the way, I'm Franco. Franco Bartolome."

he extended his arms for a hand shake, at kahit may pag dadalawang isip ay agad ko naman na inabot iyon naghahanap ako ng pagduda sa lalaking ito ngunit wala naman akong ma dama o makapa sa aking kalooban.

"Jah De Guzman."

" Nice name," he mocked.

"So, Ayos ka na ba? I asked you several times, and you're not answering me, Miss ganda."

"Ok na ako. Salamat Franco. Ahm sige uuwi na ako baka hinahanap na ako sa bahay."

"Taga saan ka ba? Hatid na kita." offer niya

"Nako wag na, nakaka abala na ako sayo."

"No. its ok Miss ganda. I insist fix yourself para ma hatid na kita." tumayo siya at isinara ang pintuan ng sasakyan na hindi manlang inaantay na makasagot ako ni isang salita, maya maya pa ay nagbukas ang pintuan ng driver seat, pumasok at umupo siya doon. he turn on the engine and started to drive.

"Saan ka nga?" he asked

"DeLeo subdivision, sabi ko naman, wag na. "

"Ayos lang, Miss ganda. By the way bakit ka nga pala nasa sementeryo kanina?"

"Dinalaw ko lang ang Nanay at Tatay ko."

"Oh… I see." sagot niya habang may kinakalikot sa ibabang bahagi ng passengers seat andito kasi ako sa likod naka upo, then he handed me something.

"Oh. Eat. Pampakalma ng puso." habang inaabot niya ang isang cup ng mango ice cream.

Inabot ko naman agad iyon at napangiti, bigla akong natakam sa ice cream ng nakita ko ito.

"Thank you Franco."

Walang pag da dalawang isip ay binuksan ko iyon ay kinain gamit ang iniabot niya na plastic spoon.

"Ang sarap neto ah." mangha kong usal mula sa aking inuupuan

"Yeah! Glad you like it." he smile while looking at me at the mirror

"Wala naman siguro itong lason? Kasi masarap naman." natawa siya dahil sa aking sinabi.

Where did you buy this?"

"It's homemade. Miss ganda."

"Talaga? Ang sarap naman."

"I made it, mahilig kasi yung pamangkin ko sa ice cream, kaya ginagawan ko lagi silang dalawa ng anak ko.

"Really? Im sure excited yung anak at pangkin mo lagi para tikman ang ice cream na gawa mo. Ang sarap talaga."

"Yes. She is. Tuwang tuwa siya, ang laki nga ng ngiti niya, palagi tuwang tuwa lagi ang pamangkin ko, if i could let my daughter taste my ice cream, i will be one happy bastard."

"Why not?" I was confused.

"She died." he sadly mocked

"Im sorry. Franco." guilty naman akong napa hingi ng tawad sa kanya.

"Ok lang, it's been 5 years. Since they were gone."

"They?" takang tanong ko.

"My wife died because of giving birth to my daughter. My daughter was lucky, she lived but, because of complications, she died and followed her mother after 3 days." mapait niyang kwento sa akin.

"Nakakalungkot naman.

I'm so sorry Franco."

"Ayos lang Miss ganda, maybe, just maybe, mas magiging masaya sila doon. I know God is taking care of them. My two angels."

Mapait naman akong napangiti sa kanya.

Ng maubos ko ang ice cream ay maluwag akong napahinga.

What a relief! Nakaka relax talaga ang sweets kahit kailan.

Ng mapatingin ako sa harapan ay papasok na kami sa loob ng DeLeo subdivision, i guide him the way at sa ilang minuto ay inihinto niya na ang sasakyan sa harap ng aming bahay.

"Thank you again Franco. Ingat"

"No worries. Goodbye Miss ganda."

Kumaway akong muli at tumalikod na para pumasok sa bahay.

Hindi ko pa na bubuksan ang gate at kusa ng nagbukas ito. At nagulat ako ng mukha ni Vino ang bumungad sa akin.

"Who's that?! Why did you leave me kanina?" halata ang pagpipigil ng galit sa kanyang boses. Ng tiim bagang siya at dugtung ang kilay na tumingin sa aking mga mata.

"A friend?" taas kilay kong sagot. Muli kong naalala ang nangyari kanina at nabuhay ang inis sa aking puso. Naiyukom ko ang aking palad.

"Friendly ka pala sa mga lalaki? The last time i check, hindi naman."

Nilampasan ko siya at tuloy tuloy na pumasok sa loob ng bahay, baka kasi hindi ako makapag pigil ng emosyon at masampal ko ng malakas ang kanyang mukha. What a pretender!

"Ija buti naman naka uwi ka na." malambing na sambit ni Mama Janna sa akin. She kissed my cheeks ang hug me tight.

"May dala akong Lasagna anak. Come lets eat."

Nagutom ako dahil sa narinig kahit na busog na ako sa ice cream kanina, i don't know pero parang gusto ko kumain ulit. Nagpatianod ako sa paghila ni Mama Janna hanggang sa makarating kami sa Dining area, naupo ako sa upuan ng dining table, at umupo naman si Mama sa harapan ko ipinag sandok niya ako ng Lasagna dahil doon ay malaki naman ang ngiti ko habang kinakain ko iyon.

"Ma dito kana matulog, tonight."

"Nako anak im sorry pero nag-usap na kasi kami ng amega ko, she'll pick me up later at 7pm, 6:30 pa naman, na miss kasi kita kaya napa dalaw ako dito."

"Kamusta naman kayo ni Vino anak? Hindi ba pinapa sakit ni Vino ang ulo mo?"

"Hindi naman po ma." Gusto kong mag sumbong at umiyak sa harap ni Mama gusto ko sabihin sa kanya ang mga pinag gagawa na kawalang hiyaan ng anak ng niya. Pero i can't afford na masaktan pati si Mama mas mabuti pang ako nalang wag na pati siya ay sumama ang loob dahil sa ginagawa ng anak niya.

"Nangayayat ka ata anak, kumain ka ng marami. May dala pa akong Ube cake sa ref, if ever magutom kakainin mo iyon hah.

"Thank you ma." malambing kong sagot sa kanya..

Ring!!!

"Excuse me ija. I have to answer this." usal niya, tumayo ito at naglakad papunta sa sala.

Mabilis ko naman naubos ang Lasagna na aking kinakain, ng matapos ay niligpit ko at hinugasan ang mga pinggan. Nasa huling pinggan na ako na binabanlawan ng nagsalita sa likod sa Mama Janna.

"Ija i have to go, nasa labas ang kumare ko para sunduin ako."

Lumapit siya akin at hinalikan ang aking pisngi, she pulled me closer ang hug me tight.

"Take care of yourself, always anak. Ikaw ng bahala kay Vino. hmmm, Wag kayong palaging mag aaway, mahal ko kayong dalawa. Kapag may ginawa siyang kalokohan isumbong mo sa akin ng napagalitan ko agad."

"Opo Ma, we love you po. Salamat sa pag bisita."

Nakasunod ako sa kanya upang ihatid siya sa labas ng mapadaan kami sa sala ay napatingin sa amin si Vino.

"I'll go ahead anak. Mahalin mo itong asawa mo! Umayos ka!" mama scold.

Vino suddenly stood up and walked towards us, he then stood beside me and pulled me closer to him.

"Of Course ma I Will." he uttered.

"Liar." as I glare inside of my head.

He kissed my forehead and we both walk together and followed Mama Janna, until we reached the gate. Bigla akong na tense dahip ginawa niya nanlamig ako at pinagpawisan ng malapot. Ng makalabas na kami ay nag hihintay na sa labas ang isang Puting Rush, malamang sa amega ito ni mama.

"Goodbye Love birds."

"Bye Ma take care." he said while waving his other hands.

Ng mawala na ang sasakyan sa aking paningin ay mabilis akong umalis sa aking pwesto, na dahilan ng pag daan ng gulat sa mga mata ni Vino, diretso akong pumasok sa bahay, papunta sa kwarto, pag kasara ko ng pinto at doon ko lang pinakawalan ang aking pag hinga, lula ng pag yakap at pag halik niya sa akin kanina. Mabilis ang kabog ng aking dibdib. Maging ang aking paghinga ay bahagyang bumilis na rin. Napahawak ako sa aking dibdib at naglakad patungo sa kama. Isinubsob ko ang aking mukha sa malambot na higaan at sinuntok ng aking kanang kamay rito.

"Unfair!" nanlulumo kong usal.

Ganoon lang ang kanyang ginawa, pero ang laki na ng epekto sa akin halos iluwa na ng dibdib ko itong puso ko,samantalang siya ay walang habas na nakikipag landian sa ibang babae na hindi man lang nakokonsensya na masasaktan ako. Bat ang unfair! Napaupo ulit ako sa kama kinuha ko ang unan na laging gamit ni Vino kapag magkatabi kaming natutulog at pinag susuntok ko ulit iyon.

Dahil hindi pa ako na kuntento sa sobrang inis ko, ay malakas kong ibinatu ang unan niya sa pintuan ng silid, ngunit laking gulat ko ng bigla nalang itong magbukas at natamaan ang nakabalandrang mukha ni Vino.

"Ouch!" He said while having a small smile on his lips. Our gaze locked but I was the first one who avoided his gaze.

Bumalatay ang sakit sa kanyang mga mata bago tuluyang isinara ang pintuan.

Wala siyang ibang sinabi bago niya isinara ang pinto, mariing akong napatingin sa pintuang kasasara lang, marami akong gustong sabihin sa kanya ngunit pinigilan ko ang aking sarili i thought he was happy, pero bakit? bakit ganoon ang kanyang reaksyon? May malaking pagtataka ako sa aking nakita na emosyon, ngunit hinayaan ko na lamang iyong mawala sa aking isipan.

~JeMaria