In the Arms of the Playboy Husband ( COMPLETED )

Chapter 3

⚠️ WARNING ⚠️ THIS STORY IS NOT SUITABLE FOR YOUNG AUDIENCES! SOME CHAPTER AND SCENE HAVE VIOLENCE, s*x AND OTHERS STUFF. READ AT YOUR OWN RISK ⚠️ DON'T BE STUBBORN!

III

Megan's POV

MULI nasa loob ako ng aking kuwarto pero this time, naka-lock na ang pinto. Kinulong ako ni Jack after no'ng nangyari sa amin ni Annika. It's been a week passed na rin simula no'ng nasa bahay si Annika.

Hindi ako pumunta sa party that time dahil sira 'yong damit ko dahil kay Annika. Nasa loob lang ulit ako ng kuwarto habang umiiyak at nakatulog. Nagising na lang ako dahil may naramdaman akong kamay na humahawak sa katawan ko. At no'ng magising ako, nakita kong si Jack pala 'yon.

"Don't move!" matigas niyang saad.

"J-Jack, h-huwag!" Pilit akong tumakas sa kaniya pero sinuntok niya lang ako na siyang ikinahina ko at nahilo.

"Hardheaded! I said stay still!" Halatang inis na inis ang boses nito pero ako nananatiling namimilipit sa sakit dahil sa suntok niya.

Patuloy pa rin si Jack sa paglimas ng dibdib ko at marahas niya akong hinahalikan.

"If you keep moving. I don't hesitate to punch you, again!" pagbabanta nitong sabi muli sa akin.

"Ugh! Ahhh!" he moaned while caressing every inch of my body.

"Ohhh!" mapa-ungol ako nang wala sa oras dahil sa biglaang pagpasok ng kahabaan niya sa akin.

"Ohhh... J-Jack!" I bite my lips para hindi maka-gawa ng ingay pero everytime na isasagad ni Jack ang kahabaan niya hindi ko maiiwasang hindi mapa-ungol.

"More... U-Uhmm! F-Faster..." I moaned.

Ramdam na ramdam ko ang kahabaan ni Jack sa p********e ko. He thrust faster and faster.

"I'm cumming..." I felt the hot juice inside my womb. And I also reached my climax kasabay nang kay Jack.

Pagkatapos ay iniwan lang niya ako at tumayo. Walang saplot na lumakad papalabas sa kuwarto ko.

Habang ako ay hindi pa rin nakabawi nang lakas. Nananatiling nakahiga sa kama kung saan iniwan ni Jack. May natuyong luha sa mga mata ko. Gulong-gulo ang buhok dahil sa ginawa ni Jack sa akin.

Tumulo muli ang mga luha ko no'ng naalala ko na naman ang nangyari. I'm very emotional lately, hindi ko alam kung bakit pero parang ang babaw ng mga luha ko. Madaling umiiyak kahit simpleng bagay lang.

Pinahid ko agad ang mga luha ko at tinungo ang bintana sa kuwarto ko. I can't even used the window kasi masyadong mataas ito para makababa. Siguradong mababali ang buto ng taong gustong tumalon rito.

Nang marating ko na ang bintana, hinawa ko na agad ang kurtinang nakasabit at tumambad sa akin ang sinang ng araw. It's already nine in the morning. Dumami sa balat ko ang sinang ng araw at sinabayan ng mahihinang hangin. It feels so good when I inhale the fresh air. Ang sarap sa pakiramdam habang nilalasap ko ang preskong hangin sa bintana. Tanaw ko rito ang garden sa kaliwang bahagi.

Kailan ba ako magiging ganito? Walang kalayaan at puro na lang sunod-sunuran. Kung aalis ba ako sa bahay na ito maraming magbabago? Kung iiwan ko ba si Jack, magkakaroon ako nang magandang buhay? Pero, paano? Ano ang gagawin ko?

Naputol ang pagmuni-muni ko no'ng bumukas ang gate. Kitang-kita ko ang pagpasok ng isang kulay itim na kotse. Kilala ko na agad kung sino ang may-ari nitong kotse. Kotse ito ni Althea dahil alam kong siya lang ang may kotseng kulay purple. She loves purple and her purple is life.

Pero, napawi agad ang ngiti ko nang malaman kong naka-lock pala ang pinto ko at paano siya makakapasok sa loob? Naparada na nito ang kotse niya at kita ko na agad si Althea sa 'di kalayuan.

Nanatili pa rin ako sa bintana, alam kong pumasok na si Althea sa loob. Siguro binagtas na niya ang daan patungo sa kuwarto ko. And speaking of Althea, ito na nga. She's here. Nagulat na lang ako at bumukas ang pinto sa kuwarto ko. At pumasok si Althea.

"Tsk. Jack still imprison you?" rinig ko sa boses niya ang pinaghalong inis at galit.

"Beshy," tawag ko sa kaniya.

Lumapit agad siya sa akin at ako naman ay yumakap sa kaniya at ayan na naman. Nagsimula na namang tulo mga luha ko. Why I'm so weak. Ang hina ko talaga, kaya siguro palagi akong nasasaktan dahil mahina ako.

"I'm here, beshy... Iiyak mo lang." Hinagod-hagod niya ang likod ko at muli na naman akong napahagulhol sa balikat niya.

"Paulit-ulit na lang, beshy ko. Napapagod na ako sa buhay ko," saad ko sa kaniya habang umiiyak pa rin. Sa totoo lang napapagod na talaga ako sa ganitong sitwasyon. I act brave lang talaga sa labas pero basag na basag na basag na talaga ako sa kaloob-looban. Sinubukan ko na lahat e. Nagpakatatag ako pero wala pa rin. Hindi enough.

"Hold on, beshy. Malalampasan mo ito," sagot nito sa akin.

I wish.

"Beshy..."

"Kung nandito lang sila Tito at Tita, beshy. Gano'n din sasabihin nila. Na kaya mo, na malalampasan mo lahat ng 'to. You're a great warrior." Pagbibigay lakas-loob sa akin ni Althea.

"Kaya ko pa ba?" Tanong ko sa kaniya.

"Kayanin mo. Gusto mo sa amin ka na lang, titira?" Pag-alok nito sa akin. Some part of me masaya dahil may family pa ako pero some part ay natakot ako na baka idamay ni Jack si Althea. Ayaw kong may masamang mangyari kay Althea at sa pamilya niya. Siya na lang ang natitirang pamilya ko, I can't lose another family pa.

"H-Huwag na, beshy. Baka idamay ka pa ni Jack," sagot ko sa kaniya. Natatakot talaga ako kasi malabong hindi idamay ni Jack ang mga taong tumulong sa akin. I remember no'ng panahong may tumulong sa akin.

"Nelia!" Halos manginig si Nanay Nelia. Mayor Doma sa bahay namin nang tawagin siya ni Jack. Nasa loob ako ngayon ng kuwarto ni Nanay Nelia dahil naawa na siya sa pinaggagawa ni Jack sa akin. Kaya gusto niya akong tulungan at ngayong araw na sana ang alis namin pero Jack caught us. Mukhang alam niya na aalis kami.

"S-Sir Jack..." Pilit pinatatag ni Nanay Nelia ang boses niya para hindi mahalata ni Jack na natatakot siya.

Nasa pintuan lang ako nadungaw ng konti at rinig na rinig ko ang usapan nila.

"So you're trying to help, Megan? For what?!" galit nitong tanong kay Nanay Nelia.

"S-Sir Jack... Hindi po..."

"Anong hindi? So, you're saying that I'm lying?" Jack asked.

"H-Hindi sa gano'n, sir..." Halata talaga sa boses ni Nanay Nelia ang takot.

Please, Nay! Huwag mong sabihin. Magagalit lalo si Jack.

"Gustavo!" Tawag ni Jack at may pumasok na malaking lalaki at may hawak itong binatang lalaki na duguan at bugbug na bugbug ang katawan.

"A-Anak!" hysterical na sambit ni Nanay Nelia habang nagsisimula nang tumulo ang mga luha.

"Now, Nelia! You want to die your son in front of you?" Jack asked again.

"P-Please, Sir Jack! Maawa ka sa amin!" Malakas na ang iyak ni Nanay Nelia at ako naman ay nagsimula na ring umiyak no'ng naglabas si Jack ng baril.

"Now leave on my sight! Dapat hindi ko na kayo makita sa bahay na ito!" pagalit na bigkas sa harapan ni Nanay Nelia.

After no'n ay hindi ko na nakita muli si Nanay Nelia. Pinaalis na rin ni Jack ang mga maids at guards sa bahay. Siguro tinakot siya ni Jack or binayaran.

And that time hindi ko talaga nakita si Nanay Nelia. Siguro binayaran na 'yon ni Jack para tumahimik at hindi na kami guluhin pa or tinakot ba niya or may iba pa siyang ginawa.

"Ayaw mo talagang umalis sa bahay na ito?" Umiling ako bilang tugon sa sabi ni Althea.

"Hindi ka pa ba naaawa sa sarili mo? Megan! Wake up! Jack never loved you! Instead, he used you and your money. At tingnan mo ang sarili mo. Megan, ang layo mo na sa sarili mo noon." Althea explained. "Tingnan mo ang sarili mo, Megan. Ang putla mo na. Punong-puno na rin nang pasa ang mga katawan mo. Hindi ka pa ba naaawa sa sarili mo?"

"Mahal ko si Jack..."

"Tanginang pagmamahal naman 'yan, Megan! Wake up! Please, maawa ka na sa sarili mo." Tila disperadong boses ni Althea no'ng sinabi niya sa akin.

"Kaya ko pa, Althea," sambit ko sa kaniya.

"Beshy, nandito ako oh. Kami. May pamilya ka pa. 'Di ba sabi mo kanina lang na pagod ka na?" Takang-taka pa siya nang tingnan ako.

"Yon ba? Don't mind that. Maybe pagod lang ako kasi kulang ako sa tulog." Pero binigyan niya lang ako nang seryosong tingin at pagkatapos ay nagpa-kawala ng isang buntong-hininga.

"You sure?" saad pa niya.

"Yes, sure ako, beshy!" Tumayo agad ako at hinawakan ang kamay ni Althea. Balak ko siyang dalhin sa garden para doon mag-usap. Pero biglang sumakit ang ulo ko at nahilo. Huli ko na ng mabawi ang buong lakas ko nang tuluyang dumilim ang buong paningin ko at wala akong makita.

••••••

Minulat ko ang aking mata, medyo malabo pa rin ang nakikita ko hanggang sa tuluyang luminaw na ito. Bumangad sa akin ang nag-aalalang si Althea.

"Are you okay now?" Tanong ni Althea at lumapit sa akin.

"W-Water," I pleaded.

May kinuha agad na baso si Althea at may lamang tubig na ito. "Here."

Tinanggap ko agad ang binigay niya sa akin.

"Salamat," sabi ko agad kay Althea matapos akong maka-inom.

"Kumusta ang pakiramdam mo?" Kitang-kita sa mukha ni Althea ang pag-alala niya sa akin.

"A-Ayos lang ako, beshy," sagot ko sa kaniya.

"Gusto mo dalhin kita sa hospital para matingnan ka? Nag-aalala na ako sayo," Althea added.

"Besh, I'm fine," sagot ko sa kaniya at ngumiti. Pinakita ko sa kaniya na maayos na ako pero sa totoo lang medyo hilo pa rin ako at nanghihina pa.

Sana maniwala siya sa akin.

"Okay, beshy. Basta sabihan mo lang ko," Althea said.

"Salamat, beshy." Swerte ko talaga sa kaniya dahil naging kaibigan ko siya.

"What's friend for?" she paused. "Tayo rin lang din ang magtutulungan."

"I'm lucky to have you." Hindi ko mapigilan na hindi maiyak. Again, ang dali ko namang maiyak. Naging emosyonal na naman ako, parang dumadalas ang pagiging emosyonal ko. Parang ang dali kong maiyak ngayon kahit sa simpleng bagay. Ang babaw ng luha ko ngayon, madali akong maiyak. I don't know why, I'm clueless sa nangyari sa akin. Maybe this is the side effect for what Jack's did to me. Yes, siguro gano'n.

"Shhh, stop crying..." putol niyang sabi. "Always put in your mind na narito lang ako for you."

"T-Thank you, beshy." Mas lalo pa akong naiyak dahil kay Althea.

"Sus, iyak ka na naman. Tara na nga, kumain muna tayo. Gutom na kasi ako e," pag-alok niya sa akin.

Tumawa naman ako sa sinabi niya pero lalo kaming natawa nang tumunog ang tiyan ko. At naramdaman ko na nga na gutom talaga ako.

"Gutom ka na rin. So, let's eat?" Tanong niya.

"Let's eat," natatawang sagot ko sa kaniya.

Sabay na kaming pumunta sa kusina para kumain. Medyo okay na rin ang pakiramdam ko. Siguro dala lang nang gutom kaya ako nahimatay kanina. Swerte ko talaga kay Althea. Despite of what happened to me, narito pa rin siya hindi niya ako iniwan. She's a keeper.

Narating na namin ang dining area. Si Althea na agad ang nagluto at pina-upo na lang niya ako. Wala naman akong magawa dahil ayaw niya talagang tumulong ako. Hinintay ko na lang siya hanggang matapos ang kaniyang ginawa.

Habang naka-upo ako. Naisipan kong gumawa ng juice para mainom namin. Kahit 'yon na lang ay may maitulong ako. Kaya, tumayo agad ako at lumapit sa fridge. Hindi naman ako sinuway ni Althea, pinabayaan niya lang ako sa aking ginawa pero no'ng buksan ko na ang fridge. Halos masuka ako sa amoy, napatakip agad ako sa aking ilong.

"Ang baho naman!" bulong ko. Hindi ko talaga masikmura ang baho ng pagkain sa fridge. Kinuha ko ito at tiningnan. Spaghetti ang laman pero nang na amoy ko ulit. Parang bumaliktad ang sikmura ko. Kaya binalik ko agad sa fridge at kumuha ng oranges para gawing fruit juice.

Nagready agad ako sa mga gagamitin ko para sa fruit juice. Saktong natapos ko ang aking ginawa, natapos na rin ni Althea ang kaniyang niluto.

"Food is ready!" masiglang saad nito at naghanda ng pagkain sa mesa.

"Let's eat," alok niya.

Dinala ko ang ang pitcher na may lamang juice at umupo sa tapat na upuan ni Althea.

Iba't-ibang putahe ang niluto ni Althea. May adobo, menudo, at tocino. Kumain na agad kami ni Althea dahil ramdam na namin pareho ang gutom. Masaya rin kaming nagkukuwentuhan ni Althea. Nang may pumasok sa dining area.

"Bakit kayo narito?" nakataas na kilay na sabi ni Annika nang pumasok sa dining.

Hindi agad ako nakasagot sa sinabi ni Annika. If, Annika's here. Sure, akong narito si Jack. If narito si Jack then I'm screwed.

"Bakit bawal ba?" sagot ni Althea sa kaniya. "Sayo ba 'tong dining area?"

"Not now but soon to be. Bakit? Inggit ka?" paghahamong sabi ni Annika kay Althea.

"Me? Inggit?" Tumayo na rin si Althea sa kinauupuan niya. "Nakikita mo ba ang sarili mo? Wala ka ng sense of humor, wala ka pang taste in fashion. Tingnan mo sarili mo sa salamin. Pangkabit lang ang style. Oh, my false. Kabit ka pala talaga!"

"How dare you!" singhal ni Annika.

"Ayan, kumain ka ng adobo para hindi ka maging bobo!" Napasigaw naman si Annika dahil sa ginawang pagbuhos ni Althea sa natirang adobong niluto niya. Kumalat agad ito sa buhok ni Annika at ibang parte ng katawan niya.

"You b***h!" sigaw ni Annika.

"Yes, I'm b***h but you're cheap mistress!" palabang sagot ni Althea.

"What you're saying?" madilim na tingin at natatakot na baritong sabi ni Jack nang pumasok siya sa dining.

"Cheap mistress. Bakit you're triggered?" paghahamong sabi ni Althea kay Jack.

Nakaramdam agad ako ng takot para kay Althea dahil ang sama ng tingin ni Jack sa kaniya.

Bigla naman umiyak si Annika at lumapit kay Jack. "Pinagtutulungan nila ako."

What the heck she's saying? How dare she! Anong pinagtutulungan!

A/N: This is now the edited version of this chapter. Sorry for the long wait! Enjoy your reading!