SHIFT XXI
Bakit kailangang dumating lagi sa punto na mawawala pa ang tao bago mo mare-realized ang halaga niya sa buhay mo?
Lagi ba talagang gano'n?
Kailangan ba na sa isang sitwasyon may isang tanga?
O, sa simpleng salita. . . Kailangan bang may Terman lagi sa isang sitwasyon?
May Suralin na biktima. May Nadja na biktima. Tapos may Terman na tanga?
Why it has to be always like this. Gamit na gamit na ang eksenang 'to, pero mas doble pala ang balik pag sa'yo na mismo nangyari.
Alam mo 'yong pakiramdam na ito na 'yon, eh. Ito na ang pagkakataon na sigurado ka na. Na puwede na. Na alam mo na sa sarili mo kung ano talaga ang gusto mo.
Tapos. . . Saka naman aagawin sa'yo 'yong pagkakataon.
Actually, marami naman sana akong pagkakataon, eh.
Kaya lang, si Terman 'to, eh. Sabi nga ng
