“Sammy, lumabas ka riyan!” hiyaw ko sa katahimikan ng paligid.
Alam kong narito siya sa lugar na ‘to dahil sa ikinonek kong spy camera sa kaniyang sasakyan.
Nagkaroon ako ng pagkakataon na malapitan ang kaniyang sasakyan kagabi habang nasa kasiyahan siya.
Hindi nga lamang ako nagkaroon ng pagkakataon na mapatay siya dahil sa higpit ng sekyuridad sa gusaling iyon.
“Titiyakin kong mapapatay rin kita ngayon!” nagngingitngit sa galit kong bulong sa sarili.
Sunod-sunod na palakpak ang umuntag sa aking pag-iisip. Matalim ang mga matang tumingin ako sa direksyong pinagmumulan niyon.
“It’s nice to see you again, Carl Wayne!” Malademonyong tawa ang kaniyang pinakawalan.
“H*yop ka! Marami ka ng atraso sa amin!”
Kinalabit ko ang gatilyo ngunit sa kasamaang palad ay hindi iyon tumama sa taon
