Nang makita na ni Tricia ang katawan ng kaibigan ay unti-unti ng umagos ang luha nito sa kanyang pisngi. Pero sa kabilang banda ay masaya na rin siya dahil kahit sa huling pagkakataon ay nasilayan pa niya ang kaibigan. Nilapitan niya si Mark para muling magpasalamat dito dahil kung hindi dahil kay Mark ay hindi nila matatagpuan ang katawan ng kaibigan. Kaya mula ngayon ay nangako si Tricia na kahit na anong sasabihin sa kanya ni Mark ay kanya ng paniniwalaan. Nang makita ni Mark ang lungkot sa mga mata ni Tricia ay nilapitan niya ito para yakapin.
"Okay ka na ba ngayon, Tricia?"
"Medyo. Isa na lang para makamit na talaga ni Bianca ang katahimikan."
"Ano 'yon?"
"Ang managot ang may sala."
"Si Sandro ba ang tinutukoy mo?"
"Oo. Sana lang ay matagpuan na siya, 'no?"
"Huwag kang mag-alal
