A Wife's Last Tears

CHAPTER 4 - The Honeymoon

Matapos ang reception, halos lahat ng bisita ay umalis na.

Wala na kasing programang nangyari.

Dahil wala naman ang groom.

Kainan na lang.

Ang mga mesa at dekorasyon ay unti-unting nililigpit ng mga staff, at ang musika ay pinatigil na.

Naiwan sa reception hall si Ania, pati sina Don Mariano, Lolo Felipe, Pablo, at Nana Lirya.

Nagsalita si Don Mariano. "Hija, maiiwan ka na namin rito."

Biglang kinabahan si Ania. "Po? Bakit po?"

Natawa si Don Mariano. "Hija, this is your first wedding night."

"Pwede po bang umuwe na lang po ako?"

Lalong natawa si Don Mariano.

“No, hija. You have to be with your husband. Ito ang unang hakbang ng pagsasama ninyo bilang mag-asawa. Hindi puwede na ihiwalay ang dalawa, kahit pa… hindi pa kayo kumportable sa isa’t isa.”

Wala nagawa si Ania. Pakiramdam niya nanlalamig siya.

Niyakap ni lolo Felipe ang apo.

"Maiiwan ka na namin, anak. Pasensiya ka na." Parang maluha ang lolo niya.

Hinalikan siya nito sa pisngi. "Tandaan mo ang sinabi ko sa iyo."

Tumango si Ania, at bahagyang tumulo ang luha habang unti-unting umaalis sina Don Mariano, Lolo Felipe, Pablo, at Nana Lirya.

Naiwan siya sa wedding reception hall, nakaupo sa sweetheart table, tahimik at mag-isa. Halos maghatinggabi na, ngunit hindi pa rin siya umaalis. Ang paligid ay unti-unting nililigpit ng mga staff, at ang musika ay patay na, naiwan lamang ang mga ilaw ng dekorasyon na nagpapatingkad sa kanyang anyo—mag-isa, at bahagyang malungkot.

Nilapitan siya ng isang staff, mahinahon at may pag-aalala sa boses. “Ma’am, okay lang po ba kayo?”

Nagulat si Ania sa boses ng babae. Pilit niyang pinanatiling mahinahon ang tono.“Ah… e, pasensya na. Nakakahiya kasi… hindi ko kasi alam kung anong room ba ang naka-check-in para sa amin.”

Napangiti lang ang staff, “Sige po, Ma’am. I’ll check with the reception po."

Tumango si Ania, huminga nang malalim, at tinitignan ang mga nalalabing ilaw sa paligid.

Maya-maya, bumalik ang staff kay Ania, may dalang maliit na envelope at key card.

“Ma’am, nakuha ko na po ang room ninyo. Heto po ang key card at ang details ng inyong suite.”

Pinagmasdan ni Ania ang card nang sandali, huminga nang malalim, at marahang kinuha ang envelope. Pakiramdam niya, kakaiba ang katahimikan ng paligid—tila kaakibat ng bigat ng buong araw.

“Salamat…” mahina niyang sagot, pilit na pinipigil ang kilig at kaba sa dibdib.

Napangiti ang staff nang bahagya, tumango, at maingat na lumayo. Naiwan si Ania, hawak ang key card at envelope, dahan-dahang naglalakad patungo sa elevator na magdadala sa kanya sa honeymoon suite nila ni Omar—ang silid na para sa kanya at sa lalaking hindi pa niya kilalang lubusan. Ang lalaking may poot at galit dahil sa nangyaring kasalan.

Pagdating ni Ania sa floor ng honeymoon suite, mabigat ang bawat hakbang niya. Halos maramdaman niya ang tensyon sa dibdib. Nasa harap na siya ng pinto ng suite habang iniisip kung dapat ba siyang kumatok o baka nasa loob na si Omar.

Matagal siyang tumayo sa harap ng pinto, nagdadalawang-isip. Sa wakas, kumatok siya nang marahan, ilang beses, ngunit walang sumagot o nagbukas.

Nagpasya siyang gamitin ang key card. Pinasok niya sa lock at dahan-dahang binuksan ang pinto.

Pagkabukas, sumilip muna siya sa loob. Medyo dim ang ilaw ng silid, tanging mga ilaw mula sa bedside lamps ang nagbigay ng kaunting liwanag. Huminga siya nang malalim at marahang pumasok.

Sa dulo ng room, napansin niya ang maliit na maleta—maleta niya ito, dinala na pala rito ang kanyang mga gamit.

Habang palapit siya sa maleta, napansin niya ang ilang mga damit na nakakalat sa sahig.

Hindi niya maiwasang mapansin ang damit ni Omar mula sa kasal: ang coat, tuxedo, necktie, slacks, at brief. Ngunit nagulat siya nang mapansin rin ang damit ng babae—bra at panty—nakakalat sa tabi ng damit ni Omar. Ang puso ni Ania ay biglang kumabog nang mabilis.

Napatingin siya sa paligid, halos hindi makapaniwala sa kanyang nakita. Hindi siya nag-iisa sa loob ng suite.

Habang nakatayo si Ania sa tabi ng maleta, biglang may narinig siyang mahinang tunog—halos parang may humahagalpak sa loob ng banyo.

Napalingon siya, bahagyang napahawak sa dibdib. Ang puso niya ay biglang bumilis ang t***k.

“Hello?” mahina niyang bulong, pilit na kontrolado ang tinig, ngunit halata ang kaba.

Walang sagot. Tanging ang kaunting pag-agos ng tubig ang naririnig.

Lumakad siya dahan dahan papalapit sa pintuan ng banyo. Nakaawang ito ng bahagya kaya habang papalapit naririnig niya ang halinghing sa loob.

Napasilip siya. Lumaki ang mga mata niya ng makita si Omar. Nakahiga sa Bath tub hubo't hubad habang ang babae ay nakapatong sa kaniya at mabilis na gumigiling. Wala rin itong damit. Parehong napapaungol sa ginagawa. Inabot ni Omar ang dalawang s**o ng babae. At nilimas limas ito.

Napahawak si Ania sa bibig niya dahil sa nasasaksihan.

" Ahhhhhh, ahhhh....make me come Omar! Oh, my! I am going to squirt! Ahhhhh, f**k! ahhhhh, ahhhhh!" Sigaw ng babae.

Namumula na si Omar, pawis na pawis habang sinasabayan ang bawat indayog ng babaeng nasa ibabaw niya.

Umaalingawngaw sa banyo ang mga impit na ungol, ang tunog ng tubig mula sa shower ay tila musika sa kanilang pagniniig.

Dahan-dahang pang lumapit si Ania, kasunod ng ingay na naririnig sa loob.

Hindi niya sinasadyang matabig ang pinto—at sa isang iglap, tuluyan itong bumukas.

Napatigil ang dalawa. Nagkatinginan, parehong gulat at nanlaki ang mga mata.

“What the f**k!” sigaw ni Omar, galit na galit habang biglang tumayo.

Nakangisi ang babaeng katalik ni Omar.

Nagsalita ito."Oh, The bride. Did you not tell her that we f*****g right now, Babe? Umakyat pa rito."

Hubo’t hubad siya nang lumapit kay Ania.

Napaatras si Ania, nanginginig, habang hindi sinasadyang napalingon ang mga mata niya pababa. Napalunok siya nang makita ang p*********i ni Omar—malaki, matigas, at tila nag-aapoy sa galit ng may-ari.

“Don’t you know how to knock?!” singhal ni Omar, lumalapit pa.

Hindi gumalaw si Ania. Parang naestatwa. Napansin niya na sa ibang direksiyon naka-titig si Ania.

Sinundan ni Omar ang direksyon ng tingin niya at napansin kung saan ito nakatitig.

Napaismid siya, may halong yabang at inis sa tinig. “Bakit, ngayon ka lang ba nakakita ng ganito kalaki?”

Parang natauhan si Ania, napakapit siya sa hawakan ng pinto. “Ha?! A–ano? Hindi! Kumatok ako! Ilang beses, pero walang sumasagot kaya—”

“Don’t make excuses!” putol ni Omar, halos sumabog ang galit. Lumaki ang butas ng ilong niya, at parang umuusok ang tenga.

Dumikit siya kay Ania, halos magkadikit na ang balat nila. Ramdam ni Ania ang init ng katawan ng lalaki, at tila dumaloy sa kanya ang kuryenteng hindi niya maipaliwanag.

“You’re not staying here,” madiin na sabi ni Omar, halos idura sa galit ang bawat salita. “I’m with my girlfriend—Kyla. I know that this is our wedding night. So I am not going to spend the night with you. So get your things and leave. Kung gusto mong magsumbong sa lolo ko, go ahead! I don’t care. Just. Get. Out!”

Napapikit si Ania sa lakas ng sigaw niya.

Tumalsik ang laway sa pisngi niya, kaya marahan niyang pinunasan iyon ng nanginginig na kamay.

“Okay,” mahina niyang tugon. “Sorry kung naistorbo ko kayo. H-hindi ko alam...."

Kinuha niya agad ang maleta sa sulok at hinila na ito palabas nang halos di humihinga.

Napatingin siya samay pintuan ng banyo.

Nakatayo na roon ang babaeng si Kyla. Nakatapis ito ng tuwalya na hanggang singit niya. Nakangiti at nag bye sign pa sa kaniya.

"Bye, Bride. I am going to spend a honeymoon with your groom."

Sa sandaling sumara ang pinto, narinig niyang pabalibag itong isinara ni Omar, sinundan pa ng malakas na sipa.