"Hell, lumabas ka na naman diyan," muling sambit ni Heaven sa akin kasabay ng pagkatok niya sa pinto nang tatlong beses.
Tinaklob ko lang ang unan sa tainga ko dahil ayaw ko nang marinig pa ang kahit na ano. Hindi ko na kayang ibangon pa ang katawan ko at harapin sila. Pakiramdam ko'y tuluyan nang nawala sa akin ang pag-asa, pakiramdam ko'y tuluyan na akong nawala sa aking sarili.
"Hell, ano ba kasing nangyari? Hindi ba sabi mo, walang sikreto? Hindi ba nangako tayo? Ano 'tong ginagawa mo ngayon? Bakit hindi ka nagsasabi sa amin?" sunod-sunod na tanong ni Paradise na hindi ko na magawang sagutin.
Hindi ko na alam kung paano sasabihin ang lahat-lahat. Hindi ko na alam kung paano ko ilalabas ang lahat ng sakit. Wala akong ideya dahil wala na rin akong maramdaman.
Lahat ng uri ng emosy
