"Huwag ka ng umiyak irog, sumisikip na naman ang aking dibdib. Isa pa ay hindi bagay sa maganda mong mukha ang ngumiti."
"Bawiin mo ang sinabi mo Abel. Umalis kana rito huwag ka ng makialam."
Umiling naman si Abel at humakbang para maitago si Dahlia sa kanyang likod. Dahil sa laki nya ay halos hindi na makita ang Diwata. Hinawakan ni Dahlia ang kamay nya upang muli syang pigilan. Pero wala namang balak magpa pigil ni Abel. Hindi nya hahayaang mapahamak ang kasintahan para sakanya.
"Abel huwag.."
"Ako ang parusahan nyo. Huwag na si Dahlia, ako ang umakit sakanya at nagmatigas na huwag umalis dito. Kaya ako ang parusahan nyo."
Sambit ni Abel sa apat pang diwata sa kanilang harapan. Hinigpitan ni Dahlia ang pagkakahawak sa binata. At sa sinabing iyon ni Abel ay mas lalong naglit ang Inan
