Destinies Crime

Chapter 47

~Shantal~

Papasok na ako ng trabaho nang habulin ako ni mommy, hindi ko alam kung bakit.

"Anak, Wait," tawag nito sa 'kin.

"Yes Mom? May problema ba?" tanong ko nang makalapit ito sa 'kin.

"Wala naman may gusto lang skong ipaalam sa 'yo," aniya kaya nakinig naman ako.

"Ahmmn.. Remember mo 'yong Family friend namin ng Dad mo? 'Yong sinasabi ko sa 'yo dati na ipapakilala namin sana sa 'yo anak nilang si Andrew at ipagkakasundo sana namin kayong dalawa," oo nga natatandaan ko na.

Pag-uwi ko no'n galing palawan ay agad na sinabi sa 'kin nina mommy na gusto raw sko makilala ng kaibigan nila at ipapakilala raw anak nilang lalaki na gisto sanag ipakasal nila sa 'kin.

Nakakaloka sila, buti na lang ay hindi natuloy ang pagkikita namin dahil may biglaang nangyari.

"Ow yes, Mom! 'Yong Anak nilang si Andrew anh gusto miyo sanang ipakasal sa 'kin?" tumango naman si mommy at napairap ako.

"Mommy, don't tell me na gano'n paxrin ang gusto niyo? Ngatmyon pa,lang ay sinasabihan ko na po kayo, ha! NO WAY!" .inis kong sabi.

"Naku, hindi naman Anak. Hindi ka na namin pipilitin, ano. Alam naman namin na si Baby Shan na ang priorities mo!" Nakahinga naman ako nang maluwag sa,simabi ni mommy.

"Okay, eh ano?" muling tanong ko.

"Ahmm...ipapaalam ko lang sana ang Apo ko, gusti ko sanang ipakilala at ipakita sa kanila ang Apo namin ng Daddy mo Anak. Pwede ba?" halatang excited na talaga si mommy, makakatanggi pa ba ako?

"Okay lang, saan ba kayo magkikita?"

"Ah... sa Makati lang, Anak. May bahay silang nabili do'n kailangan kasing magstay dito ni Andrew sa maynila dahil magpapagamot ito." na curious naman ako bigla kung anong nangyari sa Andrew na 'yon.

"Bakit, ano po ba ang sakit ng Anak nila?" tanong ko.

"Ay kawawa Anak. Naaksidente rawcitoclast year at nabulag, no'ng una raw ay ayaw na nitong magpa-opera eh!.Pero bigla na lang daw nAgulat ang kaibigan namin na parents ni Andrew na biglang magsabi sa kanilang gusto na raw nito magpa-opera." Napatango na lang ako.

"Ah.. I'm feel sorry for him, okay I have to go. Basta ingatan niyo lang po si Shan, at update niyo po ako kung may problema para makapunta ako agad," bilin ko naman kay mommy.

"Okay anak, salamat. 'Yon lang naman ang gusto kong sabihin."

"Alis na po ako, ingat kayo." Sumakay na ako sa kot'se at umalis.

Nandito ako ngayo sa opisina ko at katatapos ko lang maglunch, tinawagan ko na rin si Mommy upang kumustahin si Shan, okay naman daw ito at tuwang-tuwang sng mag-asawang kaibigan nila ni daddy sa anak ko.

Sino ba naman ang hindi mahuhumaling sa Anak kong 'yon, eh, sobrang cute. Naririnig ko pa nga itong tumatawa.

Namiss ko naman agad ang anak ko, phindi ko pa nakikilala ang kaibigan na 'yon nina mommy, dahil no'ng gusto raw ng mga 'to na makipagkita ay nasa palawan naman ako.

Kung hindi lang ako busy ngayon ay susunod sko sa kanila, kaya lang marami akong dapat na asikasuhin dito ngayon.

Alas syete na nang gabi nang makauwi ako, nag-over time pa kasi ako para i-check ang orders ng mga suoolier namin kong sasapat ba ang mga materials oara do'n at ang due date kung kailan nila ito kailangan.

Agad naman akong dumeretso sa anak ko upang tingan kung tulog na ba ito. Nang makita kong mahimbing na ito ay naglinis na muna ako ng katawan ko at nagbihis, sobrang pagod ako ngayon kaya fusto ko nang matukog agad.

Nang nakahanda na akong mahiga ay siya namang may kumatok sa pintuan kaya binuksan ko 'yon "Oh Mom."

"Kumusta ang araw mo, Anak? Ginabi ka na, ah," ani naman ni mommy.

"Oo nga po, eh. Ayon maraming trabaho kaya nag-over time ako. Kayo, kumusta ang pagdalaw niyo sa kaibigan niyo ni Daddy?" tanong ko naman.

"Hay naku Anak, sobrang naaliw sila sa Apo ko. Sabi nga ay naiingit sila sa 'min dahil may Apo na kami. Nakita ko rin do'n 'yong Anak nilang si Andrew. Alam mo ang guwapo niya, kaso ayon nga lang at nabulag."

"Ang sabi niyo naman po ay magpapa-opera na siya 'di ba? Makakakita na rin 'yon!" sabi ko naman.

"Sana nga ay gano'n kadali. Kailangan niya pa ng donor Anak kaya med'yo matatagalan pa ng konti," oo nga pala.

"Kumusta naman po siya?"

"Mabuti naman at mabait siya, ha! Tuwang-tuwa rin sa Anak mo. Alam mo ba na kinarga niya si Shan at nilaro niya hanggang sa nakatulog na sa bisig niya. Ewan ko ba batang 'yon nakalapit sa mga lalaking akala niya ay Daddy niya siguro," hindi na ako sumagot kay mommy.

"Tinatanong nga kung kailan kami babalik,,ang sabi ko naman ay tatanungin kita dahil sabi ko ay gusto kong makilala ka nila."

"Hayaan niyo po kapag free ang schedule ko ay sasama na ako, or puwede naman na sila naman ang dumalaw dito dito," suhistiyon ko naman.

"Hmmn...magandang ideya 'yan Anak. Sige, sasabihan ko sila kung kailang din sila hindi na busy, para makilala mo rin 'yong Anak nila. Malay mo maging magkaibigan rin kayo, 'di ba?" Tinanguan ko na lamang si mommy.

'Makipag-kaibigan, ano 'yon! Teen age pa rin ako?'

"Sige na, matulog ka na. Good night," nagpaalam na si mommy at lumabas.

Ako naman ay humiga na sa sa kama. Ana sarap sa pakiramdam ng mailapat ko ang likod ko sa higaan. Parag binugbog kasi ako, ang sakit ng likod ko.

Bigla ko naman naalala ang sinabi ni mommy na malapit si Shan sa mga lalaki. Paano pa kaya kapag lumaki pa siya nang kaunti, talagang mananakaw ito dahil ang hilig niyang sumama kahit kanino.

Napailing na lamang ako.

'Totoo nga kayang naghahanap na siya sa prisensya ng daddy niya?'

Alam kong malalaman rin ni Finley ito balang araw ang tungkol sa Anak namin.

Bahala na kung muli man kaming magkita. Ipapakilala ko siya kung 'yon ang nararapat talaga pero hindi pa sa ngayon.

Wala naman na 'yong pakialam sa 'kin dahil may asawa na siguro siya.

'Baka kinasal na sila ni Margarette.'