Run-away From Bailey✔️

CHAPTER 8

BINUHAT ko si Chiara at lumabas sa Entertainment Room.

Dumeretso ako sa kwarto namin at maingat siyang hiniga sa kama.

Nakapagbihis na ako pero tulog pa din siya. Naiiling na lang ako at napagdesisyon na lumabad ng kwarto saka bumaba papuntang Living Area.

Umupo muna ako at nagfocus sa trabaho ko. Pag hindi ko kasi natatapos ang trabaho ko mula sa opisina, inuuwi ko dito sa bahay.

Ganon ang gagawin ko para paguwi ko nakikita ko si Chiara.

CHIARA

Pag gising ko nasa loob ako ng kwarto namin ni Bailey.

Sinong naglipat sa akin dito?

Pinagsawalang bahala ko na lang at tumayo saka dumeretso sa banyo, naglihamos at nagtoothbrush na ako bago lumabas.

Pagkababa ko nadatnan ko si Bailey na may ginagawa. Nagtama ang paningin namin pero umiwas ako ng tingin saka dumeretso sa kusina.

Nagsalin ako ng tubig sa baso saka uminom. Iniisip ko kung paano ba ako makakaalis sa bahay ni Bailey na hindi niya nalalaman.

Lumabas na ako sa kusina at naglakad papunta sa pintuan papalabas, nang marinig ko si Bailey.

"Where are you going?" Seryosong tanong ni Bailey.

"Dyan lang sa may garden, magpapahangin lang." Sabi ko.

Tumango lang ito kaya lumabas na ako at pumunta sa garden.

Umupo ako sa bermuda grass at napatingin sa labas. Dumaan si Nate, isa din sa matalik na kaibigan ko.

Napatingin ito sakin dahilan para tumigil iyo sa paglalakad. Tumayo ako at mabilis na lumapit sa kinaroroonan niya kahit na may bakal na nakapagitan sa amin.

BAILEY

Umupo ulit ako ng iwan ako ni Chiara, sinenyasan ko yung isa sa mga taga bantay dito sa bahay na bantayan si Chiara.

"Yes, Sir." Sabi nito bago ako iniwan.

CHIARA

"Why are you here?" Nagtatakang tanong nito.

"Mahabang kwento ee." Nakangiwing sabi ko kay Nate.

"Pwede ka bang lumabas?"

Tumingin muna ako sa bahay pero napansin ko na papalapit dito yung isa sa mga tao ni Bailey.

"Hindi po siya pwedeng lumabas, Sir." Singit na sabi niya.

"Kuya, doon lang kami sa bahay ko. Hindi naman ako tatakas." Sabi ko.

Umiling ito. "Pasensiya na po, Ma'am pero bawal po talaga."

Huminga muna ako ng malalim. "Dyan na lang kami sa tapat ng bahay ni Bailey, Kuya. May bench naman dyan ee."

Tumango ito. "Okay po, Ma'am. Basta huwag po kayong lalayo, ako po ang mapapagalitan. Babantayan ko po kayo kahit dyan lang po sa tapat ng gate."

Ngumiti ako. "Thank you, Kuya." Pagpapasalamat ko bago dali-daling lumabas ng gate at nilapitan si Nate.

"Tara doon tayo sa may bench." Anyaya ko.

Sumunod naman ito, umupo na kami na magkaharap. "Ikwento mo na, Ara."

Huminga muna ako ng malalim bago ikinuwento lahat sakanya, kahit ang nangyari sa akin ay naikwento ko sakanya.

"f**k! He did that to you?!" Galit na tanong niya.

Tumango ako. "Magmula ng mangyari iyon hindi na ako nakaalis sa bahay na yan."

"Kaya ba hindi ka din pumapasok?" Tanong nito.

"Oo, but I need to go home, Nate. I need to see my parents. I missed them." Malungkot na sabi ko.

"Do you have any plan?"

Tumango ako. "Balak ko sanang tumakas sa bahay niya, this week kasi pupunta ng Palawan si Bailey for 4 days."

"You need my help. I know you." Sabi ni Nate habang nakatingin sakin.

Ngumiti ako. "Yes, I need your help. Kahit hindi kita itext, pumunta ka sa harapan ng bahay ko within 4 days. Kailangan muna makaalis si Bailey bago ka dumating."

May inabot ako na susi sakanya, matagal na tong nakatago sa akin. Mula nung nadukot ako.

"This is the key, kunin mo yung gamit ko pati na din yung bag ko. Nakaprepare na lahat non kasi balak kong umalis, pero naunahan niya lang ako." Mahinang sabi ko.

Tumango ito. "I will, Chiara." Nakangiting sabi niya.

Tumayo na ako at niyakap siya. Yumakap ito pabalik sa akin. Ilan minuto kaming nagyakapan bago kami biglang napakalas.

"You should know your limits, Woman."

Napatingin ako kay Bailey, bakas sakanya ang pagbabanta. May inilabas itong baril mula sa likuran niya.

"B–bailey." Natatakot na tawag ko.

Hindi niya ako pinansin, tumingin ito kay Nate. Itinutok sakanya ang baril.

"B–bailey, I–ibaba mo yan." Natatakot na sabi ko sakanya.

"Who the hell this guy, Chiara?" Mabangis na tanong niya.

"His my f–friend." Kinakabahan na sagot ko.

"You should go home, Nate." Mahinang sabi ko sakanya.

Tumingin sa akin si Nate. "What about you? Masasaktan ka niya."

Ngumiti ako sakanya. "I'm okay, just go home." Pangungumbinsi ko sakanya.

Tumango na lang ito at napipilitan na umalis. Nagulat na lang ako ng may humablot sa braso ko. Sobrang higpit.

"B–bailey." Naiiyak na sabi ko. Wala pa man siyang ginagawa pero natatakot na ako at naiiyak.

Hindi niya ako pinakingan at kinaladkad niya lang ako papasok ng bahay.

Nang makarating kami sa kwarto, tinulak niya ako sa sahig dahilan para mapaiyak ako lalo.

Yumukod ito sa harapan ko dahilan para mapalayo ako sakanya.

"Who's that guy? Huh, I know his not just your friend."

"H–hindi ako nagsisinungaling, B–bailey. K–kaibigan ko lang s–siya." Umiiyak na paliwanag ko sakanya.

Tumayo ito, tumingala ako sakanya. "Undress yourself." Utos nito.

Umiling ako. "N–no." Naiiyak na sabi ko.

Ngumisi ito. "You want me to force you?"

"H–hindi na." Umiiyak na sabi ko bago pikit matang naghubad sa harapan niya.