Chapter 10
Habang nakasandal pa rin ako sa railing, humarap ako sa kanya, naglalakas-loob. Malambing ang tono ng boses ko, pero may halong kapilyahan.
“Anong room number mo, para naman mapuntahan kita kung kailangan ko ng kausap,” sabi ko, sabay ngiti.
Napatingin siya sa akin, napailing ng bahagya, saka tumawa. Yung tawa niya — malalim, buong-buo, parang masarap pakinggan.
“Puntahan mo talaga ako? Baka kung anong isipin ng mga tao,” sabi niya, sabay taas ng kilay at ngiting may halong biro.
Napatawa ako. “Bakit, ayaw mo ba sa’kin?” balik kong asar.
Mas lalo siyang tumawa, ‘yung tipong napayuko pa habang humahagalpak. Ang lakas ng tawa niya, pero nakakahawa. Ako tuloy, napailing na lang sabay sabing, “Joke lang noh.”
Pero bago pa ako makabawi, bigla siyang natahimik.
Tahimik din ang paligid — parang may biglang bumalot na hangin sa pagitan namin. Walang nagsasalita, kahit ang ingay mula sa ibang guests sa rooftop ay tila napalitan ng katahimikan. Tumingin siya diretso sa mga mata ko, seryoso na ang mukha.
“I like you,” bulong niya. Malinaw. Mapanatag. Walang halong biro.
Napakurap ako, nagulat. Akala ko nagbibiro lang ulit siya. Napailing ako, sabay tawa para basagin ang bigat ng kanyang sinabi.
“Ikaw ha,” sabi ko habang natatawa, “ilang minuto lang tayong nagkausap, nainlove ka na agad? HAHAHAHA!”
Ngunit nanatiling kalmado ang mukha niya. May ngiti pa rin, pero may bahid ng sinseridad sa mga mata niya.
“Kidding aside,” sabi niya, saka kumindat. “Room 165. How about you?”
Medyo nahihiya akong tumingin sa kanya, pero ngumiti ako habang binibigkas ang sagot.
“147,” sagot ko.
Nagkatinginan kami. Pareho kaming natawa ulit. Pero ngayon, hindi na lang basta biro ang tawa — may halong kilig, pag-usisa, at ‘yung kakaibang damdaming nagsisimula pa lang mabuo. Ilang minuto pa lang kaming magkasama, pero para bang may sinimulan nang koneksyon.
At sa ilalim ng araw, sa ibabaw ng dagat, at sa gitna ng hangin ng umaga, isang bagay ang malinaw — hindi pa rito nagtatapos ang kwento.
Ito pa lang ang simula.
“Uhm... balik na tayo?” tanong ko habang tinatabunan ang lungkot at pagod sa boses ko. Nagbabadyang bumalik ang katotohanan matapos ang sandaling katahimikan at aliw sa itaas.
“Sure,” sagot niya na may kasamang ngiti. Wala man siyang sinabing marami, pero sapat na ang presensya niya para maramdaman kong hindi ako mag-isa.
Sabay kaming pumasok sa elevator. Tahimik, pero hindi awkward. Yung tipo ng katahimikan na nagpapahinga ang damdamin mo. Walang pilit, walang alangan.
Pagsapit sa tamang deck, naglakad kami sa hallway. Hinatid niya ako hanggang sa mismong harap ng pinto ng suite ko. Huminto siya at tumingin sa akin.
“Thank you,” sabi ko habang pinipilit ang isang maliit na ngiti kahit dama ko pa rin ang bigat ng nangyari kanina.
“Welcome... gotta go?” tanong niya, tinapik bahagya ang balikat ko, saka ngumiti. Tumango lang ako.
Tumalikod siya at naglakad pakaliwa, papalayo. Ako naman, paabot na sana sa doorknob ng suite ko para pumasok na, nang biglang—
“Click.” Bumukas ang pinto sa tabi ko.
Lumabas si Cassiel, diretso ang tingin, punong-puno ng tensyon ang ekspresyon niya. Hindi siya ngumiti. Hindi siya nagpakita ng init ng dati — iba ang dala niyang presensya ngayon. Mainit, pero hindi sa kilig... kundi sa galit.
“Who is he?” tanong niya, diretsong tingin sa akin, pero kita sa mga mata niya na sinundan niya kanina pa.
“Your seeing someone after ng deal natin? Akala ko ba magiging f*ck buddy kita?”
Parang umigting ang lahat sa loob ko. Nanikip ang dibdib ko sa inis, sa kahihiyan, sa pagkadismaya.
“Ayoko nang maging kabit sa harap ng maraming tao, Cassiel,” sagot ko, matatag pero ramdam ang panginginig ng boses. “Ayoko sa lalaking may sabit. Hindi ako para pagtaguan.”
Bigla siyang umabante, hindi ko inasahan.
“Laicel—”
Hindi na ako nakapalag. Bigla niya akong hinila sa loob ng kwarto ko — mabilis, mainit, parang nabalewala ang distansya ng galit. Isinara niya ang pinto sa likod namin, tumama iyon nang malakas sa frame.
“Cassiel, ano ba—” pero hindi ko na natuloy.
Sinandal niya ako sa dingding, malapit sa entrance, at agad niyang kinulong ng katawan niya ang espasyo ko. Ramdam ko ang init ng hininga niya sa mukha ko, amoy na pamilyar — pabango niyang malalim, musky, mahal.
“Hindi kita kayang bitawan,” bulong niya, pero hindi ko na masagot.
Bigla niyang hinawakan ang pisngi ko at sinakmal ako ng halik — hindi basta halik, kundi yung halik na may halong desperasyon, selos, at pagmamay-ari. Walang tigil. Mabilis. Parang may hinahabol. Ang kamay niya nasa bewang ko, hinigpitan niya ang hawak, habang ang labi niya’y tila ayaw bumitaw sa akin.
Hinang-hina ako, hindi ko alam kung tatanggi ako o lalaban — pero ang puso ko, kumakabog. Naguluhan. Naakit. Naiinis. Nababalot ng libu-libong emosyon na hindi ko maipinta.
Hindi ito lang basta halik. Isa itong tanong. Isa ring sagot. Isa ring babala.
“Ano ba?!” sigaw ko habang pilit kong iniiwas ang tingin ko sa kanya. Pero tila wala siyang naririnig — parang nabalot siya ng silakbo ng emosyon. Halik na may pag-angkin, haplos na may halong galit at pananabik.
Ang mga daliri niya ay dahan-dahang bumaba sa gilid ng zipper ng suot kong dress. Ramdam ko ang pagdampi ng hangin sa balat ko habang isa-isang nalalaglag ang tela mula sa katawan ko. Gusto kong tumutol... gusto kong itulak siya… pero bakit parang hindi ako makagalaw?
Pinikit ko ang mga mata ko, hindi dahil sa takot, kundi dahil sa gulo ng damdamin. Hindi ko alam kung ito ba ang gusto ko, o nadadala lang ako sa init ng sitwasyon. Ramdam ko ang panginginig ng buo kong pagkatao.
“Cassiel…” bulong ko, mahina. Hindi sigaw. Hindi babala. Kundi tanong—isang paalala na may puso ring nasasaktan sa likod ng init.
"Moan my name Laicel..." Bulong niya hanggang sa unti unti na akong nalasing sa mga nangyayari. Hindi ko na namalayan na nasa kwarto na kami, at nakahiga na ako sa malambot kong kama.
Nakatayo siya sa harap ko, habang ako ay lasing na lasing na kahit may damit pa siya. Iba talaga Ang sensasyon na dala ni Cassiel sa katawan ko. Iba talaga ang epekto niya sa akin.
Kita ko kung paano niya, isa isang hinubad Ang kaniyang damit, at tumambad naman Ang naglalakihang at matitigas na tiyan niya. Kitang kita ko ang mga biceps ng katawan niya.
Ang sarap, ang sarap
Kasabay nito ay ang malakas na t***k ng puso ko na parang naghahabulan dahil sa gulat ng nangyayari.
"Look at my body laicel~" Sabi niya at tiningnan ko naman ito.
Hindi ko alam kung ano ang magtulak sa akin dahilan para tumayo ako sa pagkakahiga ko sa kama at gumapang papunta sa matigas at maganda niyang katawan.
Hinimas himas ko ito, ang tigas, ang sarap.
Kita ko ang marahan niyang pagpilit habang hinihimas himas ko ang tiyan niya. Kaya naman wala na rin ako sa sarili ko para ilapit ang mukha ko rito at dahan dahang dinilaan ito.
Narinig ko naman ang biglang pagbaing niya "uhmmm" ungol niya. Kaya naman mas lalo akong ginanahang dila dilaan ang diyan niya ng marinig Ang ungol niya.
Nakakalasing pala talaga kung naririnig mong umuungol at nagugustuhan niya ang ginagawa ko. Basang basa na ang tiyan niya ng laway ko.
Lasing na ako, mawawala na ako sa sarili.
Maya maya pa ay hindi ko na mapigilan ang dalawang kamay ko ng tanggalin ko na ang hook ng kaniyang pantalon at pagbaba ng zipper nito.
Bakat na bakat na ang kaniyang p*********i at halata ang paninikip nito sa loob. Hinila ko na pababa Ang kaniyang pantalon at tanging backser na lang ang naiwan.
Bumakat na nga sa kaniyang itim na backser Ang ka iyang p*********i, at hindi ko namang mapigilang kagatin ito kahit na hindi pa siya lubusang hubot hubat "ahhhhh" ungol niya sa Biglaang pagkagat ko ng junior niya.
"Parang ahas sa ilalim" natatawa kong sabi
"Enjoying the view?" Tanong niya at natawa
"Sinong hindi ma-e-enjoy kung kanito kalaking kayamanan ang nakatako sa may pantalon mo?" Tanong ko
"Just eat it, pinapatagal mo pa eh" Sabi niya
Sinunod ko naman ang gusto niya kaya naman ay tuluyan ko ng hinubad Ang backser niya. Sa Ngayon, kitang kita ko na talaga ang totoong view.
Kitang kita ko na ang halimaw na nakatago sa loob loob niya. Naiilang pa akong hawakan ito, pero sa huli, hinawakan ko na rin
Matigas. Maugat. At parang may sariling buhay ang kaniyang p*********i.
Hinawakan ko ito gamit ang dalawang kamay ko, at ipinasok sa mainit kong bibig. Narinig ko naman ang pag ungol niya nanaman "ahhhh, your mouth is hot" ungol niya "I like ito inside"
Ginawa ko na ang trabaho ko, sinamba ko siya, nakaluhod ako sa may kama, habang nakaharap sa p*********i niya.
Inikot ikot ko ang aking dila sa ulo ng p*********i nito at naramdaman ko naman ang paghawak niya sa may likod ng ulo ko, para mas maidikit pa ang mukha ko sa p*********i niya
"Ahhh Laicel. Ahhh ughhh Ang galing mo, ganyan niya Ang sarap ughhhh ahhhh" ungol niya habang patuloy lang ako sa ginagawa ko.
Pinagpatuloy ko lang yun, hanggang sa napagod na ako at mamaya pa ay siya na ang gumalaw kaya naman ngumanga nalang ako.
Jina-jumbo hotdog niya na ako, at talagang naging jumbo hotdog ako dahil ngangang nga nga ako habang hinahayang maglabas pasok nag kaniyang p*********i sa bibig ko.
Ramdam ko ang pagpasok ng kaniyang p*********i lagpas sa may lalamunan ko, "ahhhjjj" ungol niya at mas binilisan niya pa ang paglalabas pasok sa loob ng bibig ko.
Habnag ako ay naka nganga lang, naghihintay na masuka dahil ramdam ko ang pagtusok tusok ng p*********i niya sa loob ng bibig ko.
Pabilis ng pabilis nag paggalaw niya, at oahigpit ng pahigpit ang paghawak niya sa may likod niyang ulo ko. At palakas ng palakas naman ang sigaw at ungol niya.
Hanggang siya bigla siyang nagpakawala ng isang napakalakas na sigaw.
At sa huling sigaw nito ay ang biglang pagsabog, at pagputok ng kaniyang mga katas sa mismong bibig ko.
Ramdam ko ang alat nito pero para mapasaya siya. Nang maubos lahat ng katas niya ay nilunok ko ito.
"Now, let me eat your p***y too" Sabi niya