TO BE LOVED

Chapter 26

Malakas ang hininga ko. Samo't saring kaba ang naghari sa aking dibdib. Dinaluhan agad ni Kol ang kanyang ama ng walang malay. Kaninang tahimik na daan, ngayon'y nagkagulo na.

Napasigaw ang Ina ni Kol na kakalabas galing sa gate ng makita agad ang asawang wala ng malay.

Dumalo agad siya kasama ang anak.

Frank Rios came forward and then I heard him made some calls. Lauren Modelaine was on the side of Kol's.

Their body guards now alerted. Now on posted every place nag kalat agad sila sa buong lugar and I've seen one radioed.

"W-what did you do?" si Kelly. Sa ng aakusa na boses.

She look at me na puno ng pang aakusa sa mga mata.

Sa boses ni Kelly alam ko na iyon na ang katapusan.

"Kelly?" The familiar woman called.

"Mom," she exhales and run to her mother. She cries.

Doon ko lang naramdaman na mag isa ako. Everyone is busy. I stood still, still frozed from where I standing. Wala man lang kumausap sa akin kung ayos lang ako.

Kelly talked privately with her Mom about what happened. Nang magtagpo agad ang tingin namin ng kanyang Ina na puno ng panglalait at galit. By that, I know where I've seen her: during the foundation when she called up Kol.

Tinignan ko si Kol na pilit na pinagising ang kanyang ama. He aggressively called out for their guards to call up an ambulance.

"We should use our car." Frank Rios suggested.

By that instant dali dali na nilang inangkla ito at pinassok na sa loob. Kol didn't notice me. Kuya Jober hold shoulder at iginaya na niya ako sa loob ng sasakyan.

"What happened?"

Nagsialisan na ang lahat gayon din kami. Hindi ko sinagot ang tanong niya kasi hindi pa mag sink in sa akin ang pangyayari.

Sumakit na ang lalamunan ko. I gritted my to fight the urge not to cry. Kinuha ko ang phone ko at tinext si Kol at pagkatapos si Ate Lanna.

Hindi pa ako makaayos sa pagtipa kasi nanginginig ang buong katawan ko.

"Blair are you okay?" Napansin ni Kuya ang pagkabalisa ko.

Napapikit ako sa takot na naramdaman.

I didn't meant that to happened. Hindi ko alam ang gagawin wala ako sa tama kung pag iisip. Kinabahan na ako. Paano kung may mangyayari masama sa Papa ni Kol?

Matagal akong dumating sa hospital. Bumungad sa akin si Kelly at ang Mom niya.

Napanhinto ako. Kasi hinarangan ako ng Ina.

"Ano ang ginagawa mo dito? Guard!" Ang Mommy niya.

"No, please I want to see Kol." I said pleadingly

"Oh really? After what you did? Alam mo ba ang ginawa mo hija sa Papa niya? Sa kapatid ko? How dare you coming here?!"

Ang tingin niyang nanglalait at naiirita na.

"Blair umalis ka nalang please. Wag ka ng manggulo. Kol's is with his Mom," ani Kelly.

"Get out of my way!" I shouted.

Tinulak ko siya sa aking harap pero bago pa ako tuluyan makalakad ay nasampal na ako ni Mommy niya.

Hinigit niya ako sa harap niya.

"Mom..." singhap ni Kelly dahil sa ginawa ng Ina.

Nabalibag ako dahil sa malakas na sampal. Nanunuot iyon sa aking pisngi.

"How dare you shouted at my daughter like that? Guards paalisin to dito." Mando niya.

Malakas niyang tawag sa mga guards na dahilan ang mga ibang tao doon ay napatingin na sa amin.

"Kelly please... nagmamakaawa ako sayo gusto kung makausap si Kol... please,"

Kahit masakit ang psngi ko tiniis ko iyon. Pinalabas nga ako doon sa hospital. Hindi ako pinakingnan ni Kelly at diretso na silang umalis ng Ina niya.

I'm hopeless. Humaguhol akong pumunta sa bahay ni Ate Lanna. Mas lalo pa akong pinang hinaan ng loob ng sinabi sa akin ng kasambahay na wala siya doon. Maghintay lang daw ako dito. Sabi'y nagpunta sa doktor para sa weekly check up niya.

I waited until she's home. Ng makita ako at na nakayuko at ang tuhod ko sa aking harap ng dibdib ko.

Umangat agad ako at dinaluhan siya at sinalubonh sko siya sa yakap kasama na ang hagulhol ko. Ang matinding hagulhol ko. Humingi pa ako ng tawad ng maalala na lumalaki na ang tiyan niua at hindi ako maayos na makayakap kasi sa baby bump niya. Naghingi agad ako ng tawad.

By the looks on her face I knew that she knew. Umiiling iling ako. Unti unting sumukko sa iyak.

"You didn't do it okay?" Pampagaan na boses niya.

Umiiling iling ako hindi sang ayon sa sa sinabi niya.

"Hindi... kasi kung hindi ako nakipag away kay Kelly hindi rin sana kami paghiwalayin ni Kol at hindi rin sana na pumunta Papa niya para paghiwalayin kami."

His father helped us because Kelly's his pamangkin. Thinking that she's having a catfught with me. He was alerted too. Kung hindi ko sana tinulak ang papa niya para paghiwalayan kami hindi mangyayari toh.

"It's all my fault Ate Lanna... I don't know what to do. Hindi ko alam kung anong mukha ang maihaharap ko sa mga Vergara." nag alala kung sabi.

Hinagod niya ang aking likod.

"Blair its not your fault–"

"I said it is my fault!" Giit ko.

Naiinis ako na nagagalit kasi pinipilit niya na hindi ako ang may kasalanan.

Masakit ang dibdib ko dahil sa nangyari. I fisted my fist real hard. My finger nails dugged into my palm and blood came out.

Ate Lanna comforted me. Grabi ang pagsisi ang natamo sa nagawa ko. Even if ate Lanna said that its not my fault.

It is my fault.

Mabilis ang pagkalat ng balita. The townsmen aware about what happened. Hindi ko pa alam ang kalagayan ng Papa niya.

Hinanap ko siya sa school pero hindi ko siya mahanap.

I am aware too that alam din ng mga barakada niya. Naglakad ako sa soccer field pero iba ang tingin nila sa akin.

I look out for Yousef but I didn't see him. Hindi ko alam kung bakit ganito ako at pumasok pa sa school despite sa nangyari o talaga bang unbothered ako dahil wala akong pakialam sa nangyari.

Parang ganon ang pinahiwatig nila sa tingin nila sa akin.

Dahil rin rito mas pinakita ko sa iba na wala akung pakialam sa nangyari kasi bakit pumasok pa ako.

Galit ako sa sarili ko. Hindi ko mapapatawad ang sarili ko kapag may mangyaring masama sa Papa niya.

"I heard that she beat up Kelly infront of her grandmother's house!"

"Oh god really? The audacity of her! Hindi niya ba alam kung sino ang binangga niya?"

Mapanglait na mga boses ang narinig ko sa hallway.

"Probably..."

Tinaliman ko sila ng tingin. Damn, grabi talaga ang chismis no! Beat up? Really?

"Correction I didn't beat her up! Okay? Who said that?!" I pulled her hair when I said it.

"You passive-agressive b***h! Get your filthy hands off me!"

"And why would I do that?" Malakas ko agad siyang tinulak at natapon sa dingding.

Dinaluhan agad siya ng mga kaibigan.

"Mabuti naman at pinagtitiisan ka ni Colleen sa attitude mong 'yan?! Last time I checked hindi niya type ang mga kagaya mo—"

I slapped her so hard. Dinumog niya ako matapos ko siyang sampalin. At pinagtabangan ako ng apat. Naramdaman ko ang kuko ng isang kasama na karwas sa aking pisngi.

"Colleen is better off with–"

"Hoy! Ano yan?!"

Nagsitakbuhan ang apat at naiwan ako doon na dinama ang hapdi ng kalmut sa aking pisngi. Tinulungan ako ni Nati pero mabilis kung tinamapal ang kamay niya.

"Look I am trying to help you' bakit ka ganyan?" Tinulungan niya ako makatayo.

"Don't pity me." Diretsahan kung sabi at umalis.

Tinawag niya ako pero hindi ko na siya pinansin. I am feel so weak and helpless.

And I don't anyone witnissed this side of me.

Wala ako sa sarili ng nasa quadrangle ako kinabukasan. Naglakad ako patungo sa likod ng abandonadong classroom.

Wala pa'rin akong balita. Kaya mamayang uwian pupunta ako sa hospital. Hindi naka practice si Kol. Hindi na ako nakapunta sa birthday ni Chevy.

"You sure you don't want to go?" V ask for me for the third time.

"Nope."

Nilagyan niya ng bagong band aid ang kalmot sa pisngi ko. Tinapon ang band aid at pinalitan ng bago.

"Maintindihan naman kita, B' gusto ko lang na malaman mo na wag' mong sarilihin ang sakit. Andito naman ako handang makinig sayo. I'll always here for you."

Biglang tumulo ang luha ko. Niyakap ko ang kaibigan ko ng mahigpit. I am so happy that I met her.

Sa kabila ng nangyari may iba parin palang nakaka intindi sa akin maliban kay Ate Lanna.

Napahinto ng makita si Tatianna kasama ang mga kaibigan niya. Wala masyadong tao kasi lahat nasa canteen.

Cece pick up a stick, Polly and Tatianna came without nothing.

"Oh you are here!" Gulat na tugon ni Tatiana.

Napakunot ako ng noo. "Obviously," I said bored.

"Attitude mo pa'rin noh? Sa kabila ng pangyayari gaspang parin ng ugali mo." Ani Polly.

I just rolled my eyes.

Tumalikod ako at umupo sa sirang arm chair pero iba ang bumati sa akin. 'Yun naman pala ay kinuha ni Cece ang upuan bago pa ako makaupo.

Nagtawanan sila. Tinaliman ko sila ng tingin ng makatayo galing sa duming tiles.

"Oops sorry to ruin your jeans ' was that branded? Hmm I don't think so..."

"Girl I heard that she's orphan na. Her parents abandoned her," Polly whispers.

Tumango tango si Tatianna na para bang naliwanagan siya.

"Kaya pala lumaking walang good manners. Wala pa lang magulang kaya ganyan." Lait niya.

Nagsalita siya na para bang wala ako sa harap nila. Tinignan niya ako mula ulo hanggang pa. Puno ng panlalait.

"Seriously what you three doing here? Seeking for cat fight? Well, I am not in the mood. So get out of my sight!"

Marahas na kinuha ang upuan galing sa pagkahawak ni Cece. Napadala siya sa impact non.

I smirked. Bakita ba kasi buto't bala't to?

"I have a little secrets to tell. Gusto mong malaman?"

Nahimigan ako sa boses niya. Maingat ang pagkasabi niya doon. Tila gusto niya na maintriga ako.

Kaya nakursyuso ako. Pero hindi ko pinakita sa kanya.

"I know you heard about what were talking about four days ago..."

I'm trying to understand her. Oh yeah?!

"Yeah? And you think that I'm up for revenge because of what you did? Red liquid stuff? Sorry but I hate to tell you this I'm not in the mood. Okay? So Shoo."

"Even if I tell you that it was Nati who did that to you?" Tanong niya na nakataas ang kilay.

Kumunot ang noo ko. What is she saying? Tumayo na ako at humahalikipkip sa harap niya.

Nakuha na ang attensyon ko.

"I didn't told anyone..."

Binalik ko ulit ang panahong iyon. Ako lang naman ang nandoon. Wala akong pinagsabihan sa nakita ko kahit si Kol hindi ko siya sinabihan.

Sigurado ako don' na wala!

Then four days ago. By the abandon classroom Tatiana and her friends talking...

"It was you?" Kumpirma ko. Napakurap ako.

"Sa tingin mo?" Diretso niyang sabi. Pero nakangiti na ang panuway.

Then out of sudden anger I slapped her face.

Sumakit ang kamay ko dahil doon. Napasinghap si Polly dahil doon at agad na dinaluhan ang kaibigan.

"Cece you filmed that?" Napahawak siya ngayon sa pisngi niya.

Agad akong napabaling ni Cece sa banda niya. Nalilito ako. Walanh ideya dahil sa sinabi.

Bago niya lang sinilid sa pocket niya ang phone.

"Perfectly," she even clapped.

And look at me wickedly. Lumapit sa kaibigan.

Umayos si Tatianna at humarap sa akin. Pulang pula ang kanyang pisngi.

"That was painful girl but worth it," she said cockily.

She acted na para bang hindi nasaktan sa sampal ko.

"Delete the video." Banta ko. Hawak ko siya braso nng aakmang aalis na siya.

"Bakit ko naman gagawin 'yon? Sayang naman kung ededelete diba?"

"Ano ba ang problema mo? And why are you doing this?"

"Just for fun, Blair! Come on' don't be such a kill joy!"

I shot Cece a hard look.

"Its for fun? Yung mukha mo funny!"

Tatianna shrugged at bumaling kay Cece. "You heard her delete the video."

May pag alinlangan si Cece pero kinuha na agad ni Polly at siya ang nagdelete non at binalik sa kanya ang phone.

"Well since its now deleted," inalis niya ang kamay hawak sa braso niya.

"Lets have a truce."

At malakas akung sinampal. Mas malakas pa sa pagkasampal ko sa kanya.