TO BE LOVED

Chapter 24

We almost make out last night. Gigil na ako. We slept together in his room. Hinatid niya ako pero pinigilan ko siyang umalis. I'm sleepy at wala na siyang magawa ng nakatulog na ako sa kama niya.

How can I be this reckless sometimes when it comes to him!

Baliw na yata ako sa kanya. Kung siya hindi rin nagpigil ay ba'ka hubad na katawan ko na ang bumungad sa akin kinabukasan.

Ngumiwi ako sa mga naiisip.

Wala naman ang kanyang magulang. Sabi niya ay busy daw sila. At wala ng panahon para umuwi sa bahay. Lalo na malapit na ang buwan ng eleksyon.

Pagkagising ko kanina. Wala na siya sa tabi ko. Amoy na amoy ko ang malinis at mabango niyang kama. Nakaka turn on. Doon ako naligo sa shower niya. I used his shower gel. Nakita ako ng katulong nila pagkalabas ko. Binalewala ko lang iyon pero siya mukhang hindi makapaniwala sa nakita.

Napasinghap siya.

"H-handa na ang breakfast niyo."

Nautal niyang sabi sa akin. Mukhang nagulat kasi nakita akong lumabas galing sa kwarto ni Kol.

Bumaba ang tingin niya sa robe na suot ko. Oo, ginamit ko ang robe niya.

"Magbibihis mo' na ako," respeto kung ani.

Pumihit na sa kwarto habang siya nakatayo lang ng umalis ako.

Malaking celebrasyon ngayong araw para sa Coventry Hill. Hindi lamang dahil sa mga aktibidad na gagawin sa school, kundi sa mga gaganaping aktibidad din at celebrasyon para sa mga tao dito sa town.

It's also to uphold and celebrate the founders only for the Coventry town. Four of the municipalities came to visit and have fun. Kahit man lang isang araw lang ito gaganapin ay pinaghahandaan ng bongga.

Hinatid ako ni Kuya Jober sa paaralan– 'yon ang bilin sa kanya ni Kol. Napangiti ako don. I feel like he's very much protective of me.

I giggled discretly. Excited na makita siya ngayong araw!

Umiling ako sa naiisip. Nang makababa ako galing sasakyan. Bumati agad sa akin ang maingay na paligid. Hindi sila naka uniporme. PE unifrom lang ang pinahalintulot na suotin. Kaya ang nakikita ko ay gold at blue na kombinsayon na mga damit.

"Blair!" Bumaling ako sa tumawag. It was Miss Pangilinan who called.

Napahinto ako sa aking paglalakad.

"Ready ka na ba mamaya?" Salubong sabi niya.

"Yes po." I smiled.

"Good to hear that! O siya sige. I want you to do nothing today, okay? Para ma prepare ka mamayang gabi. Puntahan mo'ko mamaya 'mga alas kuwatro sa faculty at doon na kita aayusan. Hindi na ako nag hire ng make up artist. Kasi may make up o wala! Maganda kana." She said cheerfully.

Hindi ko alam kung pampakalma ba ng loob ang sinbi niya para maibsan ang kaba o ano.

Nahanap ko naman agad si V matapos akong maglakad sa soccer field. Hindi ko mahanap si Kol probably busy for the debate.

Niyakap ko siya. She give me a heads up for later. I smiled at her and thanks. May dala siyang camera. Matangkad ako kaunti sa kanya. Kaya tinapikan ko ang ulo niya. She pouted. When I told her that she looks like a puppy. She just laughed. We took a picture of us.

Sandali lang ang usapan namin kasi tinawag na siya ni John. Para kumuha pa ng mga pictures sa ibang parte dito sa school.

Plano kung sabihin sa kanya ang tungkol sa amin ni Kol. Pero naiisip ko na wag' muna. She's enjoying this huh.

"Goodluck mamaya sa exhibit mo!" I shouted and smile widely.

She stopped and look at me and then shrugged. The kind of shrugged that "nothing is big deal"

My phone dinged in. And I recieved a message from Chevy.

Chevy:

Wer r u? im outside caMpus. meEt me hEre. i have soMething tO tell yOu.

I replied in. Nakangisi. He's in a good mood huh – given his text. The caps mixed with the not caps.

Me:

Okay cool. On my way out. I have something else to tell you too.

Excitedly akong umalis sa bench.

Nagpasya akong umalis sa mga vending machine doon. Nasa ilalim ng puno na kung saan may shade doon na gawa sa metal nagsilbing daanan upang hindi mainitan ang mga naglalakad.

Tanaw ko ang statue sa harap ng hall. Nakasandal doon si Chevy. Na nagtitipa sa kanyang cellphone. He looks boyish on his outfit with a bandana.

Sino na kaya girlfriend ng taong to? At mukhang inlove sa ka text niya?

Napanis ang ngiti ng moklo ng makita ako!

"Outside? Really? Your inside the campus boy!" patuyang paalala ko.

Lumingon agad siya sa akin at niyakap ako. Binalik ang phone sa pocket. A friendly hug. Awww.

Pumunta kami sa jeep niya at doon kami nag usap.

"Ridge already caught. Kagabi." He stopped.

He look at me weighing my expressions. Nang makitang ayos lang ako ay nagpatuloy siya.

Its been months have passed and ngayon lang nakulong. Parang hindi ko na inisip yon. Ngayon na sinabi niya naisip ko kaagad ang nangyari sa gabing yon.

I continued listening to him, though.

"Nahuli siya kagabi. Kusang nag surrender siya. Which is weird because he doesn't give up that easier,"

He fell silent and ponder by what he said. He seems uncertain.

"You said you won't press charge?"

Tumango ako.

"Bakit naman? Paano kung balikan ka non?"

"Hindi na. Nasisiguro ako niyan! Hindi nga niya ako hinanap diba nitong mga nakaraang buwan. Kaya hindi na. Ayos naman. At tsaka hindi na ako babalikan non."

Natahimik siya.

"Isang gabi lang siya sa silda. Nakalaya kaagad kaninang umaga. May umabswelto sabi ni Dad..." He trailed off.

" As far as I know his father is so much influence sa karatig municipal dito. But don't worry he didn't reside here in Coventry." He assured me.

I didn't mind what he's just said. I nodded once he is done. And sort of its not that big of a deal to me... these days. Whatever! Panatag narin naman ang loob ko.

Given his reactions to me seems that he didn't happy at all. I assured him not to worry about me. He tilted his head and look infront. Then back at me. Still not certain by my assurance for myself.

Kumalma naman siya kaagad. I appreciate him being like this... towards me. What are friends are for right?

Matapos sabihin ko sa kanya ang tungkol sa amin ni Kol. Ay masaya siya. Hindi siya makapaniwala sa sinabi ko. Drama pa akong nalungkot dahil hindi siya makapaniwala sa sinabi ko. Pangit ba ako?

Sa totoo lang hindi naman ako takot sa kay Ridge lalong lalo na parati na kaming magkasama ni Kol. And ofcourse hindi naman siguro niya ako gagamabalain at hindi na naman kami ni Chevy.

Kung gusto niya si Brenda nalang gambalain niya? Seems like she needs attention though.

"Sabihin mo nalang sa kanya kung magkita kayo o mag cross ang landas ninyong dalawa ngayon sabibin mo na hindi na tayo at kami na ni Kol anak ng gobernador sa town na ito." I said to him.

He just sighed after what I just said. And I assured to him too na hindi na mag alala para sa akin kasi wala naman dapat talaga ulit. Kung meron man siyang gawin sa akin ay ibang usapan na iyon lalo na kami na ni Colleen Jace Vergara.

Malaking tao ang binabangga niya kung sa kaling may gagawin siyang masama sa akin. Hindi lang ako ang mababangga niya kundi si Colleen narin pati.

Niyakap ko siya at ako rin sa kanya. Bago pa ako makalabas at tuluyang buksan ang pintuan. May kinuha siya sa ilalim na kung saan ang paa ko napaatras ako sa biglaang ginawa niya. Ang balikat niya ay nasa legs ko sandali habang kinuha ang itim na bag.

Napahawak sa bintana. Kinuha niya doon ang duffel bag at umangat ang tingin sa akin. Tinignan na ang pintuan nagpapahiwatig na lumabas na ako.

Umalis ako kaagad at nasa upuan ko na kanina ang duffel bag. Na pansin ko alam ko kung para soon yon.

"Wala kang activity sa inyo?"

"Nope. Boring!" He revived the engine.

"Saan ka pupunta?" I ask curiously.

"Gym. Wanna come?"

Natatawa ako dahil sa kanya. Ayos lang ba siya? Busy ang buong town ngayon tapos siya mag g-gym lang?

Umalis ako doon ng umalis ang sasakyan niya.

Nahanap ko si Kol matapos ang debate nila. Sabay kaming kumain kasama ang mga kaibigan. Wala si Nati sa amin. Hindi ko pa siya nakausap simula noong huwebes kaya nagambala ako. Ewan ko kung bakit ganon.

"Congratu-f*****g-lation sayo. Sa inyo!" Sabay baling sa kanyang team.

Oo kasama namain ang mga team niya sa debate team.

Kol shot me a glare. Ugh! Okay profanities. Oops, my bad. I rolles my eyes. Mouthed sorry.

"Hindi ka pumuntang plaza?" Binalewala ang sabi ko.

Magkatabi kami ngayon. Kumakain kaming dalawa.

"Bakit naman? Anong gagawin ko don?"

Why would I be there? Its hot kaya!

"May event din doon ngayon."

"Wala akong kasama. At hindi na maya mayang hapon lang din ako susunduin ni Miss Pangilinan para mamayang gabi."

Matapos kaming kumain ay pinasyal niya ako sa sentro. Maraming mga stall nakalatag na nagbebenta ng kung ano ano. Maraming bumabati sa kanya.

Syempre kilala siyang anak ng gobernador dito kaya ganoon nalang siya ka big deal sa ibang na makita ang anak ng namamasyal na walang guards lalong lalo na sa papalapit na eleksyon.

Namangha pa ako kasi respetado siya dito lalong na sa huminhinto at bumabati. Kaya matagal kaming maka usad kasi may nakakila sa kanya na kumausap sa kanya.

Isa doon ang nagpakaba sa aking loob ng makasalubong sa amin isang babae. Panamit pa lang dito makilala mo na malalaking tao na.

"Colleen Jace, ikaw pala yan!" Siya ang nag initiate na magbeso kaya sinabayan ni Kol.

"Good afternoon po Tita," he said, respectly he even bowdowned kahit hindi halata iyon ay klaro iyon sa akin.

Kaya napatingin ako sa kanya. Sino batong babaeng to? At mukhang nirerespto talaga? Napansin ko madalas na sulyap niya sa akin.

Kumikinang ang hikaw niya. Naiilang ako sa kanyang tingin sa akin. Hindi naman nag tagal iyon. At hindi narrin ako masyadong nakinig sa kanya kasi nalilibang na ako tumingin tingin sa mga binta doon malapit.

Isang magandang silver at simpleng bracelet doon ang nakita ko. Sinuri ko iyon ng maayos at maganda ang design.

Naiisip ko bigla ang tattoo niya.

"Couple yan hija." Sabi ng nagbebeta.

Marami pa siyang display pero ito ang nagpaagaw pansin sa akin.

Hindi ko siya pinansin sa sinabi kasi maganda talaga ang bracelet doon natutok ang attensyon ko.

Ngayon lang ako na attract sa ganito. Kasi lahat ng mga gamit ko puro branded pa. Dito kahit naka display lang sa gilid ay masasabi mo na fake to at mura lang.

Naputol ang pagiisip ko ng maramdaman mainit na yakap ng kamay sa braso ko.

Napabaling ako sa kanya. Tinignan niya ang hawak ko.

"Bili tayo nito. Para couple tayo."

Agaran kung kinuha ang ka partner nito. Hindi ko na hinintay ang sagot niya. Kinuha ko ang wallet at nagbayad na.

"Keep the change." Sabi ko at umalis na doon.

Huminto kami sa park. Na may statue doon na pinalibutan ng pang tatlong upuan na gawa sa metal na may disensyo at ang upuan ay gawa sa kahoy.

Kinuha ko ang vieny hands niya. It never came cross into my mind that having such veiny hands can be this attractive.

Nilagay sa wrist ang isang silver na simpleng bracelet doon. Nilagay naman niya ang isa sa akin. Napangiti ako matapos picturan iyon.

"Ang ganda diba?"

Pinadaosdos ko iyon at sinasayawsayaw pa para malaman kung matatangal ba siya o hindi ginawa niya ang ginawa ko. Hindi naman natanggal sa wrist namin.

"Hindi naman dapat kailangan nito. Nag effort ka pa." He said. Mukhang hindi masaya.

"Ayos lang na mag effort sa boyfriend mo."

He looks so good. Ibang mga ideya ang naglalakad sa aking isipan ngayon. Sa simpleng suot na jeans at army green polo at naka white shoes. Ayos na ako.

Kahit hindi na manalo para mamaya. Kung ganitong mukha ang nakikita ko araw araw. Punan pa ng relo niyang nagpatingkad sa kabuoan niya. He looks so manly, town/city boy.

Galing sa tingin sa bermuda kinuha ko ang kamay niya. He has a veiny hands. Naguguluhan siya sa ginawa ko.

"What are you doing." He said in a voice trying to figure me out.

Pinagtabi ko ang ring finger ko at ang maliit niyang finger. It's not what I expected beforehand.

"Sabi kasi nila na... Meant to be daw kapag ang ringer finger ko at ang pinky finger mo ay magka same size."

Bumaling ako sa kanya para makita ang reaksyon niya. Kunot noo ang sumalubong sa akin. I saw a ghost of smile the kind of smile mocking me.

"That's not true." He said. Inayos niya ang bangs kung nagulo.

"Supertitious belief."

I pouted," How can you say so? Ayaw mo na meant to be talaga tayo?"

"Its not that... I just don't believe on something without witnessing it all by myself."

"So gusto mo na may proof? At dapat ikaw mismo mararanasan mo? Its that what you mean?"

"Hmm."

"You know I really admire you. You see or should I say you purview things beyond my explanation. Ayaw mo lang mag settle sa mga bagay na walang katuturan gusto mo ikaw mismo alam ang ginagawa. You think practically. Minsan naiisip ko ang tanda mong mag isip Collen,"

"Bakit ayaw mo ba sa ganyan? I'm smart you said. Sabi mo diba gusto mo sa mga lalaking matalino?"

"Yes. Pero nakikita mo ang mga bagay na hindi ko nakikita. I cannot explain well but you explain things precisely. Thats one of the reason why I like you. You think maturely."

He look at me with twisted lips. Amuse about what I said to him.

"Intellegience is sexy. I must say so..."

"Yeah." He agread. Tumango pa. This guy... is really something else.

Last time I checked he didn't approve that phrase. Funny.

Nakita niya ang pagsipat ko. Porket matalino ka at ako hindi? Pasalamat ka at gwapo ka kundi tinarayan na kita dyan!

Kahit medyo bobo to magdating sa math atleast alam ko kung paano magmahal.

Lihim akong napangiti. Kasi malapit na ang paglubog ng araw. Tilt orange na ang kulay ng langit. Naka indian sit ako habang nakasandal sa kanyang balikat. Tanaw ang ang busyng park at maraming tao.

Halos nilubayan ako ng init sa katawan ng tumunog ang cellphone. We passionately kissed here alright! Tapos tumawag si Miss Pangilinan. Doon ko lang maalala ang contest na gagawin!

Dali dali kaming nagpunta sa skwelahan. Hindi ko na sinama pa si Kol kasi may emergency din daw sa student council. Kaya naghiwalay kami sa hallway. Siya sa student council ako sa faculty. What a timing!

Sige Dorothy lumandi ka pa! Ayan tuloy! Hindi bayang makapaghintay iyang ani mo. Tangina ka!

Pagkarating ko doon. Pag alalang mukha ni Miss Pangilinan ang sumalubong sa akin. Inayusan agad ako para sa opening. May dalawang bading doon na hindi ko kilala. Pagkakaalam ko siya ang nag ayos nito para sa akin.

I hope I would win. It would be a good news for my Mom pag malaman niyang nanalo ako. As far as I can remember mga beauty queens ang mga kapatid niya. Kaya importanti ito sa akin. Well sort of.

Nagambala ang isipan ko ng naglakad kami palabas na sa school kanina para tumungo na sa plaza. Rinig ko ang sigawan sa kabilang room. Binalingan ko si Ma'am pero occupied siya sa katawagan. Hindi narinig ang ang nangyayari sa nalampasan naming room.

I do my job well. Remembering the practiced these ago. I plasetred my genuine smile.

What excites me and anxious me a little bit is that when I know that one of the judge was Lauren Modelaine! I mean yes of course! Big deal sa akin. At dapat lang na maging kabahan ako kasi iniidolo ko siya! Tapos malalaman ko na isa siya sa mga judge doon!

Sinilip ko siya galing backstage bago pa ang maiaanounce ang winner.

Nagsasalita pa ang Mayor sa Coventry.

Frank Rios said his piece. He even acknowledge his daughter Lauren Modelaine Rios. Which is schocked me the most. Nagbibiro pa siya nito na malapit na raw itong iwan ang pamilya kasi mag aasawa na. Napatawa ako kasi ganoon din ang madla.

Hinanap ko si Kol sa dagat ng mga tao. Hindi ko siya nahanap kanina kasi kinakabahan ako bigla o siguro dahil yon ni Lauren Modelaine. Nakita ko sila ng mga kaibigan niya nasa likuran nakatayo kasama ang mga soccer player na team.

Seryoso at nakahalukipkip.

Nakasimangot ako kasi ganon siya. Malikot ang mga kaibigan siguro sila yung nag cheer kanina. Kung ganon bakit ganito ang dulot ng isang kasama nila?

Matapos ang halos isang oras na speech ay pinalabas na kami. Habang binabasa ang mga nanalo sa minor awards hinanap ko sil sa crowds pero wala. Maingay ang mga madla ng nakarecieve ang mga pambato nila. Ibat ibang school na mga studentanye at ibang tao dito sa town ang dumayo.

May pa thrill pa ang boses ng MC kaya kinabahan ako. After getting a major awards. I am very much sure that ako na talaga ang mag uuwi ng bacon! Lol.

Nasa isip ko na na si Lauren Modelaine ang magbibigay ng crown kaya iyon ang nilolook forward ko.

Halos magising ako sa tawa ng tinawag ang pangalan ko! Tumungo agad ako center ng stage. Nakita ko si Lauren Modelaine na nagtungo na dito matapos kunin ang crown at sinamahan ng Mayor na ama niya.

Nag palpitate na ako habang lumapit sila dito. Ang dahilan ng panginginig ko ay si Lauren Modelaine.

"Congratulations,"She said smiling. Nag beso pa kami.

"Oh my god!" Napasinghap ako. Napangiti siya sa reaksyon ko.

"You're so beautiful." She complimented. She kindly get my make up na medyo nagkalat. Sinegundahan ko naman ang gawa niya kasi nahihiya ako na ginawa niya pa iyon.

"No. Ikaw ang mas maganda." Puri ko.

Her hair is on a tight bun. Maliit ang mukha niya at kaunting make up pero sobrang ganda niya tignan lalo na sa malapitan!

"Congratulation 'hija," Mayor Rios spoke.

Inilalayan niya ang ama pababa sa hagdan pagkapos ng ma picturan kami ng mga photographer.

Inilalayan ko ang crown ko na baka mahulog ito. Nanginginig ang kamay habang nakaharap sa maraming tao.

Iniwan nila ako dito para makunan ako ng pictures solo. Pumalakpak ang mga tao sa naging resulta nito.

Everyone cheered.

Maingay na ang mga tao at nagsisialisan na ang iba. Marami pa ang ibang hindi pa umalis, nagkukumustahan sila lalo na ang nasa harap na mga ilado sa town na ito.

Hinanap ko ang mga kaibigan ko. Tinawag nila ako at napabaling sa pinanggalingan ng boses. Nakita ko sila Yousef at mga kasama niya. Pero bago pa sila makalapit sa akin ay napaliguan na ako ng kulay pulang liquid na galing sa taas.

Showering me!

Ang takot at panik na galing sa kaloobloban ko ay lumabas. Rinig ko ang singhap ng mga tao. Naghahanap ng tulong. Halo halong naramdaman at hiyang nadulot sa mga taong nakakita ng pangyayaring ito.

"O-oh m-y god... blood" Singhap kung ani. Naiiyak na.

Naiiyak ako na tinignan ko ang mga kamay ko na puno ng pulang liquid at sticky pa.

Hinahabol ko ang hininga ko sa grabing panik at takot. Hirap akong lumunok dahil bukol nag aabang sa lalamunan.

Paatras akong naglakad umiiyak na habang mahigpit pinaalis doon ang nakapulupot na liquid. Mahinang daing at umiling iling na ako kasi ayokong isipan naman ang nagyari noon.

I feel dizzy and weak.

Mas lalo akong naghina at sa bigat na pakiramdam ko dahil sumagi nanaman sa isip ko ang pangyayari noon. Lalo na sa resemblance ng kulay na noon nakapulupot na sa buong katawan ko.

"N-o oh m-m-y god!" Panik kong sabi.

The white dress now covered in blood. I deliberately take the red liquid off my skin. But before I could start again I fell off the f*****g stage before the approache of help came. And everything went black.

Two years ago

"Claire! Come on!" Pilit ko sa aking kapatid.

Nasa likod siya ng bahay nag aaral. Graduating na kasi siya this year. Kaya ganoon ang effort niya sa study.

"Blair sabi ko ayoko nga, next time na nag aaral pa ako oh," tukoy niya sa mga librong nakalagay sa harap.

"Sandali lang naman, sige na. Malapit lang naman dito sa atin! Bibili lang akong shake!

"Blair pakiusap ayoko talaga," she said.

Galing sa pangungulit at sa desperadong boses ko. Napalitan iyon ng galit at pagtatampo.

"Sige ka! Kung ayaw mo edi wag! Minsan na nga lang ako manghihingi ng favor sayo ayaw mo pa!"

"Blair naman..."

"Totoo naman ah? Mabuti ka lang sa ibang tao pero sa akin simpleng pabor na samahan mo lang ako ayaw mo!"

Hindi siya nagsalita.

"Sana talaga mawala na ako sa buhay niyo! Kasi kahit si Papa walang pakiaalam sa aking paggiging spoiled brat ko!" I spat.

Lumabas si Ate Lanna galing sa sliding door. Siguro naririnig ang away namin.

"Edi ikaw na matalino! Diba kaya ka gusto ni Mama at Papa kasi matalino ka may hangarin sa buhay! Ako? Wala kasi bobo ako at walang alam kundi isipin ang sarili ko! Edi ikaw na! Bwesit!" Bulyaw ko sa inis.

Dali dali akong lumabas at kinuha ang susi. Naramdaman ko ang pag sunod ni Ate sa likod ko bago pa buksan ang pintuan ng sasakyan.

"Blairy..." mahinang sambit niya. "Wag ka ng magalit, at oo na sasama na ako,"

Nakatalikod ako sa kanya. Hinawakan niya ang braso ko galing likod.

"Hoy..." sa malambing na boses.

Unti unting sumilay ang ngiti ko ng binalingan ko na siya. Tuluyan ng sumilay ang ngiti sa labi.

Gotcha!

"Pasado na 'ba acting skills ko?"

"Ikaw talagang bruha ka!" Tinampal niya ako. Natatawa lang akong pinipisil ang pisngi niya.

"Totoo ba yung mga sinabi mo kanina? O scripted lamang lahat iyon?"

"Hmm... oo totoo lahat yon!"

"Dorothy," banta niya.

"Totoo naman ah?" Hindi siya sumagot," Tsaka ano? Magchichikahan nalang ba tayo dito? Pasok na. Ako mag dadrive."

Narinig namin na tinawag kami ni Ate Lanna. Nakalabas na kami sa garahe.

"Mama niyo tumawag!" Habol niya.

"Sabihin mo na aalis kami kasama ang paborito niyang anak." Patuya kung sabi sa panghuling salita.

Nasa caller na ang imahe ng cellphone. Nasisiguro kung rinig iyon ni Mama ang sinabi ko.

Tumawa lang kaming dalawa ng kapatid at umalis na sa village. Minsa lang kaming nagkakaroon ng bonding ng kapatid.

Maliban sa busy siyang nag aaral ay madalang lang siyang umuuwi sa bahay lalong graduating na. Siya kasi ang gustong mag dormitory muna para mas pukos siya sa pag aaral.

She really is passionate one when it comes to her field.

Matapos naming bumili. Naglalakad kami sa boarwalk na malapit sa dagat na sentro. Nagkwentuhan kami.

Masaya ang naging araw namin. Kahit papauwi na kami nagkwentuhan kami. Hagikhik at tawa ang natamo sa mga kwento kung nakakatawa at kabalastugan ko sa highschool.

And all she could do is to give me piece of advice.

Sa hinding inaasahang pagkakataon naging iba ang takbo ng araw na iyon.

Nakangiti pa akong kausap siya kinuwentuhan niya ako tungkol sa lovelife niya.

I swerve quickly when a dog run accross the highway. Napahingal pa ako ganoon din si Ate sa gilid. Akala ko safe na kami pero may dumbtruck na malakas ang patakbo nito at nasagasaan ang sasakyan namin.

Nakita ko ang malakas na impact ng dumbtruck sa gilid ng bintana niya na pumusok sa loob na si Ate Claire ang mas napuruhan. Nakita ko kung gaanong bumigay ang katawan at mukha dahil sa six wheelers.

Ang sasakyan namin ay natulak at ang salamin sa gilid ay nabasag napapikit ako sa sakit na nadama galing bubog at nabunggo ako sa harap.

Last thing I remembered when I saw my sister covered in blood. Hindi maitsura ang mukha niya.

Nanginginig ang buong katawan ko. Hindi ako makagalaw.

"N-no...please...n-o," I whimpered.

Umiiling ako ako habang tinignan ang katawan ni Ate sa gilid ko.

"Please n-o I-I'm sorry." I said pleadingly. Humahagulgol na ako sa gabing iyon.