Chapter 23

2865 Words
Pagkarating namin doon, nagpark agad kami ng sasakyan. Medyo maraming tao. Mostly mga kabataan. Nakaharap kami sa diner na may nakalagay na pangalang. NY LIT Diner. Sa ibaba nito ay nakalagay 24 hours. Even the outside apperance looks so appealing. Kung ako siguro tourista dito ay ma iinganyo akong pumasok. Labas pasok ang tao sa loob ng diner. The diner looks magneficent especially at night. Its almost sundown. The neon color burn so bright infront of us. Maraming mga tao sa loob at mukhang punuan. Ganito siguro dahil muli lang to' nabuksan ulit. Sa kabilang banda naman ay ang mahabang lawn na nakupahan ng mga sasakyan at sa malayong harap ay ang puting tela handa na para sa mamayang palabas. Kol hold my wrist and guided me to the diner. "Kumain mo' na tayo," Anyayang sabi niya. Tumango ako naglakad na papasok sa loob. Inside of the diner are all designed in retro themed. The floor is in black and white tiled. Ang mahabang counter at ang mga stool na kaharap nito'y okupado na. Yousef shouted shamelessly to us amidst the busy air. "Blair, Kol!" Few of the crowds give us a look. Becaue of that loud voice calling us. Napalingon kami sa kanya. Binalewala ang mga nakatingin. Kumaway siya at lumabas siya galing counter at naglakad patungo sa amin. Tinapikan niya ang lalaking na katabi at pumalit sa pwesto niya. "Akala ko hindi kayo pupunta." Masiglang salubong ani niya sa amin. Iginiya niya agad kami sa naka reserve na sa amin sa aming booth. "Hindi ko inexpect to' like really expect!" He said with exaggeration. He flash a smile, his canine teeth is quite hard to ignore – well plastered attractively. "Buti pa kayo ha may ganito na!" I said as a congratulatory greetings. Iginiya ko ang tingin sa buong lugar na busy at puno maraming tao. I look at the whole scene with enthusiasm. To sum it all, the whole scene is beautifully vivacious. Kinuha niya ang order namin. Matapos makaupo kami. Nag lista siya agad ng order namin. "Manonood kayo sa palabas ngayon? Classic ang ipapalabas ngayon. Kaya hindi masyadong marami ang manonood." "Anong palabas ba? Manonood kami. Nasayo na ba ang tix?" si Kol. "Sleepless in seattle, your all time favorite with–" Nabitin sa ere ang sinabi niya. Hindi natapos ang salita niya. Tumama ang tingin nilang dalawa. Na may pagsisi sa mata ni Yousef. Agad naman napalitan yon. He smile sheepishly. "Ah'oo! may ticket na. Kunin mo nalang kay Roger siya ang nag handle non. O' sige iwan ko muna kayo baka pagalitan pa ako ni Nati." He excuse himself then give me a salute. I rolled my eyes at his effort. Then give me a goofy smile. Tinawag niya ang waiteress at binigay ang order namin. "VIP yan!" Singit niya pa sabay turo sa aming banda. Nagpaalam siya at umalis at umattend na sa cashier na posisyon. The whole place is busy and alive. May nakikita pa akong mga pamilyar na mga mukha. Hindi ko mainignora ang ibang tao na nakatingin sa amin. They think that I'm with the Governor son huh. Or is it because this guy I'm with is really a sight for sore eyes? "Spagetti?" gulat niyang ani. Binuksan ang ang tissue nakayakap sa tinidor. Huminga ako ng malalim. At tumingin sa order namin. "Yes. To forget my reggretti." I jolly said. At nilantakan iyon. Napansin ko sa gitna ng pagkain ko na tinignan niya lang ako. Pinunsan ko ang labi gamit ang tissue. "What? Kumain ka na! Manonood pa tayo ng palabas." Bumaling sa labas ng bintana. The thought of watching a movie with him excites me. Ewan ko ba, basta na eexcite ako. O dahil siguro movie drive -in yon at first time kung ma eexperience ngayon. He started eating his food. "To forget your reggretti huh" makahulugang ani. "Ulitin mo nga ano yon?" The way he said 'huh' caught my attention. Kol's forehead creased. Ngumuso ako at nagpatuloy sa slice ng cake at kumain. Ginaya ko ang boses ang salitang sinabi niya. " To forget your reggretti huh" with the emphasized of "huh" His voice when he said "huh" screams hot. "Why would I? Sinabi mo na," Umiling siya. "Ang hot ng pagkasi mo ng huh!" I said smiling ears to ears " Cute." Inabot ko ang pisngi niya at pinisil. Umiwas siya kaagad, ng kinukulit ko siya na magsabi ng ganon ulit. "Whenever I eat spag. Remember that I regret something about what I did. Tandaan mo yan!" Kumuha ng pancake niya. Walang syrup non. Kaya ako mismo ang naglagay. Sinuway niya pa ako kasi ayaw niya. Kasi mastamis daw. "Bakit naman? Parang bata." Komento niya. Dismayado. "Anong parang bata? E' mag kaedad lang tayo? Uh, hindi pala one year older ka pa'la sa akin. Tska oo' regretti means regret! Ang bobo mo talaga sa mga modern words ngayon! Ang akala ko ba matalino ka?" Inis ko kasi ang slow niya. Pinunsan ko ang gilid ng aking labi. Bago pa magawa yon. Umiwas na siya ng tingin. May tumikhim sa likod. Napabaling ako sa likod kasi wala na sa akin ang tingin ng moklo. "Colleen hijo' andito ka pala!" Bati ng matanda. Nagmano si Kol nito. Niyaya pa niya itong umupo sa pwesto niya pero umiling ito. "Ito na ang ibig sabihin ng Mama mo?" Tingin ng matanda sa akin. "Ha?" He said confused. " Uh, hindi po. " Tumango ang matanda. "Akala ko ito na. Ang ganda mo naman hija." "Salamat po," nahihiyang sabi. "Ikaw rin po naman. Ilang taon na'po ba kayo?" Pinagmasdan ni Kol ang gawi ko. "Naku hija. Sixty na ang lola mo." Natawang sabi niya. "O? Mukhang hindi naman ah? Parang thirty plus pa po kayo." "Ikaw talagang bata ka' wag ka ngang magsabi ng ganyan. Baka pa ay maniwala ako sayo. O Siya sige maiwan ko na muna kayo." Natatawang ani niya. Nagpaalam sa amin ito bago umalis. "Sino yon?" Nakatingin parin habang naglalakad. Pumasok siya sa loob ng may nakalagay na personnel only. "Lola nina Yousef and Nati." He said and settled pagkatapos ay nagbayad na kami. Nagpaalam kami ni Yousef na ngayon nasa gilid na si Nati. She give me a smile but notbreach on her eyes. As if may tinding mangamba doon. Threatened ka ghorl? Kinuha namin ang ticket ni Roger. Na kakilala ni Kol. They talked casually. He didnt even introduce me to him. But I don't mind though. Naglakad kami ngayon sa sasakyan niya na naka pwesto na sa malayong harap ng projectror para sa gaganaping palabas ngayon. "Sleepless in Seattle your favorite film huh." Kinuha ko sa kanya ang finger food. At isang spray na hawak niya. Tumabi ako sa gilid kasi may nagparking rin sa gilid namin. May kinuha siyang kumot doon na makapal at dinala sa likod ng pick up. I was kinda surpised. Tago akong ngumiti habang inaayos iyon sa likod. "Pinaghandaan mo 'to no?" Ngumuso ako. Kinikilig sa kaloobloban. Sumulyap siya at umupo na. "Its my favorite movie kaya ' oo pinaghandaan." He said a matter of fact. Tumabi ako sa kanya. Inaayos ang kumot sa aking harap. Madami kasing lamok. Tapos na ang palubog na araw. "Classic? Hindi ko talaga bet ang mga movie na ganyan." I said in dismayed tone of voice. Kumuha ako ng onion rings na galing sa pagkawak niya. Tipid siyang ngumiti sa harap. "You'll like it for sure," he assured me. "Oh? You already watched it naman pala. Bakit ka'pa nag'aatubiling pang manood nito?" I shouldered him. At nag ngiting aso na ako. He just glared at me. Tahimik siya. Napansin ang bugs mabilisin niyang inispray-an niya. "I said its my favorite film. Nothing else." he said dismissively. Napansin ko ang tono ng boses niya. Kaya bumaling ako sa kanya. "Ang bilis mong magalit no?" I confirmed. "Ang dami mong kuda no?" Umiiling iling ako at natatawa. "Suplado naman ng anak ng gobernador na to!" "Ikaw kasi. Manood ka nalang. I assure you na maganda to." "Patingin nga ng mukhang nagagalit." I teased him. Hinawakan ko ang mukha niya upang igiya sa akin pero ayaw niya. I can sense that his blushing! Aww! I giggled when he don't want his face to face at me. Sinabihan pa kami ng katabi namin na ang sweet daw naming dalawa! He glared at me. Mas lalo akong nagaganahan na kulitin siya. Then he look at the screen infront. Kasi nagsisimula na. "Edi sige' kung yan ang gusto mong sabihin." Nakalantad ang mahaba niyang binti hindi nakisali sa akin sa kumot. Nagsimula na ang palabas. Wala kaming imikan habang palabas iyon. The film is in classic settings. Even the cinematography is set in classic. "Lets cuddle," I whispers in between film. He didn't shot me a look kapag kinukulit ko siya. So I give up. Now that I realized that this is his favorite film. Kaya ayaw niyang padisturbo. "Do you believe in destiny?" I said when hours pass. "No." Sumulyap siya. I think the movie is almost over. It is on the part where his son Jonah took a trip alone to New York and go to the Empire State Building to meet Annie. "Hypocrite." bulong ko at ngumuso. The movie tells about a man who is still not come to terms about the death of his late wife. So his son, Jonah forces to call a national radio station, hoping to get his dad a new wife. Aww. So apparantly the movie talks about destiny. So how the collen did he not believe in destiny? "Why is it called sleepless in seattle?" I asked. He give me a blank expression. As if my question is dumb. Ngumuso ako. Marahan siyang huminga. "Kasi 'diba napansin noong anak niya na his dad is having trouble sleeping at night. Iyan ang sinabi ng anak niya ng tumawag siya sa National Radio Station and Fieldstone refers him Sleepless in Seattle. At tika hindi ka ba nanonood?" He questioned me. Tumango ako. "Nanood ako. So naniniwala ka talaga sa destiny? Kasi mukha yon yung point sa film 'e" "Hindi. Hindi kasi lahat destined para sa isa't isa. Iba pinagtagpo kasi may misyon sila sa isa't isa. They meet for a reason." Tingin niya sa akin, He continued "Sa movie, oo destined sila sa isa't isa. Kasi akalain mo na iyong nakita ni Sam na babae sa airport na mukhang na startruck siya ng makita niya ito ay si Annie pala and turns out siya ang nagbigay ng letter sa kanyang anak para sa kanya which is he doesn't give any big of a deal." He explained. Tulala lang akong habang tinitignan siya. Eni-explain niya sa bobo kung kukuti. Hays. He really is a something else. No wonder why he become a president of the student council. Kapag ganito ang topic tungkol sa mga ganyan o ibang bagay bagay at may mas alam pa siya sa akin at kung tutuusin magkasing edad lang kami. Pero mukhang may mas alam pa siya sa mundo sa ganyang edad. Noong nasiraan kami. At uuwi na biglang umusok iyong sa harap ng sasakyan at siya pa mismo ang naghanaho kung anong problema doon. Nahiya si Kuya Jober tuloy sa panahong yon. He is very imformative. Kung anong topic at mga tanong lumalabas sa utak ko alam niya. In short super wide learner niya. I even discovered that he is a movie buff and a bookworm like hell! Every movie & books that I mention to him he already watched it and read it. "You already read fifty shades?" He shot me a glare. "Easy lang ha. I'm just asking! " I said defensively pero natatawa na sa tingin niya. "Alam mo kapag tinitignan mo ko ng ganyan natatakot ako. Ang strict mo kasi pagganyan ka parang hinuhabaran mo na ako sa isipan mo." He remain calm and stares at me for five second. I counted it duh! "Don't look at me that way. My naked body might catch a cold." Tinignan ko ang expressyon niya. Nangagalait na sa inis. "I don't read romance books." He says. At umalis na kami doon. "Well, apparently the film is from a book!" "It doesn't you idiot." He casually said. The next day on sunday. We went to the diner. Kinukulit ko kasi siya na manood kami ng movie ulit. Kahit kakapanood lang namin kahapon. I didn't enjoy the movie because it was gore! And I don't like bloods-stuff related movies! Pero sabi ng incharge wala daw pag sunday, temporarily. Pero dahil kinulit ko si Kol. At sakto na kaibigan niya ang incharge, pinayagan kami. O may ibang rason kasi anak siya ng gobernor? Or is it because Yousef and Nati owns this too? "For old time sake huh!" Makahulugang sabi noong incharge sa kanya. "Nah," Kol said boredly. To cut the long story short kami lang ang nandoon. Exclusive only for us! We watch friends. Its my favorite tv shows. We laughed together. Nasa likod kami ng pick up niya. Magkatabi. Kumukuha ako ng popcorn. Ang kumot ay nasa aming harapan magkashare kami. Ubos na ang aming snacks. And its already passed ten in the evening. Sumasakit na ang panga ko sa kakatawa. I know that Kol enjoyed it too. Napapansin ko siyang madalas na sumusulyap sa akin habang tumatawa ako. Hindi ko pinansin yon kasi mastado akung nag enjoy sa palabas. Bumaling ako sa kanya kasi tumingin naman siya at nahuli ko kaagad ang mata niyang mapungay. Mapungay naman ang mata ni Deb pero hindi katulad ng sa kanya na iba ang dating sa akin. Pansin ko ang pagbalikbalik niyang sulyap sa aking labi. I bite my lips. Damn it! What the f**k, B? Dahilan napaangat siya ng tingin sa akin mga mata. He chuckled at umiling at humarap na agad sa screen na para bang nahihiya siyang nakitang nakatingin sa aking labi. His angled side face and cleaned army hair cut screams madness and attractiveness facing me and giving me multiple s****l thoughts racing on my mind. Ay' hija de puta! Pinigilan ko ang sarili ko. Maingay ang buong lugar dahil sa palabas. Hindi ko maiwasang ngumiti sa halohalong nararamdaman. Bunaling siya sa akin and is on cue, I kiss him. He stayed still. I kiss him hard and even bite his lips, as a hint for him to kiss back. Napahawak ako sa sweatshirt niya. Para akong nilabasan ng init sa katawan ng hinalikan niya ako pabalik! The same I did earlier. He kissed me hungrily and I am too. Napaangat ako sa sarili ko lumipat na at umupo ng walang pag aalinlangan sa kandungan niya. Facing his peaceful red and clean face now busy kissing me. The butterflies in my stomach flapping their wings to each other brushes every corner of my inside that it tickles! Oh this feels I've been craving long! I crave for his kisses! We're on the back of his range rover and we're making out! Infront of the large screen. I moaned in his kisses. The feelings that he's given me makes my inner self go crazy and active. Kung gusto niya mag make out na talaga kami dito. Ibibigay ko na! Hindi ko talaga naramdaman ito noong kami pa ni Deb. Pero itong sa kanya iba. One hundred percent different! The sensation his giving me makes me horny as f**k. We kissed hungrily. Malikot ang aking mga kamay at ganoon rin siya. May tinatago pa la itong Colleen Jace Vergara niyo ha! Kinabahan ako ng huminto siya bago pa mabuksan niya ang brassiere ko sa likod. Mabilis ang t***k ng puso ko. Nakahawak ang kamay ko sa kwelyo niya. Naka slant ito dahil sa kamay na hawak at kita ang parte ng dibdib. Sa ibaba ng collarbone niya ay may napansin akong itim na marka doon. Its a tattoo. It's a doodle constelation. Its small and tiny. On the end point plastered an letter, and a letter on the next end. I can't decipher what the letter because its dark and not enough light to figure out. Its amazes me. The tattoo amazes me. Mabilisan niyang kinuha ang kamay ko doon. "You have a tattoo." I sighly said, amused. Tumingin ako sa kanya. Nagagandahan ako. Gusto ko tuloy gayahan ang sa kanya. "Ang ganda ng tattoo mo." Aakmang Titignan ulit iyon pero humarang ang ang kamay niya pagkatapos binaba ang akin. "Magpa'tattoo ako gaya sayo. Para parihas tayo!" I said. Assuring myself to do have a tattoo like his. Bumalik na ako sa pwesto ko. When I glance at him his eyes were cold and sour. Para bang walang nangyari sa amin kanina. At ngayon mukhang wala na sa mood. What's wrong with him? Lumipas ang ilang minuto bago tumingin sa akin. Payapa ang mukha. Nakahawak ang palad sa aking pisngi. Nagkasundo ang tinginan naming dalawa. He smiled when he look at me and hug me tight. Nagpasya na kaming umuwi pagkatapos. Hindi matanggal ang ngiti ko ng umuwi kami ala una ng madaling araw. And I whisper to my mind. "Mahal na yata kita," On this cold night at one in the morning. I feel so alive, contented and happy. Wala na akong mahihiling pa. Sigurado na'ko sa nararamdaman ko sa kanya.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD