BEAUTY BEHIND THE VEIL(tagalog)

Kabanata 12 - just-go

"I'm so glad,you came Cara."malugod na salubong sa akin ni Diosdado Fenn,fil-chi-owner ng isang bagong bukas na farm and resort dito sa Antipolo.

He handed me a bouquet of sunflower. With smiling face I accept it. Sunflower is one of my favorite flowers at hindi ito ang unang beses na nakatanggap ako ng naturang bulaklak. I've notice na tila sunflower lover din itong may ari ng resort na epo-promote ko. Kahit saan kase ako sumulyap na sulok nitong resort niya halos namumukadkad na sunflower ang nakikita ko. This farm and resort at the top part of Antipolo,is damn one of breathtaking and the best place I've ever seen. I like the place and the location. Perfect na perfect sa sino mang gustong bumisita dito at mamasyal. I must say na hindi ako nagsisisi na e- indorsyo ang resort na ito

"You have my words Sir Finn. "I answered at bumeso rin dito.

Napatingala ako sa ulap. It's three in the afternoon pulang-pula ang kalangitan, tamang pagkakataon para kunan ang pictorial shoot na tatrabahuin ko ngayong hapon. Ayon kay Mama Gina, ay mga limang magkakaibang shoots ang nakasaad sa napagkasunduan nila ni Sir Finn, na kailangang e- take ko ngayong hapon. Hindi naman iyon mahirap para sa akin dahil nakita ko naman na ang mga views na sa pictures magsisilbing backgrounds ko sa pictorial.

Isang malaking opportunity itong endorsement para sa career ko and at the same time malaki rin ang offer sa akin ni Sir Finn, na nakapanghinayang tanggihan. I need to earn money para ito sa future namin ng kapatid ko. Hindi ko balak na maging artista habang buhay.I want to have a simple life someday. Buhay na walang isyo at walang sekretong tinatago.

"I'll give you a tour some other time, Cara.I am pretty sure, you'll loved this farm and resort of mine. You can visit here anytime."he proudly said habang naglalakad kami papunta sa mga organizers, deriktor, crews at ibang pang myembrong bumubuo sa photoshoot na ito na muukhang handa ng sumabak sa pagkuha ng best angle na papasa sa panlasa ng may ari nitong resort.

Isa-isa akong pinakilala ni Sir Finn,sa buong production,pagkatapos ay inayusan ako ng professional stylish at make up artist para sa unang shoot ko. I am only wearing one piece summer swimsuit na kukunan pa sa over looking pool area. Ang eksena, rarampa ako sa pool area with angelic face and stolen poise na may hawak na wine glass sa kanang kamay. Isang take lang ang eksenang iyon at nag proceed kaagad kami sa pangalawang shoot. The second shoot is located at the events and wedding venue area.

Suot ko naman ay isang elegante at modernong trahe de boda, na desinyo pa ng isang kilalang fashion designer sa bansa. Ang groom ko naman ay isang model rin at minsan ko ng naka pares sa isang fashion show sa isang sikat na clothing line sa mundo ng fashion. He's also pinoy and one of the highest paid model in the country. Pag nagkataong maging successful itong photo shoot namin at mapapaskil sa mga billboard dito sa Antipolo,sigurado akong dadami ang dadayo sa lugar na ito. Hindi dahil sa tinitilian ang lalakeng modelo at artistang kasama nito kundi dahil talaga namang maganda ang mga facilities and location kung saan itinayo itong resort.

Kumakagat na ang dilim ng gawin namin ang panghuling solo photo shoot ko. I was wearing a fairy themed white lace gown na may na kumikinang na maliit na beeds ng perlas. Nakita ko rin kung paano humanga ang mga naroon sa suot ko.

They told me that I look like a leaving fairy. I just smiles at them.

After a while I was a bit of shocked ng bumaba kami sa hidden tunnel na mala gubat ang daanan. Tumambad sa aking mata ang napaka gandang hugis pusong man made blue lagoon. I was amazed. Sa loob mismo ng farm and resort na ito ay may napakagandang lagoon? This is rare for me. Kadalasan kong nakikita sa mga ganitong lugar ay ang naglalakihang fountain,grotto,malalaking man made waves, zepline, spa and koi fonds at iba pang man made arts na karaniwang nakikita sa mga ganitong pasyalan. Pero para sa akin, naiiba ang lagoon na ito. Napakaganda. Parang natural at hindi sinadyang ginawa.

"What a beautiful lagoon indeed."napasulyap ako kay derik Zion, sa kanyang sinabi.

Yes. This lagoon is really beautiful and amazing.

Sir Finn, is not just a fan of flowers, he's also a nature and environment lover. Napaka unique ng mga desinyong naisip niya. Mula sa entrance hanggang dito sa last taping spot namin ay patuloy parin akong humahanga sa aking nakikita.

Muli kong binalik ang mga mata ko sa hugis pusong lagoon. Merong mga nakalutang na puting mga rosas roon.

"This place is suit to this fairy pretty face of yours Cara, and your fairy themed white gown? So damn perfectly fit to take the damn shoot here! "si derik Zion, na napailing sa labis na paghanga sa nakikita.

I just smiled at Him ng inaangat nito ng kaunti ang baba ko na tila ba kinukumpara ako sa magandang lagoon na iyon.

"You really so beautiful Cara. "walang malisyang saad niya.

"You never failed in spoiling me with your sweet words derik Zion. I really appreciate it, thank you derik!" I said still smiling.Minsan ko na kase itong nakatrabaho sa isa sa mga movies na nagawa ko na. Mabait rin ito at magaling na deriktor sa mundo ng showbiz.

"Of course, this is the second time to be your derictor, and I won't let this sunset end without praising you with your beautiful looks and for being a professional actress and model C. ."muli niya pang sinabi.

"Thanks derik, it keeps me more motivated, let's start,so excited to go home. "matinis ko ditong sambit.

"Sure sweety,we won't take long. Alam ko namang sisiw lang 'tong shoot mo sayo." aniya.Napailing nalang ako at napangiti sa sinabi niya.

Sinimulan na ang huling photoshoot at hindi naman ako nahirapan dahil todo alalay naman si derik sa pagturo ng gagawin ko. Lumusong ako sa hugis pusong lagoon at nahiga sa tila crystal clear na bench doon,para kunwari'y nakalutang akong nakahiga sa tubig with the petals sorrounding my face and body. Simpleng ngiti lang ang puhunan ko sa eksenang iyon na mabilis ko namang nagawa ng maayos. Tatlong poise ang ginawa ko at ng matapos ay pumalakpak ang lahat ng naroon dahil sa maayos ko itong nagawa.

"Good job Cara. Looking forward to work with you again soon.You really such a gem sweety. "derik Zion, approached me.

"Happy to work with you too derik,thank you again. "isa-isang nagligpit ng mga gamit nila ang mga crews at sandali pa ay sabay na kaming lahat na bumalik sa taas.Agad din akong nagbihis dahil basa ang katawan ko sa tubig kanina. White v-cut t-shirt and ripped maong jeans ang suot ko.

Nagpahanda ng hapunan si Sir Finn,masayang kumain ang lahat .May kanya- kanyang topic ang bawat grupo.Sobra rin itong natuwa dahil nagustuhan niya ang lahat ng mga shoots ko.

Nauna na nga lang akong tumayo sa table at nagpaalam sa mga ito dahil nag text si kuya Arman,na malapit na raw siya.Kanina kase ay sinundo lang ako ng driver ni Sir Finn,para matuloy dito sa farm and resort niya.

"Are you sure na,ayaw mo nang ihatid ka namin sa labas? "its Sir Finn's voice ng magpaalam ako dito. Umiinom sila ng champagne ni derik at iba pang naroon.

"Okay lang po.Just enjoy your drink, mauna na ako sa inyong lahat. "nakangiti kong sinabi sa mga ito.

"Kamusta naman po ang photoshoot niyo Ma'am? "bati ni kuya Arman, pagkasakay ko ng kotse. Agad din itong nag mani-ubra.

"Maayos naman po kuya, napagod lang ako ng kaunti. "humihikab ko ditong sagot.

In-adjust ko pahiga ang upuan para makarelax ang aking katawan.Balak ko rin sanang pumikit dahil nakaramdam ako ng antok at pagod. Pero hindi na iyon natuloy ng ilang saglit pa ay mapansin ko sa labas na madadaan pala namin ang simbahan.

"Kuya, pwede po bang huminto po kayo saglit,dadaan lang po ako sa simbahan."alas syete palang naman at mukhang hindi naman kami ma ta-traffic sa daan pauwi.

"Sige po.D'yan nalang po ako paparada sa gilid. "sagot niya.

Sinuot ko ang kulay itim na cap sa aking ulo.Sana walang paparazzi. Hanggang ngayon kase ay wala pa akong statement na binigay sa nangyari sa studio noong nakaraang araw. Mama Gina, assured me na siya na ang bahalang tumakip sa isyu, siya na rin daw ang bahalang pabulaanan ito. If I don't have Mama Gina, in my life, hindi ko alam kong kaya ko ang papel ng pagiging artista. Siya nalang palagi ang sumasalo sa akin. Ang nagtatakip ng mga isyung pinapukol sa akin. I really thank Her,for always there for me. I am so grateful dahil sa kabila ng lahat, may mga tao parin na handang alalayan ako sa buhay. Mga taong hindi ako hinuhusgahan sa halip ay mas minamahal at inaalagaan.

And now, I just wanted to pray and thank god for everything.

"Mabilis lang po ako."sabi ko pa kay kuya bago tuluyang bumaba.

Nang makapasok sa loob ay laking pasalamat ko dahil walang tao. Pakiramdam ko ay parang sinadyang binigyan ako ng pagkakataong makausap ang diyos ng masinsinan.

Nag-sign of cross ako bago lumuhod sa pinakadulong upuang napili ko. Tumingala ako sa malaking dambanang nasa harapan ko.

"Lord, salamat po sa araw na ito. Sa lahat po ng blessings na binigay niyo sa akin at sa mga taong mahal ko at malapit sa puso ko. Salamat po, dahil hindi niyo pinabayaan si Rina, thank you for making Her safe."taimtim kong panalangin sa aking isip. Rina, is home at kaninang umaga lang kami lumabas. Ayon kay Dale, ay babalik nalang daw ito sa hospital kapag tatanggalin na ang tahi nito sa ulo.

Kahapon dapat ang photoshoot ko kung hindi lang na ospital si Rina. Pinakiusapan ako ni Sir Finn, na sana kung pwede ay makapunta ako ngayong araw. Pumayag ako,isa pa, nasa maaayos na ang lagay ni Rina.

"And Lord, thank you po, sa araw-araw na lakas at kabutihang binibigay niyo sa akin. Kahit hindi ako perfect,nariyan parin kayo at hindi ako pinapabayaan. Lord, I know in myself na ilang beses ko nang sinubukang kalimutan ang nakaraan at piliing magpatawad.Pero mahirap po,hindi ko pa po kaya sa ngayon ang magpatawad sa kanila. And I'm so sorry,alam kong magagalit ka, pero hindi po ako magiging malaya sa poot kung hindi ko ipararanas sa kanila ang sakit na naramdaman ko.And I know, soon. Maghihilom din ang sugat sa puso ko. Sorry but I need to get my revenged. Patawarin niyo po ako."I silently prayed crying.

I'm not perfect. I'm just a human who was once get hurt.

Ilang minuto pa ay tinapos ko na ang pagdadasal. Ilang segundo muna akong nakaupo bago nagpasyang lumabas na. Akma akong tatayo ng bigla nalang nawala sa balanse ang heels ng sandals na suot ko. Huli na nang humawak ako sa sandalan ng mahabang upuan ng may mga matigas na kamay na umalalay sa akin para hindi ako matumba.

Mula sa liwanag ng ilaw sa simbahan ay kita ko ang isang pares ng kamay na nakaalalay sa akin. And I saw a tribal tattoo .Isa lang ang taong nakitaan ko no'n, kung hindi ako nagkakamali, ang lalake sa presinto.

"Careful.. "napalunok ako sa kaba at pinaghalong inis ng malaman kong siya nga iyon. Nang makompirma ko ang boses niya at ang hetsura. Winaksi ko ang kamay niyang nakahawak sa magkabilang kamay ko. Binitiwan niya ako ngunit siya namang ngiwi ko ng maramdaman ko ang pananakit ng paa ko.

"Oh god, ang paa ko. "napadaing kong sinabi.napaupo ako sa sakit.

"Are you okay?"He asked worrily. Hindi ko ito pinansin. Kinapa ko sa bulsa ang cellphone pero wala akong mahanap. Napapikit ako sa inis ng maalalang iniwan ko pala ito sa sasakyan kanina. Hindi ko na pinagka-abalahang bitbitin iyon dahil akala ko'y mabilis kang ako.

And this happened.

" 'Pag minamalas ka nga naman." mahinang saad ko ng hindi pinapansin ang lalakeng nasa harapan ko na tila walang balak umalis.

Hindi ko rin inaasahan ng bigla itong nag- bend sa paanan ko.And the next thing He did was really shocked me.

"Nextime don't wear high heels, kung hindi ka sanay at komportable.Kase ikaw rin mahihirapan. "hinawakan niya ang paa ko at isa-isang tinggal ang hook ng sandals ko. Napangiwi ako ng makaramdam ng hapdi sa aking magkabilang paa. He started to massage it. Aminin ko man sa hindi ay nakakarelax ang ginawa niya. Nakatingin lang ako sa kanya na nakatutok lang sa pag masahe ng paa ko. Muli kong sinulyapan ang kanyang tattoo. Katulad ko ay dumaan din siya sa masasakit na tusok ng karayom sa katawan, magkaiba nga lang kami ng dahilan.

"Why are you doing this? "I asked Him.

"Are you feel better now?" sa halip ay sagot niya sabay angat ng tingin sa deriksyon ko.

Bakit parang ang bait niya yata. Dahil ba sa lumabas na ang resulta sa pagkamatay nang nobya niya? Ito ba ang paraan para humingi siya nang sorry sa ginawa niyang paninigaw sa tita?

"Kung ginagawa mo ito para mag- sorry sa inasta mo sa presinto,mali ka nang sinuyo. Sa tita, ka may atraso, doon ka sa kanya mag sorry. "masungit kong saad dito sabay hila sa paa ko.

Tiningnan ko ang reaksyon niya. Huminga ito ng malalim. Mas malapit kong rin siyang natitigan ngayon at pansin ko ang nangingitim na sulok sa kanyang mata. Halatang wala pa itong matinong tulog. He is in the state of mourning sa fiancé niya at siguradong sobra itong nagdadalamhati sa ngayon.

" Hindi ko naman talaga intensyon ang masahiin ang paa mo. kaso, hindi rin naman ako tipo nang lalaki na titigan nalang ang babaeng muntik ng mawalan ng balanse dahil sa mataas na heels na suot nito.Nagkataon na magkatabi tayo sa upuan at nakita kitang muntik nang matumba,kahit sino, kahit hindi man ikaw iyon Miss Del Castillo, I am still willing to help" He seriously stated.

Natahimik ako.

"Pangalawa,inaamin ko na malaki ang kasalanan ko sa tita mo.Pinagbintangan ko siya sa kasalanang hindi niya ginawa. Kahit hindi mo man sabihin, personal talaga akong hihingi nang sorry sa kanya for being rude to her. Nabulag lang ako sa galit ko dahil hindi ko matanggap ang nangyari sa nobya ko. Pero dito ka na rin, I want to say sorry to you too." walang bakas ng kaplastikang sabi nito. Para naman akong nakonsensya.Malayo siya sa una naming pagkikita.

"Nadala lang din ako sa emosyon ko no'n, I love my Tami, ayoko lang na may manakit sa kaniya. "mahinang saad ko sa kanya.

"I can see it, kung paano mo siya ipagtanggol. "He said.

I held a sigh. "And for your fiance's lost, sorry ."I said whole heartedly.

Napatango ito. Tumayo at naupo sa tabi ko.

"Are you alone?" He asked.

"No, kasama ko driver ko. Galing akong photoshoot at tamang napadaan dito sa simbahan."pormal kong sagot.

"I see.. "itinukod nito ang magkabilang siko sa kanyang tuhod. Pinagsalikop niya ang kanyang mga kamay.

"Why people lied and cheat? "napatingin ako sa kanya. He's eyes in the altar.

But I saw there sorrows.

"She..lied to me.. She cheated on me."I don't understand what He's saying.

"My fiancee lied to me.. she cheated on me." ulit niyang sinabi.

"W-what do you mean? "I curiously asked Him.

"Kung hindi pa nalaman ang resulta ng autospy niya. Hindi ko pa malalaman na buntis pala siya." napatakip ako sa aking bibig. She's pregnant. Pero bakit ito magpapakamatay, they're getting married.

"I don't see anything wrong with Her being pregnant. You two are engaged right? "

"Yes.But I felt cheated because the baby She's bearing is damn not mine!"He stated.

I don't have any idea why He's telling me this. I'm just a stranger. Pero hindi ki rin mapigilan ang sarili kong usisain ito.

"Mr. Gonzales,paano mo naman nasasabi yan, she's your girlf-"

"Wala pang may nangyayari sa amin.Nagpabuntis siya sa iba." my jaw dropped sa sinabi niya.

"Hindi kinaya ng konsensiya niya ang ginawa niyang pagtataksil sa akin. She killed herself, para iwasan ang kahihiyan.Ang sakit malaman na kung saan wala na siya, doon ko pa natuklasan na pinagtaksilan niya ako. Saan malapit na kaming ikasal, matagal ko siyang inalagaan pero niloko niya lang ako."

Tulala lang akong nakatingin sa miserableng taong ito. Hindi ko namalayan na magsilaglagam na pala ang aking mga luha.Hindi ko alam kung bakit ako umiiyak, His fiancé hid Her secret until her death. Masakit iyon sa side niya bilang lalaki ang malaman na buntis pala ang magiging asawa niya sa ibang lalaki. Wala akong alam sa kwento nang buhay nila, ngunit parang mas naaawa ako ngayon sa taong ito.

Naaalala ko sa kanya ang nakaraan ko.Tulad niya niloko rin ako ang lalaking mahal ko. Ang pinagkaiba lang natuklasan ko ito nang maaga ngunit ang sa kanya wala na ang babae nang malaman nito ang sekreto niya. Naawa rin ako kay Amy, sa nangyari pero higit akong naaawa kay Justine, dahil ramdam ko ang sakit na nararamdaman niya. Masakit ang maloko lalo pa't mahal mo ang taong gumawa no'n sayo.

Again. I held a heavy sigh.

"It's okay to let out the pain.Hindi masama ang maging mahina kung minsan, hindi masamang umiyak sa tuwing nasasaktan. Hindi masamang pakawalan ang lahat ang imosyong tinatago mo d'yan sa puso mo. I can be your friend to cry on, makikinig ako kung anong klaseng iyak man ang pakakawalan mo. Let it out Mr. Gonzales." maging ako ay nagulat din sa sinabi ko.

The next thing I saw,yumugyog ang kanyang balikat. He is crying. It's. okay to cry, dahil iyon lang ang mabisang paraan para maibsan ang sakit na ating nararamdaman.

Hindi ko mapigilan ang sarili ko. Umurong ako ng upo sa tabi nito. He really needs a friend to lay on.Pwede akong maging kaibigan niya. Tami,taught me that, kung sino man daw ang nangangailangan nang karamay ay 'wag daw mag-atubiling tumulong at damayan kahit na sinong tao pa raw iyon.

"Let it out, it's okay. Lahat tayo dumadaan sa mga pagsubok sa buhay at hindi masama na maging mahina.Sabi nga nila hindi mo mararanasan ang tunay na saya kung hindi mo muna maranasan ang lungkot. Magiging okay din ang lahat Mr. Gonzales, it's a part of the process."

Gumanti ito nang yakap sa akin Mahirap man ang posisyon meron kami ay hinayaan ko na.

"I loved Her so much,but why ?"hagulhol niyang parang bata.

"Maybe Amy,is not the right one for you, yor are still young.There's a lot of girls out there,baka isa sa mga 'yon ang totoo talagang para sayo." Hindi ko rin napigilan at muli na namang tumulo ang aking mga luha. Ilang minuto din kami sa ganoong posisyon nang kusa itong humiwalay sa akin.

"S-sorry, ginawa pa kitang iyakan ko."tila nahihiyang saad nito. He can't even look at me. Siguro narealize nito ang pag-break down niya.

"Okay lang. "

"Hindi ko rin alam kung bakit ko ito sinasabi sayo.I totally don't know.Para na akong sasabog. My shoes lead me here. Pero hindi ko alam na may tao palang dinala rin dito para damayan ako." He said.

Kinapa ko ang aking bulsa. Meron akong panyo doon. Kinuha ko iyon at walang atubiling pinahid sa mata niyang may luha.

Nakita ko kung paano ito nagulat.

"Don't worry. Dinadamayan lang kita. Saka 'wag kang mag-alala. Isang beses ko lang naman itong ginamit." nanatili lang ang itong nakatingin sa akin.

"Kung bet mo pa rin ang umiyak.Ayos lang naman sa akin.Willing naman akong makinig sa ibang tono nang hagulhol mo. And I'm sure, mauunawaan at pagagaanin ng diyos ang loob mo dahil mas malapit at mabilis ka niyang marinig. " napangiti na rin ito.Inagaw sa akin ang panyo at siya na mismo ang nagpahid sa kanyang luha. Alam ko na kahit paano ay nabawasan na ang sakit na nararamdaman nito.

"Thank you, thank you, dahil napagaan mo ang dinaramdam ko.Hindi ko lubos maisip na sa isang taong kagaya mo pa ako magkakaroon ng lakas ng loob na umiyak." He confessed.

" Hindi masama ang umiyak, ang masama eh, alam mong iyak na iyak ka na. Pinipigilan mo pa,masama 'yon dahil pwede 'yon maging cause ng heart attack .Napaka sensitive nang damdamin natin kaya dapat kung anong sinasabi o binubulong nito sa atin gawin at sundin natin. Dahil sa huli kung itatago lamang natin ito ay tayo lang din ang mahihirapan." litaniya ko.

"Alam mo, salamat nalang at naka high heels ka." nangunot naman ang aking noo sa sinabi niya. Kanina kase ang sabi nito 'wag na daw akong magsuot nang high heels,pero ngayon nagpapasalamat pa ito.

"Bakit naman? At salamat na talaga?" kunwari'y naiinis ako dito.

"Yes. Kase kung hindi dahil sa mataas na heels na 'yan, hindi kita makikila ng husto. You have a good heart." aniya sabay lahad ng kamay sa akin.

"Hi Miss,I am Justine Gonzales. You can call me Just if you want. And you are? "pakilala niya sa sarili. Napangiti ko namang tinanggap ang pakikipagkamay niya.

"Hi, nice to meet you. I am Cara Laureen Del Castillo, you can also call me Cara if you want." pakilala ko rin sa aking sarili.

"Can we be friends now Cara?" He said smiling.

"Of course Just Go, it's my pleasure to be your friend. "walang alinlangan kong sagot.

Kumunot naman ang makakapal na kilay niya sa sinabi ko.

"Just Go? Why are you saying that. Nagbago na ba ang isip mong makipagkaibigan sa akin kaya Just Go?"

"Nope.."I answered.

"Just Go,means.Justine Gonzales. Pinaikli ko lang, ang haba ng Gonzales eh. "para kaming matagal ng nagkakilala sa biruang iyon.

"You are the kind hearted but the craziest woman I've met Laura. "napawi naman ang ngiti sa aking labi sa sinabi niya. He called me in the other name.

"Hey, you-you called me Laura?"

"Yes, Lau stand for Laureen and Ra stand for Cara."pinaningkitan ko ito ng aking mga mata Luminga ako sa paligid. Kami lang ang naroon.

"I truly appreciate your kindness." biglang pumormal ang anyo nito.

"It's a little thing,Mr.Gonzales." I muttered.

"But for me it mattered the most." Nag-iwas ako ng tingin. I know in myself na ito na ang simula ng magandang pakikitungo namin sa isa't isa.