Chapter 8

1991 Words

Arya’s POV Nasa kalagitnaan na kami ng pagkain at patuloy pa rin ako sa pagsulyap sa kaniya nang palihim. Hindi naman niya ako nahuhuli dahil ang kaniyang pokus ay ang pagkain na nasa harapan niya. Pati sa pagkain ba naman ay seryoso pa rin ang kaniyang pagmumukha? Sinasabi ko na nga ba, kapag natutulog lamang ito bumabait. “Tapos ka na bang titigan ako?” Ang kaninang nakayuko niyang ulo ay umangat ngayon sabay tingin sa akin. Tinapunan ako nito ng matalim na paningin. Napalunok ako. Alam niyang nakatingin ako sa kaniya? Eh, gagi, paano? Ang lakas naman ng pakiramdam niya. “Pinagsasabi mo?” pagmamaangan ko. Inirapan ko siya saka ko ibinaling ang aking paningin sa kinakain kong toasted bread. Kalmado lang akong kumakain pero deep inside, halos pagpawisan na ako dahil sa kahihiyang tin

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD