Ellie’s POV
Halos maestatwa na ako sa kinaroroonan ko nang masaksihan mismo ng dalawang mata ko kung paano bumagsak sa sahig si Keeion. Hindi ako makagalaw. Gustuhin ko mangsumigaw ngunit kinain na ako ng matinding kaba nang makita ko itong duguan.
Lahat kami ay walang nakapagsalita.
Pinoproseso ng utak namin ngayon ang nangyayari.
Hanggang sa pinilit kong isigaw ang pangalan nito.
“Keeion!”
Ilag ulit ko iyon binigkas. Naramdaman kong sunod-sunod na ang luhang pumapatak sa pisngi ko.
“Damn!” Agad na humakbang si Tedson. Dali-dali niyang inalalayan si Keeion. “Keeion, huwag kang bumitaw. Dadalhin ka namin sa hospital ngayon din.”
Kasabay nang pag-alingawngaw ng kapulisan, ang siya naman pagbitaw ni Sydney sa kaniyang hawak na baril. Nanginginig itong napaatras habang titig na titig
