Ilang araw na rin ang lumipas mula ng umuwi kami sa mansion at sa loob ng mga araw na 'yon ay nagkulong lamang ako sa loob ng kwarto.
Malungkot din sina Simona at Carlo nang malaman nilang wala na ang kapatid na hinihintay nila. Pati sila ay naapektuhan din dahil sa lungkot na nakikita nila sa akin.
Kahit pa nga pilit nila akong pinasasaya sa pamamagitan nang pag-aayang makipaglaro sa kanila, hindi ko iyon binibigyang pansin.
Sa tuwing aayain ako ng mga bata ay parati ko na lamang silang sinisinghalan. Bagay na ipinagtaka nina Carlo at Simona dahil kailanman ay 'di ko iyon ginawa sa kanila.
Mabuti na lamang at narito si Simon na siyang sumasalo sa malungkot na sitwasyon. Ipinapaintindi at ipinauunawa niya sa aming mga anak ang kasalukuyang nangyayari.
"Pagpasensiyahan niyo na muna
