Chapter 47
*Abby*
Tumabi siya sa’kin at nakasimangot na pinagmamasdan akong sarap na sarap sa rambutan.
“Gusto mo?” Alok ko sa kaniya.
Umiling siya at sinandal ang likod sa upuan. Nanatili siyang nakatitig sa akin.
“Paborito mo ba ‘yan?” Tanong niya.
Salubong pa rin ang kilay niya. Umiling ako kaya mas lalong nagsalubong ang mga kilay niya.
“Bakit ka dinalhan niyan ni Kuya” naiinis niyang tanong. Naiinis pa rin siya sa kuya niya o baka nga galit na.
“Cravings,” simpleng sagot ko.
“Kung may gusto kang kainin, sa akin mo sasabihin. Sa akin lang. Kaya ko namang ibigay sa’yo kahit ano ang gustuhin mo,” naiinis niyang saad.
“Ang sungit mo,” wika ko sa kaniya sabay irap.
Dinalhan lang ako ni Rafael ng rambutan ay parang biglang big deal na sa kaniya. Kung ano raw ang gusto kong kain
