Chapter 37
*Rafael*
Hindi ko alam kung gaano katagal ang pag-akyat ko sa bangin na ‘yon. Napakahirap at sobrang taas ng inakyat ko. Buhat-buhat ko ang kapatid ko mula sa likuran. Wala pa rin siyang malay. Maliwanag na rin ang paligid kaya hindi ako nahirapang makita ang daan.
Mabato at maputik ang daan. Bakas sa daan ang mga gulong ng motorsiklo. Base sa suot niya ay pumunta siya dito na nakamotor. Bakit?
Kaya ba humingi siya sa’kin ng security dahil may hindi magandang nangyayari? Ang buong akala ko ay hindi gaanong seryoso. Lagi kasi siyang nagbibiro, iyon pala’y seryoso na.
Narating ko ang sasakyan ko. Nakailaw pa rin ‘yon. Sa likod ko sinakay si Jason. Dadalhin ko siya agad sa hospital. Hindi biro ang tinamo niyang sugat sa ulo dahil nakita kong maraming dugo.
Marumi na rin ang s
