CHAPTER 36
Ilang araw na rin ang lumipas. Naging abala ako sa restaurant—meetings, supplies, training ng staff, at kung anu-ano pang kailangan asikasuhin. At kahit na gusto kong iwasan ang ibang bagay, hindi ko maiwasang mapansin ang sunod-sunod na text messages mula sa isang pangalan na matagal ko nang kinalimutan.
Enzo.
“Good morning, Rica.”
“Did you get my flowers?”
“Bakit hindi ka sumasagot?”
“Can we talk?”
“Rica, please.”
Minsan, hindi lang text—may mga tawag din. Pero hindi ko sinasagot.
Bakit ko pa papayagan ang sarili kong bumalik sa sakit na iniwan niya?
Ngayon nga, kahit nakatutok ako sa harap ng laptop ko, reviewing reports, ramdam ko ang bigat sa dibdib. Para bang kahit anong gawin kong pagod, hindi sapat para mapagod din ang isip ko sa pag-iisip sa kanya.
Then, just
