The Hot Billionaire (Las Palmas Series 5)

Prologue Thelma Hindi ko alam kung paano nagsimula ang gabi, at mas lalo kong hindi alam kung paano ko natapos sa yatena iyon—isang yate na sobrang fancy na halos lahat ng gamit ay parang gawa sa ginto o kaya’y mura lang sa paningin ko pero sobrang sosyal na hindi ko alam kung paano ako nakapasok. Niyaya lang naman ako ng cute kong Tito na mamasyal sa tabi ng dagat dahil broken hearted siya, pagdating niya galing Korea. Pero dahil sa medyo bobo pa ako sa experience sa Yate, walang alinlangan along pumasok doon. Naiwan si Tito Hector sa dalampasigan, habang ako tuwang-tuwa kahit lasing na. “Okay, Thelma, kontrolado mo ‘to,” sabi ko sa sarili habang hawak ang baso ng sparkling wine na medyo nagpa-increase ng confidence ko. Pero syempre, hindi ko nakontrol ang… well, lahat. Sunod-sunod ang tawanan, tugtugan, at mga alak na parang walang katapusan. Ang problema? Ako lang ang nag-iisa sa mga kaibigan na hindi kilala ang iba. Parang school reunion, pero mas expensive, mas malakas ang musika, at mas maraming tao na parang lahat ay may iniinom ng dagdag. “Relax lang, Thelma. Just smile, wag ka lang masyadong magpaka-strict,” bulong ko sa sarili ko habang pinagmamasdan ang mga taong nagtatakbuhan sa dance floor. At oo, alam kong mukha akong nagmamasid na parang estudyanteng nasa field trip sa ibang planeta. Hanggang sa may humila sa akin bigla, mabilis, at wala akong ideya kung sino. “Uy! Ano ba—” sabay kembot ko sa hawak na hindi ko alam kung sino, habang sinusubukan kontrolin ang sarili ko at ang baso na medyo tumilapon ang alak. Ngunit, bago ko pa man matapos ang protesto, napako na sa harap ko ang mukha ng lalaki. Malabo. Oo, sobrang malabo. Ang paningin ko, parang may filter ng alak at ilaw. Ang mukha niya, hindi ko ma-identify. Ang hininga niya amoy alak. Mata niya medyo lasing na rin, pero may halong confidence. Pinilit kong mag-focus, pero parang fight na ako sa gravity ng yate na medyo umiikot at ang tugtog ng musika na parang tumutulak sa akin sa direksyon niya. At doon, sa gitna ng kalituhan at chaos, napansin ko ang tattoo ng biik sa dibdib niya. Bukas kasi ang polo niya, kay kitanko ang malapad niyang dibdib. Natawa pa ako. Oo, seryoso, natawa talaga ako nang makita ang biik sa dibdib niya. Dahil sa isip ko: Sino ba talaga ang nagtatattoo ng biik sa dibdib niya? Nakakatawa, nakaka-wtf, at sobrang… nakakainis na nakakatawa. “Okay, okay, Thelma, chill. Hindi ka naman lalapit ng ganito sa estranghero sa normal na estado mo,” bulong ko sa sarili ko habang pinipilit mag-balanse at hawak ang baso ko. Pero obvious, hindi ko na kinokontrol ang sarili ko. “Ang cute mo pala…” medyo malambing at halatang lasing na boses ng lalaki. “Ha? Excuse me?” medyo nalito ako at napailing. Seryoso, hindi ko alam kung sino siya at paano niya alam kung cute ako. “Ang cute mo,” ulit niya, sabay hawak sa braso ko, parang sinusubukan akong hilahin ng mas malapit. “Ay… okay, wait. Bakit ako nilalapit mo?!” sabi ko sa sarili ko. Parang may komedya sa sarili ko. Nagbabalik-tanaw ako sa mga movies na nakikita ko parang iyon lang ang kulang, yate, alak, at estrangheromtapos may punchline na ganito. At habang hawak niya ang braso ko, hindi ko maiwasang huminga ng malalim at parang may konting kilig na hindi ko alam kung dapat ko bang i-admit. “Bakit amoy alak ka?” bulong ko sa sarili ko habang tinitignan siya. “Alak…? Ano? Ah, oo. Lasing ka rin ah?” sabi ko sa sarili ko, dahil obvious, amoy alak rin siya. Parang… hmmm… okay, hindi ko alam kung dapat ako magalit o tumawa. Pero bago ko pa ma-process, nagulat ako. Bigla niyang hinila pababa ang katawan ko. Parang instinct lang, hindi ko na naisip ang personal space o kahit ano. At sa isang iglap, dinala niya ako sa isang silid. Maliwanag ang ilaw, medyo maingay pa rin ang tugtog sa labas, pero dito sa loob, parang tumigil ang mundo. "Bakit tayo nandi-" Hindi pa nga ako nakapagsalita hinalikan niya na ang labi ko. At dahil sa kalasingan at sa curiosity, kung ano ang pakiramdam ng may kahalikan, hinayaan ko lang muna siyang papakin ang labi ko. Hmmm...ang sarap pala. Basta nag-enjoy ako sa halik niya. Ilang sandali tumigil siya at binuhat niya ako. Inihiga sa kama. Parang tuluyan akong nalulunod sa mga halik niya. At lalo na nga akong nawala aa katinuan nang angkinin niya ang malusog kong dibdib. Ganito pala ang pakiramdam. Parang dinaig niya pa ang romansa ni Maximo sa 365 days. "Ahahhaa... Nakakakiliti," hagikhik ko. Hindi ko ma describe ang kiliting iyon habang sinisipsip niya ang u2ng ko. "I need your body, cutie," sabi niya. Cutie? Ang cute naman ng tawag niya sa akin, kaysa naman Thelma, na para bang mabantot kung ang tatay ko ang tumawag sa akin sa pangalan kong iyon. Iba talaga ang epekto ng alak sa akin. Nawawala ako sa aking sarili. Kasabay ng tugtog sa labas ay siya rin pag-ungol ko. Paano ba naman hinubad niya ang pantie ko. Tapos parang ice cream na tinikman niya ang hiyas ko. Sino ba naman ang hindi mapapatili kung may dumidila sa popsicle ko. Humigpit pa nga ang kapit ko sa cover ng kama, at ramdam ko ang kakaibang kilig sa katawan ko. Para akong naglalaro sa hangganan ng curiosity at takot, pero hindi ko maiwasang tawa sa sarili ko sa sobrang awkward at nakakakilig na sitwasyon. Napatingin ako sa kanya, at halatang may pilyong ngiti sa mukha niya. “Grabe ka talaga… bakit ganito ka ka… persistent?” bulong ko, sabay tawa at pag-ikot ng mata. Nakakahiya, pero hindi ko rin maitatanggi na may kakaibang excitement sa puso ko. “Eh, gusto mo naman ‘to, di ba?” sagot niya, medyo malambing at may confidence na parang alam niyang talagang nagugustuhan ko. Huminga ako ng malalim, sinusubukang kalmahin ang sarili, pero ramdam ko ang tensyon sa pagitan namin, isang halo ng curiosity, kilig, at excitement na hindi ko kayang labanan. Para bang bawat kilos niya ay may sariling gravity, at bawat titig ay may sariling magnetism na nagbabalik sa akin sa kanya. Napatingin ako sa kanyang mata, at medyo nablanko ako. May halong misteryo ang mga iyon, kahit hindi ko gaanong kita. Parang may sinasabi ang mga mata niya na hindi niya kailangan ipaliwanag. At sa kabila ng lahat, isang bahagi ng puso ko ang nag-aalalang baka masyado akong na-involve sa isang gabing hindi ko naman talaga naintindihan. “Okay, ano ba ‘to? Parang hindi ko alam kung dapat akong matakot o tumawa,” bulong ko, sabay tawa nang bahagya. Ngumiti siya, at sinabing, “Wag kang matakot, wag kang mag-alala. Basta mag-enjoy ka lang.” Huminga ako nang malalim, sinusubukang i-control ang kaba at kilig. Pero ramdam ko, kahit na sinusubukan kong kontrolin, parang tumatalon ang puso ko sa bawat dila niya. “Grabe ka, ang lakas ng confidence mo,” sabi ko, napapaungol. “Parang nakakakilig ohhh... Bakit- ang sarap...” Tumawa siya, parang walang pakialam sa lahat. “Ikaw ang nagpakita sa akin ng kilig na ganito, Cutie… kaya wag mong gawing awkward. E-enjoy mo lang ang bawat sandali. “Hindi ko alam kung anong nangyayari sa akin,” sabi “Pero okay… okay lang… basta parang gusto ko ring subukan." At sa kakaibang kalituhan at excitement, nakaramdam ako ng kakaibang connection sa kanya—isang halo ng curiosity, kilig, at misteryo. Hindi ko alam kung sino siya, pero ramdam ko, hindi ko malilimutan ang gabing ito. At ilang sandali pa tuluyan nang nawasak ang popsicle na iningatan ko sa mahabang panahon. Ang tanging tumatak lang sa isip ko habang inaangkin niya ako ay ang biik na nakaukit sa kaniyang dibdib. Kinabukasan, nagising ako mag-isa sa silid na iyon. Masakit ang katawan ko, at may halong panghihina at pagka-confused. Para akong nanaginip ng sobrang weird na eksena na nakikipagtalik daw ako sa isang estranghero, pero nang marealize kong hindi ito panaginip, bigla akong bumangon mula sa kama, medyo nanginginig at nahihirapan sa mga damdaming bumabalot sa akin. Huminga ako nang malalim, tiningnan ang paligid at hinaplos ang sarili ko para makumbinsi na okay lang. May bakas sa kama ng mga nakaraang pangyayari, at ramdam ko sa puso ko ang bigat ng nangyari kagabi. Dali-dali akong nagbihis, pinilit magmukhang normal, at tiningnan ang labas—walang tao. Naglakad ako palabas ng silid, parang walang nangyari, pero sa loob-loob ko, hindi mawaring kaba at halong takot ang naramdaman ko. Ang puso ko ay mabilis pa rin ang t***k, at alam kong may nagbago sa akin—isang bagay na hindi ko pa rin maintindihan at marahil ay magtatagal bago ko lubos na ma-proseso. Sa bawat hakbang palabas, paulit-ulit sa isip ko ang tanong: Sino ang kasama ko sa silid na iyon kagabi? At bakit ganito ang epekto niya sa akin? Isang tattoo sa dibdib niya lang ang malinaw. Ang biik. Baki biik? Ang daming pwedeng i-tattoo biik talaga? Siguro pig lover siya? Sumasakit ang ulo ko may hang-over pa ako, pero higit na masakit ang pagitan ng mga hita ko, na parang nasabugan ng sinturon ni Judas. Makirot siya, mahapdi. Tiningan ko ang relo na nakakabit sa kamay ko. Mag-alas singko pa lang ng umaga. Ang iba nagkakape na ang iba naman tulog. Pumwesto ako sa gilid. Bawat lalaki na nakikita ko tinitingnan ko kung sino sa kanila ang nagpaputok ng sinturon ni Judas sa popsicle ko. Ilang sandali may dalawang babae na may bitbit na kape na huminto malapit sa kinaroroonan ko. Parang frustrated ang isa. "Bakit hindi ko sinigurado kagabi? Dapat hindi ka umalis sa tabi niya," sabi ng isang babae na kausap niya. "Sobrang lasing na ako kahabi. s**t! Dapat may nangyari na sa amin, pero wala ring epekto ang gamot na inilagay ko sa inumin niya," naiinis na sabi ng babae. Napataas ang kilay ko. Gusto niya yata putukan ng sinturon ni Judas ay popsicle niya. "Eh, saan siya napunta kagabi? Baka nagmaryang palad siya. Sigurado girl iba ang pinasukang kweba no'n," wika ng kasama niya. Napabuntong hininga ako sa mga pinag-uusapan nila. Malapit ng dumaong ang yate sa pinanggalingan namin kagabi. Patay talaga ako nito. Kahapon buo pa ang popsicle ko, ngayon wasak na.