Chapter 7

1269 Words
Chapter 7 Aira's POV Dala ang maleta ko ay mabilis ang hakbang ko palabras nang tawagin ako ng tatay ko. Kumunot ang noo ni daddy pagkakita niya sa maletang hawak ko. Nag-away kasi kami ni Bea kanina dahil pinipilit niya akong samahan siyang magsketch pero ayoko. I warned her to leave but she keeps on pleading so I kicked her on her stomach and that's the scene that Daddy saw. "What do you think you're doing?" He asked. I just shrugged then continued walking. Nakatingin din sa’akin sina Mia at Bea. "Frances, I'm asking you." He asked again but this time, his voice is more serious. I stopped then faced him with an annoyed face. "Can't you see? I'm leaving." I answered without blinking. He just shook his head and frowned. "No one's leaving. You stay here." He told me with a serious tone. I just laugh softly and look at him with disbelief. "You don't understand. The longer I stay here, the longer I'll give you stress. Ang laki ng bahay mo pero lumiliit ito kapag nakikita ko sila." I pointed at those girls. Umiling lamang siya. "You stay here, and that's final." Pagmamatigas niya at tumalikod na. Umiling lang ako at sumigaw ng malakas dahilan para mapunta sa’akin ang atensyon. "Frances Aira!" He warned angrily. Tinignan ko lang ito sa mga mata. "Why are you so selfish? This is for my own sake! I'll leave because I don't want to compete! Pinapagaan ko na nga ang sitwasyon para hindi ka na mahirapang pumili pero ikaw naman itong pilit ng pilit! Lalayo na nga ako dahil hindi ka naman naniniwala sa mga paliwanag ko! Ano pa bang silbi na manatili ako dito?" I angrily asked him. Marami pa sana akong gustong sabihin pero nauna nang lumabas ang mga luha ko. I cussed then wiped it frustratedly. "Look at you! Is that the proper way to talk to your father? You know what, I'm just letting my patience longer because I'm trying to understand your side. How can you see their own kindness when in the first place you let your heart live with hatred?" He asked me, while pointing at them. I gave them a fleeting look and I rolled my eyes when I saw them bowed. Mga plastic! "Hatred? C'mon Daddy! Don't act as if you don't have that hatred in you nerves! And a father?" I chuckled then wiped my own tears. I looked at him from head to toe, then to Mia and Bea. "Yeah, a father. A father who forgot his daughter. A father who always prioritized other people and never let his daughter explain the whole thing. A father." I explained longer. I saw his jaw tightened. I smirked then held my head up high. "A father who's been good for the two but never with the first. A father who'll act like concern but---" I stopped talking when I felt his cold hand slapped my cheek. I paused and can't make a move. My feet were glued on the ground as my eyes only wants to look at him. He is furiously staring at me. I heard Bea tried to stop him. "That's bullshit! If that's what describes me to you, fine! No car, no cards, you stay here and don't ever dare to get out of this house!" He told me then left. All I can do is to let my tears fall. Narinig ko pa ang payo niya sa mga katulong na higpitan ang security dahil bawal akong lumabas ng bahay. Nang mahimasmasan ako ay tumakbo ulit ako pabalik sa kwarto ko at umiyak habang yakap ko ang unan ko. Putanginang Bea. ---- Tumakas ako kinagabihan gaya ng ginagawa ko noong high school pa lang ako. Alas dos na ng madaling araw kaya alam kong tulog na lahat ng mga tao sa bahay. Dumaan ako sa bodega dahil wala namang katulong ang pupunta rito. Nang tuluyan na akong makalabas ay kinuha ko ang keypad phone ko para tawagan ang susundo sa’akin dito. [hello babe] He answered then chuckled. Napairap ako. "Gago, sunduin mo ako sa ikalawang crossing. I'm coming." I whispered. He laughed again. [c*****g?"] He naughtily asked. "Damn it." I cursed then ended the call. Hindi naman nagtagal ay nakita ko na ang sasakyan nito. Mabilis akong sumakay sa loob at saka lang ako nakahinga ng malalim nang makaupo na ako. He tapped my head then chuckled. "Long tome no see, babe." He greeted as he tries to kiss me. Agad ko siyang iniwasan at tinulak palayo. "Don't you dare!" I hissed. Tumawa lang ito at pinaandar ang sasakyan niya. Sumandal naman ako sa upuan at pumikit. Huminga ako ng malalim. "Problem? Ang tagal mong nawala." He seriously asked me. Hindi pa rin ako nagmulat at pinabayaan lamang siya. "Frances Aira Ysabelle." He called again. Napamura ako at napamulat para makausap siya. "Problem?" He asked and his eyes are filled with curiousity. "Nothing." I answered then crossed my arms over my chest. He just shook his head then continued driving. "Alam mo, kilala na kita. We've been friends since high school and you're nothing means everything. Got some clues?" He said. Napatitig ako dito pero nagtaas baba lamang ang kilay nito. Napangiti ako ng bahagya. "Baliw ka talaga, Brixon." Sabi ko habang iiling-iling. Ngumiti lamang siya. Brixon Dale Dasalla, the fuckboy. Kidding. He's my male bestfriend. Mabait naman talaga itong unggoy na ito. Malandi lang. Wrong, super landi lang. Kilala din siya nina Cristy pero hindi nagpupunta ito sa bahay nila. Palagi kasing nandoon si Gelo noon at mainit ang dugo niya rito. Hindi ko naman alam ang dahilan. "Ano na? Bakit ka nagyaya ngayon? Bakit hindi kay Cristy?" Tanong niya ulit. Huminga ako ng malalim. "Busy si Cristy. Baka si Gelo lang ang papuntahin niya. Ikaw lang rin ang nandito sa list ko." Pinakita ko ang cellphone na dala ko. Bigla naman siyang tumawa at umiling. "Nasaan ang cellphone mo? Bakit ka nagtitiis sa ganyan?" Tanong niya habang tumatawa pa. Hindi ako sumagot kaya bigla siyang sumeryoso at tumingin sa’akin bago itigil ang sasakyan sa gilid ng kalsada. "Grounded ka ano? Bakit?" Tanong niya. Umiwas ako ng tingin at tumingin lang sa mga dumadaan na sasakyan. Hindi ko gustong umiyak ngayon sa harapan nito. "Ayokong magdrama, Brix. Pwede bang mamaya na lang? Oo, grounded ako. Nagkasagutan kami ni Daddy kanina. Dahil kay Bea." Simpleng paliwanag ko. Hindi naman siya nagsalita at pinaandar ulit ang sasakyan. Ito ang gusto ko sa kanya. Rinerespeto niya ang mga desisyon ko. Kahit na iba ang tingin sa kanya ng ibang tao. Hindi nagtagal ay narating na namin ang paborito naming bar. He parked his car but before we step out, hinawakan niya ang kamay ko. "Balita ko, nagkakasama daw kayo ni Gelo. Huwag kang maiinlove sa kanya. Sasaktan ka lang noon. Mukha niya lang ang mabait pero paiiyakin ka noon." He told me as if I am still a child and he’s my father. "Hindi naman ako--" "Crush kita kaya kung balak mo ng magmahal ulit, lapit ka sa’akin. Huwag lang doon sa Gelo na iyon. Malandi lang ako pero seryoso ako." Nakangiti niyang sabi sa’akin. Tinulak ko ulit siya at tumawa. "Oo na. Hindi naman talaga ako maiinlove kay Gelo. Hambog iyon. At oo ulit, alam ko namang mabait ka, bawasan mo lang ang kalandian sa katawan mo." Seryosong sagot ko. Tumawa na din siya at binitawan ang kamay ko. Nauna siyang lumabas kaya sinundan ko ito ng tingin. Pinagbuksan niya ako at linahad ang kamay sa’akin. "Let's go?" He asked. I chuckled. "Sure" I answered and smiled.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD